Follow Me

Close
By

“Eerst verdienden we ons geld door bomen te kappen en dieren de doden. Maar nu zijn het buitenlanders, zoals jullie, waar we aan verdienen!”

Het dorpshoofd is trots op het project dat zijn dorp de laatste jaren veel goeds heeft gebracht. “Iedereen profiteert van het toerisme. Zelfs de armste gezinnen pikken een graantje mee.” Het ecotoerisme in Chi Phat is een groot succes en daar willen wij als reizigers graag onderdeel van zijn. Dus boeken we 2 nachten in een homestay bij een familie in dat dorp en maken we ons klaar voor een prachtige trektocht door de jungle in Cambodja.

Van de gebaande paden af

Het toerisme in Cambodja is booming, maar de meeste mensen reizen liever naar de bekende plekken: Siem Reap, Kampot, misschien wel één van de tropische eilanden in het zuiden. Het zijn prachtige bestemmingen, maar wij willen meer zien. Dus trekken we, ondanks de voorspelde regen, de jungle van de Cardamom Mountains in. Een avontuur waar we geen spijt van krijgen!

Slagveld in de Cardamom Mountains

20 jaar geleden kon niemand hier zich voorstellen dat ooit ook maar één toerist voet zou zetten in Chi Phat. Toen het brute regime van de socialistische dictator Pol Pot eind jaren ’70 instortte, zochten de aanhangers van de Rode Khmer hun toevlucht in de jungle van de Cardamom Mountains. Bijna 15 jaar lang werd er gevochten door de guerrilla’s. Burgers werden vermoord en hele dorpen met de grond gelijk gemaakt. Toen de laatste Rode Khmer-strijder werd opgepakt en gevangen gezet, bleven de bewoners rondom het Cardamom-gebergte achter in grote armoede. Ze hadden werkelijk niets meer.
 
Chi Phat eco tourism project jungle

Toerisme als alternatief

De dorpelingen hadden weinig andere opties dan zich te storten op de lucratieve houtkap en stroperij. Er moest tenslotte geld komen om de levens van de zwaar getroffen families weer op te bouwen. De jungle en haar bijzondere dieren verdwenen beetje bij beetje. Totdat in 2007 een afgezant van de Wildlife Alliance een bezoek bracht aan Chi Phat. Zij kwam met het plan om in plaats daarvan toeristen te trekken. Meneer Meas Chamnap, het dorpshoofd en inmiddels de leider van het ecotoerismeproject, vertelt me hoe de bewoners reageerden op het idee. “Ze geloofden er niks van. Wie komt er nu voor zijn plezier naar ons arme dorp?”

Een nieuw soort strijders

Nu, ruim 10 jaar later, is het project in Chi Phat een groot succes. Vandaag de dag herbergt het dorp een heel ander soort strijders: werknemers, vrijwilligers, dorpelingen en reizigers die het milieu willen beschermen. “Mannen die ooit door de jungle slopen op zoek naar olifanten, gibbons, wilde zwijnen en herten, zijn nu de gidsen die kajak-, fiets- en wandeltochten leiden. De houthakkers gebruiken hun kennis om het natuurgebied te beschermen en patrouilleren dag en nacht op zoek naar stropers en bomenkappers. Nu hebben ze een stabiel inkomen en voelen ze zich goed bij wat ze doen.”
 
Ex-stropers gids chi phat

Iedereen wordt er beter van

Toen de eerste buitenlanders naar Chi Phat kwamen, kregen de bewoners steeds meer vertrouwen in het toerisme. Inmiddels zijn 4 dorpen en meer dan 300 gezinnen betrokken bij het project. “Sommigen verhuren kamers als homestay, anderen besturen de boten en brommers om toeristen te verplaatsen, er zijn koks die kooklessen geven, ondernemers die winkeltjes en restaurantjes runnen. Iedereen wordt er beter van.” Meas legt uit dat 80% van het geld naar de bewoners gaat en 20% in een gemeenschappelijke pot. “Dat geld wordt gebruikt om bijvoorbeeld de brug te repareren, elektriciteit aan te leggen, computerlessen te geven en het vuilnis te verwerken.”

Op zoek naar wide dieren

Met de hulp van ex-stroper Khean verkennen we de dichte jungle, uitgestrekte bergketens en eindeloze graslanden. We turen door de takken op zoek naar wilde dieren. Ik heb gelezen dat de olifanten sinds kort weer terug zijn in de Cardamom Mountains. We spotten gigantische spinnen en glibberige slangen, maar geen grote zoogdieren. Er is teveel regen gevallen, legt Khean uit.

Na vier uur lopen klauteren we over een beekje en vinden we een rivierbedding die perfect is voor de lunch. De koks in het dorp hebben een lunchpakketje voor ons bereid. Een flink portie rijst en gewokte groente in bananenblad gevouwen. Zoals dat hoort in de jungle eten we met onze handen en wassen we ze na afloop schoon in de rivier.
 
Spider Cambodja

jungle chi phat eco tourism

10 jaar celstraf

Tijdens de trektocht passeren we af en toe een waarschuwingsbordje: ’10 jaar celstraf voor bomenkappen!’ Inmiddels is het kappen van bomen en het doden van wilde dieren strafbaar. Khean legt uit dat hij vroeger zelf het bos in ging om te jagen. “We moesten eten en geld verdienen voor mijn gezin.” Nu zou hij het niet in zijn hoofd halen. De gemeenschap profiteert van het toerisme en de mensen hebben er belang bij dat de planten en de dieren beschermd worden. Khean laat trots de nieuwe aanplant zien. “10 jaar geleden was het hier helemaal kaal.”

Slapen bij een gastgezin

Die avond slapen we bij een gastgezin. Op de bovenste verdieping van het familiehuis hebben ze 3 kamers ingericht voor toeristen. De badkamer delen we met het gezin. Moeder bereid een heerlijke maaltijd voor ons. Dat we veganisten zijn is geen enkel probleem. Hoewel ze ons graag haar heerlijke kipcurry had laten proeven. Patrick schuift aan naast de jongste zoon die hem een grote schep rijst geeft. Het gele peertje boven de tafel geeft nog net voldoende licht om ons eten te kunnen zien. Op de achtergrond spelen de krekels een concert, terwijl wij ons bijzondere verblijf afsluiten met een heerlijk maal.
 
family dinner chi phat eco tourism

homestay chi Phat community based tourism

Ook doen wat wij deden?

Wil je na het lezen van dit verhaal ook op avontuur in de jungle van Chi Phat? Hier vertel ik je alles wat je moet weten over het ecotoerisme in Cambodja.

De beste reistijd

De beste tijd om Chi Phat te bezoeken is van november tot en met april. Dan is het droge seizoen en is er meer te doen dan in het regenseizoen, toen wij er waren. Door de hevige regenval raken rivieren buiten hun oevers en worden wandelpaden weggespoeld. De meeste wandelroutes zijn daardoor onbereikbaar.

Zo kom je er

Chi Phat ligt in het zuidwesten van Cambodja en is bereikbaar met het openbaar vervoer. Vanuit de grote steden, zoals Phnom Penh en Sinahoukville, pak je een bus naar Andoung Teuk. Daar stap je over op een bootje dat je een half uur later in het dorp afzet. De reis zelf is een avontuur op zich.

Dit is er te doen

Buiten het regenseizoen is er van alles te doen in en rond Chi Phat. Je kunt er dagtochten maken, te voet of op een mountainbike. Avonturiers blijven een nachtje in de jungle slapen. De wandeltochten zijn te combineren met vogels spotten, een vleermuizengrot of eeuwenoude opgravingen bezoeken. Op het water kun je kajakken, vissen of gewoon een ontspannen boottochtje maken. Verder kun je je eigen bomen planten, een kookles volgen en een dagje meehelpen bij één van de vele projecten in het dorp.

Hier slaap je

Je kunt ervoor kiezen om, net als wij, bij een lokale familie te slapen. Je betaalt 5 dollar voor een eenvoudige 2-persoonskamer en kan voor 3 dollar per persoon blijven eten. Er zijn ook guesthouses die meer privacy bieden. Kamers met eigen een badkamer kosten 8 dollar per nacht. Er staan een paar comfortabele bungalows rondom Chi Phat die je vanaf 16 dollar per nacht kunt huren.

Van te voren boeken

In het laagseizoen (mei t/m okt) kun je prima op de bonnefooi naar Chi Phat reizen. Er is dan altijd wel een accommodatie vrij. Reis je in het hoogseizoen, dan is het aan te raden om van te voren je overnachtingen te boeken. Je kunt dan meteen aangeven in welke activiteiten je eventueel geïnteresseerd bent, zodat de medewerkers daar alvast rekening mee kunnen houden. Op de website van Chi Phat vind je het boekingsformulier en nog veel meer informatie over de mogelijkheden.
 
homestay chi phat eco tourism

Chi Phat village

Paddenstoele Cambodja Jungle
 

 

Genoten van dit artikel? Dan vind je dit ook leuk!

1. Cat Tien National Park: slapen bij de locals en op zoek naar gibbons
2. Op dit verborgen, tropische eiland kom je dus echt geen toeristen tegen
3. Inspirerend hotel: op schattenjacht in Inle Lake bij A Little Eco Lodge
4. Myanmar: maak kennis met de bewoners van de onbekende Kayah State
5. Olifanten spotten in een ecolodge in de wildernis van Sri Lanka

By

De zomer staat voor de deur en de reiskriebels beginnen weer te komen. Misschien heb je al een vakantie geboekt? Of trek je dit jaar op de bonnefooi de wereld in? Ga je snorkelen tussen het felgekleurde koraal? Wandelen door de machtige bergen? Of parkeer je de caravan op een boerderij in de zon? Eén ding is zeker; je gaat op reis om te genieten van al het moois dat jouw bestemming zo uniek maakt. Dan vind jij het vast belangrijk dat er geen plastic tasjes tussen het koraal drijven. Of dat de stapels petflessen niet hoger worden dan de bergen waar ze tussen liggen. Ik heb goed nieuws! Met deze simpele tips kun je helpen het probleem van plastic afval tegen te gaan, zonder dat het je vakantieplezier bederft.

Voordat ik je vertel hoe wij zo min mogelijk plastic gebruiken op reis, wil ik je eerst vertellen waarom we dat zo belangrijk vinden.

We kunnen niet zonder

Het valt niet te ontkennen: we kunnen niet zonder plastic. Terwijl ik dit zit te typen op mijn plastic laptop geniet ik van de frisse wind die de plastic ventilator op me blaast. Ik heb mijn plastic slippers uitgeschopt en hou mijn haren uit mijn gezicht met mijn plastic zonnebril. Ik kijk naar mijn vriend Patrick, die een berichtje aan zijn moeder typt op zijn plastic telefoon. Naast mijn notitieboekje ligt een plastic pen. Plastic maakt mijn leven een stuk aangenamer. I get it!
 
Hangmat digital nomad

Het probleem van wegwerpplastic

Maar er zijn ook soorten plastic die ik niet nodig heb: wegwerpplastics! En laat dat nou juist de soorten plastic zijn die de grootste bedreiging vormen voor het milieu, de dieren en onze gezondheid. Denk aan wattenstaafjes, petflesjes, rietjes, tasjes, koffiebekers, (veel) verpakkingen en microplastics in onze verzorgingsproducten. Nu denk je misschien ‘niet zo zeuren, gewoon recyclen dat plastic!’. Ik snap het. Dat dacht ik eerst ook. Maar wist je dat 91% van het plastic wereldwijd niet wordt gerecycled! En het duurt ook nog eens 400 jaar voor het plastic afbreekt. Tot die tijd belandt het overgrote deel in de natuur, met alle gevolgen van dien.

Meer plastic dan vis

Wetenschappers voorspellen dat onze oceanen in 2050 meer plastic dan vissen bevatten. Shocking! Al het plastic dat in de zee terechtkomt valt uit elkaar in steeds kleinere stukjes, die ook nog eens giftig worden. Zeedieren eten de stukjes giftig plastic en sterven. Maar ook wij mensen krijgen die giftige deeltjes binnen door het eten van vis. Het probleem is zo jong dat we nog niet eens weten wat de lange termijn gevolgen zijn voor onze gezondheid. Dit is zo’n momentje waarop ik blij ben dat ik geen vis meer eet.
 
plastic op het strand

Tips om minder plastic te gebruiken

Dus als het plastic niet gerecycled wordt, zit er maar 1 ding op: niet meer gebruiken. Omdat wij tijdens onze wereldreis al bijna een jaar fanatiek bezig zijn met het voorkomen van plastic afval, is het hoog tijd dat ik jullie vertel hoe we dat doen. Want echt; het is gemakkelijk dan je denkt! Dit zijn 7 tips om minder plastic the gebruiken op reis.

1. Drink kraanwater

“Wat een slecht advies”, denk je misschien. “Het kraanwater in de meeste landen is hartstikke vervuild!” Je hebt helemaal gelijk. Maar gelukkig zijn er genoeg manieren om toch veilig kraanwater te drinken, zodat je geen plastic flessen mineraalwater meer hoeft te kopen. Wij gebruiken de Dopper om steeds opnieuw te vullen. Met de SteriPen zuiveren we het water. En als we onderweg zijn komt de LifeStraw Go met ingebouwd filter goed van pas.

In dit artikel leg ik uitgebreid uit hoe wij reizen zonder plastic flessen te kopen.
 
Lifestraw go

2. Zeg ‘nee’ tegen rietjes

Rietjes zijn één van de meeste gebruikte en onnodige plastic producten op aarde. Alleen al in de VS worden elke dag een half miljard rietjes gebruikt. Probeer je eens voor te stellen hoeveel plastic buisjes dat zijn. Vraag voortaan vriendelijk ‘no straw please’ als je een drankje bestelt. Wil je toch per se een rietje, omdat je bijvoorbeeld gevoelige tanden hebt of kinderen die veel knoeien. Neem dan een herbruikbaar rietje mee op reis. Bijvoorbeeld deze van FinalStraw.

Dit filmpje is voor mij reden genoeg om geen rietjes meer te gebruiken.
 

3. Gebruik je eigen tasje

Neem een opvouwbaar boodschappentasje mee op reis. Deze Ecoshopper is net zo sterk als 4 plastic tasjes bij elkaar, kun je wassen en is opvouwbaar tot klein pakketje, waardoor je ‘m dus altijd bij je kunt dragen. Wij gebruiken ons opvouwtasje niet alleen voor de boodschappen, maar ook om onze vuile was in te leveren. Met een handdoek erin is het een geïmproviseerd kussen.

4. Neem een spork mee

Een wat? Een spork! Oftewel een spoon, fork en knife in 1. De meeste wandelsportwinkels verkopen lichte en opvouwbare besteksetjes die je gemakkelijk meeneemt op reis. Niet alleen handig in de wildernis, maar ook bij de streetfood-kraampjes in Azië. Voortaan zeg je ‘nee dankje’ tegen het wegwerpbestek en haal je trots je spork tevoorschijn.

5. Je eigen bakje en beker

Bij elke nieuwe reis kijk ik watertandend uit naar de ƒood markets. Wat voor lekkers ga ik dit keer ontdekken? Maar er is 1 groot nadeel van die markten: het eten wordt meestal geserveerd in plastic wegwerpbakjes of -bordjes. Met een eigen herbruikbaar bakje is dat probleem ook weer opgelost. Je kunt gewoon vragen of ze het in jouw bakje scheppen. Dat kan wat verraste blikken opleveren, maar who cares? Je bent de wereld aan het redden. Het is sowieso handig om je eigen bakje bij je te hebben. Als je leftovers hebt van het eten, kun je die gemakkelijk meenemen als ontbijt of lunch de volgende dag.
 
Plastic op reis koe

Hier lees je wat je nog meer kunt doen om voedselverspilling op reis te voorkomen.

6. Wassen zonder microplastics

Ik kan me nog goed herinneren dat ik voor het eerst las over micro-plastics in verzorgingsproducten zoals tandpasta, shampoo, mascara en douchegel. Ik was supergoed bezig met het voorkomen van plastic afval, toen bleek dat ik elke ochtend en avond alsnog stukjes plastic het riool in spoelde. Niet zo erg, zou je denken. Maar het probleem is dat die stukjes plastic zo klein zijn dat ze niet uit het rioolwater gefilterd kunnen worden en zo dus alsnog de zee vervuilen. Wat nu? Gelukkig zijn er allerlei fijne producten waar geen plastic in verwerkt wordt. Ik gebruik bijvoorbeeld graag de producten van Inecto. Die zijn betaalbaar, worden niet op dieren getest, er zitten geen plastics deeltjes in en het merk is verkrijgbaar bij de betere drogisten in het buitenland. Let bij het kopen van verzorgingsproducten op het ingrediënt ‘polyethyleen’. Zit dat er in, dan kun je het beter laten staan. Meer informatie vind je op de website van Milieu Centraal.

7. Laat de mini’s staan

Als je dan toch je grote fles shampoo zonder plastic meeneemt op reis, kun je de mini’s in het hotel net zo goed laten staan. In veel accommodaties staan 3 kleine plastic flesjes met shampoo, douchegel en bodylotion. Zelfs als je maar de helft gebruikt, staan er de volgende dag weer nieuwe flesjes. Je ziet ‘m al aankomen; de gebruikte flesjes zijn afval en eindigen hoogstwaarschijnlijk in de zee. Gelukkig is een aantal hotelketens al begonnen met het bannen van de mini’s. Doe mee met de trend en gebruik voortaan je eigen shampoo!

Stap voor stap

Steeds meer reizigers maken zich druk om het afval dat ze op hun bestemming achterlaten. Ik hoor regelmatig mensen vragen om een drankje zonder rietje en zie ze zoeken naar mogelijkheden om hun eigen fles bij te vullen. En dat is goed, want hoe meer mensen meedoen met de anti-plasticrevolutie, hoe makkelijker het wordt om betere keuzes te maken. Vind je het nog een beetje spannend om met je eigen bakje langs de eetkraampjes te wandelen. Dat snap ik! Dat vind ik ook. Begin gewoon met de dingen die je wel kunt doen en doe stap voor stap een beetje meer. Tot de dag dat je terugkomt van vakantie en trots op Facebook deelt dat je tijdens je 3-weken rondreis niet hebt bijgedragen aan de plastic soup. Well done!

Nog meer inspiratie om duurzamer te reizen

1. Wij kopen geen plastic flessen water op reis en jij kan dat ook!
2. Een avontuurlijke wereldreis: waarom we liever niet vliegen
3. Hoe duurzaam reizen wèl kan (en zelfs makkelijk is)
4. Van rokende carnivoor tot reizende vegetariër (zonder verspilling)
5. 7x dierenleed op reis en wat je kunt doen om het te voorkomen

By

Soms, heel soms, zakt de moed me in de schoenen. Dan ontdek ik dat vrijwilligerswerk meer kapot maakt dan ons lief is; dat toeristen nog stééds massaal ritjes maken op olifanten. En dat het afvalprobleem zich in Nepal heeft ontwikkeld tot lawines van plastic flesjes in de bergen. Ik probeer mijn steentje bij te dragen door te laten zien dat het ook anders kan. Op dat soort momenten vraag ik me wel eens af of het nog wel zin heeft. Gaan we echt iets veranderen? En als ik het dan even niet meer zie zitten komt er net dat ene, te gek gave en inspirerende initiatief op mijn pad en krijg ik weer de energie om te blijven vechten tegen de ellende die we de wereld aandoen. Super-Local is precies zo’n initiatief. Een jong designbedrijf dat de wereld op een eigenzinnige en originele manier een klein beetje mooier maakt. Wil je net zo geïnspireerd raken als ik? Lees dan snel verder.

Racefiets aan de muur

Super-Local is de designstudio van Luc van Hoekel en Pim van Baarsen. In hun werk zoeken ze naar creatieve oplossingen voor sociale en culturele problemen wereldwijd, maar voornamelijk in niet-westerse landen. Denk aan slim vormgegeven ziekenhuisbedden in Malawi, strakke designlampen van wijnflessen in Tanzania en een onconventionele oplossing voor het afvalprobleem in Nepal.

Pim is net terug uit Kathmandu, waar hij samen met zijn partner in crime Luc een heel tof project gaat doen. Daarover later meer. Ik ben heel benieuwd naar het verhaal achter Super-Local en spreek met Pim via Skype. Een jonge gast met een petje en een grote koptelefoon verschijnt op mijn beeldscherm. Aan de zeegroene muur achter hem hangt een racefiets. Hij begroet me met een grote glimlach en begint vol energie te vertellen over het ontstaan van zijn jonge bedrijf.
 
Super Local

Problemen creëren en oplossen

“Tijdens mijn studie aan de Design Academy in Eindhoven begon er iets te kriebelen. Ik merkte dat ik onbewust problemen aan het creëren was, zodat ik die vervolgens met design weer kon oplossen. Dat klopte niet.” Tijdens zijn studie heeft Pim grote ambities: “Ik wilde ster-ontwerper worden. Beroemd zijn door de dingen die ik maak. Maar gaandeweg ontdekte ik dat al die complexe producten die ik bedacht onbetaalbaar waren.” Pim merkt dat hij diep van binnen zijn creativiteit veel liever wil inzetten om de wereld een beetje beter te maken. “Ik realiseerde me dat wij als designers allemaal fantastische producten maken voor maar 10% van de wereldbevolking. Dat vond ik een raar verhaal. In ontwikkelingslanden is toch ook behoefte aan goed vormgegeven spullen? Er is alleen geen geld voor wat wij maken.”

Speeltuinartikelen in Malawi

Pim weet zeker dat het anders kan en vertrekt samen met zijn vriend en studiegenoot Luc naar Malawi. “We liepen stage bij een productiebedrijf waar we speeltuinartikelen voor een ziekenhuis gingen ontwikkelen. Ja, ook in een arm land als Malawi is daar gewoon behoefte aan. Het enige probleem was dat er geen materiaal en grondstoffen beschikbaar zijn. Malawi heeft amper een eigen industrie. En spullen importeren was veel te duur.” Daar is dan eindelijk het echte probleem waar Pim zo op zit te wachten. “We moesten werken met heel beperkte middelen en op een manier dat onze collega’s na onze stage gewoon door konden produceren.” Het speeltuinartikelen-project wordt een succes en Pim en Luc hebben de smaak te pakken. “We dachten: dit willen we vaker doen!”

In deze video zie je hoe de rolstoel toegankelijke speeltuin gemaakt is.
 

Super-Local en spierballen

De mannen richten hun eigen designbureau op: Super-Local is een feit. Hun grote inspiratiebron is Mister Chocho. Een Malawiaanse bodybuilder en de trotse eigenaar van de titel ‘Mr. Malawi’. Mister Chocho runt zijn eigen sportschool op een sloperij. Nou ja, sportschool is een groot woord. Het is eerder een zeiltje op vier palen. “Mister Chocho is de sterkste man van Malawi en heeft zijn gigantische spierballen gekweekt met halters die hij maakt van oude auto-onderdelen. Hij laat zich door geen enkele beperking tegenhouden. Dat is toch geweldig!” Na hun ontmoeting met de bodybuilder besluiten Pim en Luc dat ze voortaan zoveel mogelijk gebruik maken van gerecycled materiaal en uitsluitend lokale onderdelen gebruiken in hun ontwerpen.
 
Mister Malawi

Samen meer kennis

Wat me opvalt aan de projecten van Super-Local is dat het altijd een samenwerking is met de lokale ambachtslieden. Pim en Luc zijn niet het zoveelste stelletje westerlingen die de arme Afrikanen komen redden van hun eeuwige ellende. Integendeel. “Ik moet er niet aan denken dat ik als witte boy even kom vertellen hoe het moet. We werken altijd op basis van een gelijkwaardige relatie. Wij hebben bepaalde kennis en zij ook. Samen hebben we 2 keer zoveel kennis. We zien onze klanten niet als zielige mensen die hulp nodig hebben. Het is gewoon een commerciële uitwisseling van kennis en kunde.” Een belangrijk streven van Super-Local is dat ze zichzelf overbodig maken. “We kiezen er heel bewust voor om alleen te werken met lokale middelen en om de producten die we ontwerpen betaalbaar te houden. Als ons werk erop zit, kan de productie gewoon doorgaan. Dan hebben we ons doel bereikt.”

Afval in Nepal

Maar wat deden de heren nou precies in Nepal? “We zijn naar het bekende bergdorpje Namché Bazar gegaan, waar we onderzoek deden voor een kunstproject met afval.” Hey! Dat klinkt me bekend in de oren. Tijdens onze trekking naar Mount Everest Base Camp passeren wij een informatiebord dat meteen mijn aandacht trekt. ‘From mountain waste to art and design’ staat er op de aankondiging. Op 4.000 meter hoogte wordt een bezoekerscentrum gebouwd waar in de toekomst voorlichting wordt gegeven aan toeristen én locals over het afvalprobleem in de bergen van Nepal. Veel leuker nog; er komt een werkplaats waar kunstenaars met afval aan de slag gaan. En de mannen van Super-Local? “Wij gaan souvenirs ontwerpen die gemaakt zijn van het afval in de Himalaya. Zo nemen de toeristen hun eigen afval weer mee naar beneden.” Ha! Geweldig.

Ik ben razend enthousiast over de projecten waar Pim en Luc aan werken en neem me ter plekke voor dat ik echt nog eens terug moet naar Namche voor een designsouvenir.

Meer weten?

Word je ook zo enthousiast van het verhaal van Pim en Luc? Neem vooral even een kijkje op de website van Super-Local. Daar vind je nog veel meer inspirerende projecten waar de mannen de afgelopen jaren aan gewerkt hebben. Wat dacht je bijvoorbeeld van strak vormgegeven designlampen, gemaakt van gebruikte flessen op Zanzibar. Nog zo’n leuk voorbeeld waarbij toeristen hun eigen afval mee naar huis nemen. Daar word ik nou blij van!

Genoten van dit artikel? Dan vind je dit ook leuk

1. Met I-Like Local kom je echt in contact met de lokale bewoners op reis
2. Moderne slavernij in India: deze meiden maken onze kleding.
3. Zo voorkom je voedselverspilling op reis.
4. 6 duurzame goodies die elke reiziger moet hebben.
5. Nepal: wandelen met neushoorns, fietsen met locals en dromen met Dhurba

By

Wij kopen geen plastic flessen water op reis. Ja echt! Zelfs niet in India. Hoe we dat doen? Die vraag krijg ik regelmatig via social media. Dus is het hoog tijd dat ik ons geheim met jou deel. Maar dan moet je wel beloven dat je bij je volgende reis probeert hetzelfde te doen. Want echt, zo moeilijk is het niet. En je maakt wel een groot verschil. Voor het milieu en voor de mensen in het land dat je bezoekt.

2 flessen per dag

Als we ervan uitgaan dat we 2 liter water per dag moeten drinken, gebruikt de gemiddelde reiziger zo’n 2 flessen mineraalwater per persoon, per dag. Voor een reis van 3 weken met 2 personen komt dat neer op 84 flessen per vakantie. Vier-en-tachtig stukken plastic! Dat is schrikken. Helemaal als je weet dat de meeste landen niet de mogelijkheid hebben om het plastic afval te recyclen of zelfs maar fatsoenlijk te verwerken. De meeste flesjes eindigen op een grote hoop in de natuur, onder de grond, in een rivier of op de bodem van de zee. In het beste geval worden ze aan de rand van een arme wijk verbrand. Ja, ook als je jouw flesje netjes in de prullenbak gooit, eindigt het hoogstwaarschijnlijk op 1 van deze plekken. Beide opties zijn niet bepaald goed voor het milieu. Dat kan anders.
 
Water tourist plastic

Niet zo mooi snorkelen

We kunnen met z’n allen gaan wachten tot het afvalverwerkingssysteem op exotische vakantiebestemmingen verbetert. Maar dan verwacht ik dat we over een jaar of 10 door het plastic de vissen niet meer zien. En dat is lang niet zo mooi snorkelen. Wat we beter kunnen doen is zelf actie ondernemen. Dus is het nieuwe voornemen: reizen zonder plastic. Dan bespaar je al snel 14 petflessen per week. Hoe gaaf is dat? En het is ook nog eens goed voor je portemonnee. Want laten we wel wezen, reizen is al duur genoeg.

Fles met een goed verhaal

Zet ‘m bovenaan je paklijst: een hervulbare waterfles. Wij reizen met de hippe Dopper. Niet alleen omdat -ie er mooi uit ziet. De Dopper wordt gemaakt van 100% recyclebaar materiaal en is vrij van schadelijke stoffen en giftige weekmakers. Best belangrijk, want die weekmakers komen vrij in het water en zijn slecht voor je gezondheid. Leuker nog is dat 5% van de netto winst van Dopper naar de Dopper Foundation gaat. De stichting werkt samen met lokale partners aan drinkwater en sanitatieprojecten in Nepal. Daar heeft 1 op de 10 mensen geen toegang tot veilig drinkwater. Door deze vette designfles te kopen help je deze mensen dus aan drinkwater.
 
Duurzaam reizen

Veilig water met uv-licht

En dan de belangrijkste vraag: hoe zorg je dat je niet ziek wordt van het kraanwater? Feit blijft dat het kraanwater in de meeste verre landen niet veilig is om te drinken. Daar komt de SteriPen om de hoek kijken. Met uv-licht doodt het futuristische apparaatje alle bacteriën en virussen die mogelijk in het water aanwezig zijn, zonder chemische middelen en zonder de smaak te veranderen. Dat is veel lekkerder en gezonder dan bijvoorbeeld een chlooroplossing of zuiveringstabletten. Je hoeft alleen het uv-lampje te activeren en ongeveer een minuut door het water te roeren. De duur van het roeren is afhankelijk van de hoeveelheid water. En dan is het water gezuiverd en veilig om te drinken. De SteriPen werkt op batterijen en is oneindig te gebruiken. Mits je volle batterijen hebt natuurlijk.

Is dat wel veilig?

De eerste keer dat we de SteriPen gebruikten, waren we een beetje sceptisch. Ik bedoel, hoe kan zo’n lichtgevend staafje vervuild drinkwater nou werkelijk schoonmaken? Dat moet wel magie zijn. Toch niet. De SteriPen gebruikt een techniek die grote waterzuiveringsbedrijven ook gebruiken, maar dan in het klein. Het bedrijf garandeert 99,9% van de bacteriën, virussen en infectieziekten die aanwezig kunnen zijn in water te doden. Denk aan e.coli, salmonella, cholera en legionella. Inmiddels zijn we 7 maanden verder en hebben we de SteriPen zonder problemen gebruikt in alle landen waar we doorheen gereisd zijn. Ja, ook in India. Het land dat berucht is vanwege het slechte drinkwater. En we zijn niet ziek geworden.

Tried and tested

De SteriPen is echt een uitkomst. Bij het schrijven van dit artikel zijn we 239 dagen op reis. Een simpel rekensommetjes laat zien dat we minstens 956 plastic flessen water NIET hebben gekocht. We nemen het kleine apparaatje overal mee naartoe en filteren er naar hartelust op los. We hebben het uv-filter tot nu toe gebruikt in de volgende landen: Iran, Sri Lanka, India (noord en zuid), Nepal, Bangladesh, Myanmar en Thailand. Ik zal dit lijstje blijven aanvullen met nieuwe bestemmingen waar we de SteriPen gebruiken.
 
Water flessen plastic

Waterfles met ingebouwd filter

Een andere oplossing voor veilig drinkwater op reis is de LifeStraw Go. Dat is een hervulbare waterfles met een ingebouwd filter. Je vult de fles met kraanwater. Via de drinktuit in de dop zuig je het water naar buiten. Het water stroomt eerst door het filter en zuivert zo 99,99% van de bacteriën en micro-organismen die in het water aanwezig kunnen zijn. Met deze fles kun je zelf water uit een vervuilde waterbron, zoals een beekje, drinken. De LifeStraw Go filtert tot 1.000 liter water. Daarna komt er simpelweg geen water meer door het filter, waardoor je nooit het risico loopt onzuiver water te drinken. Als het filter opgebruikt is, bestel je gewoon een nieuwe. De fles kun je natuurlijk gewoon blijven gebruiken. Wij vinden de LifeStraw Go vooral heel handig voor onderweg of tijdens een lange wandeling. De LifeStraw Go bestel je gemakkelijk online.
 
Lifestraw go

Extra tips

Natuurlijk kan het eens voorkomen dat je in een situatie belandt waarbij je geen andere keuze hebt dan het kopen van een plastic fles water. Zo waren wij bepakt met 2 liter gezuiverd water voor een 13-urige treinreis in India. Maar we hadden vertraging, waardoor we uiteindelijk 26 uur(!) in de trein zaten. Dat konden we nooit van te voren voorzien. Onze voorraad was op en het water in de smerige toiletten rook naar ijzer en wilden we gewoon echt niet drinken. Dus toen zat er niks anders op dan toch een plastic fles mineraalwater aan te schaffen. Voor de onvoorziene momenten heb ik nog een paar extra tips:

  • Als je toch plastic flessen water koopt, ga dan voor de grootste verpakkingen. Een gigafles van 2 liter is minder plastic dan 4 flesjes van een halve liter.
  • In de meeste hotels en hostels wordt gezuiverd drinkwater aangeboden. Vul daar je eigen flesje voor je eropuit gaat.
  • Je kunt altijd vragen om gekookt water.
  • De SteriPen is een beetje prijzig. Maar als je zuinig met het apparaat omgaat heb je er jaren plezier van en verdien je het geld makkelijk terug.
  • Op de website van Water in het Buitenland kun je per bestemming zien of het leidingwater drinkbaar is.
  • Met de gratis Dopper-App vind je tappunten voor veilig drinkwater over de hele wereld. Weet jij een tappunt dat ontbreekt, dan kun je andere reizigers helpen door de app aan te vullen.

Ga de uitdaging aan!

Ga jij de uitdaging aan? De SteriPen koop je bij de betere outdoorwinkel. Wil je het helemaal goed doen? Dan koop je oplaadbare batterijen, in plaats van wegwerpbatterijen.
Ik werk veel samen met reisorganisatie Better Places. Niet alleen omdat ze prachtige reizen aanbieden, maar vooral omdat ze reizigers helpen de wereld op een duurzame en sociale manier te ontdekken. Daarom vraagt Better Places al haar klanten om zo min mogelijk plastic flessen te gebruiken op reis. Om je een beetje op weg te helpen krijgt iedereen die een reis boekt een gratis Dopper thuisgestuurd. Een goed begin is het halve werk.

Genoten van dit artikel? Dan vind je dit ook leuk!

1. Duurzaam reizen: 10 simpele tips voor een groenere wereld
2. 7x dierenleed op reis en wat je kunt doen om het te voorkomen
3. 6 duurzame goodies die elke reiziger moet hebben
4. 7 redenen waarom je echt eens moet Interrailen
5. Een avontuurlijke wereldreis: waarom we liever niet vliegen

By

Vraag een willekeurige reiziger of die zou willen bijdragen aan een groenere wereld, als dat niet teveel moeite kost. Wedden dat het antwoord ‘ja’ is. Maar hoe moet dat eigenlijk, duurzaam reizen? Moet je dan met wollen sokken in sandalen kamperen in een gerecyclede tent en zelf geplukte planten koken op zonne-energie? Nee hoor. Duurzaam reizen kan al door kleine aanpassingen en bewustere keuzes waar je amper iets van merkt. Ze zeggen niet voor niets: een beter milieu begint bij jezelf. Dat is een cliché omdat het waar is. Mijn ervaring is dat het reizen er zelfs leuker van wordt! Daarom deel ik vandaag 10 simpele reistip voor een groenere wereld.

1. Niet vervuilen, wel recyclen

Zelfs al is een land nog zo vies en vervuild, dan nog is het beter om er zelf niet aan bij te dragen. Onder het motto ‘alle beetjes helpen’ gooi je dus altijd je afval in een prullenbak. En als dat kan, probeer dan ook zoveel mogelijk te recyclen. Vraag eens aan de eigenaar van jouw hotel of hostel of zij aan recyclen doen. Het kan maar zo dat zij jouw plastic en papier liever apart weggooien.

2. Drink kraanwater

Plastic flessen die in de natuur belanden zijn een gigantisch probleem. Vooral in ontwikkelingslanden zie ik regelmatig lawines van plastic in de bergen en eilanden van aangespoelde flesjes aan de kust. Zorg dat je geen deel bent van het probleem, maar onderdeel van de oplossing. Koop geen plastic flessen water tijdens je reis, maar gebruik een sterilisator of zuiveringstabletten om het lokale kraanwater te zuiveren en je herbruikbare waterfles te vullen. Ik gebruik de Steripen om ons drinkwater te zuiveren. Zelfs in India; het land wat berucht is vanwege de slechte waterkwaliteit. Wij gebruiken ook de Lifestraw-Go.
 
Duurzaam reizen

3. Neem rotzooi mee

Ik heb ooit met mijn duikinstructeur afgesproken dat ik tijdens mijn duiken altijd het afval van de zeebodem meeneem, mits ik mijzelf daardoor niet in gevaar breng. En die belofte kom ik nog altijd na: tijdens de prachtige duiken die ik in Jordanië maakte, zaten mijn zakken propvol met plastic zakjes en verroeste blikjes. Als alle duikers dat doen, maken we echt een verschil. Hetzelfde geldt voor wandeltochten. Ik neem een zakje mee en probeer zoveel mogelijk afval uit de struiken te vissen en mee te nemen. Een klein moeite met een grote impact.
 
Duurzaam reizen

4. Wees zuinig

Wist je dat de gemiddelde hotelgast 300 liter water per avond door het doucheputje spoelt. Dat is vreselijk veel als je je bedenkt dat de meeste huishoudens in derdewereldlanden überhaupt geen stromend water tot hun beschikking hebben. In Nederland zijn we gewend dat alles altijd maar beschikbaar is: schoon water, elektriciteit, vervoer, eten, drinken… Maar in het grootste deel van de wereld zijn die zaken helemaal niet zo vanzelfsprekend. Waarom zou je jezelf meer toe-eigenen dan je werkelijk nodig hebt? Wees dus zuinig met de middelen die beschikbaar zijn.

5. Koop lokaal

Een hardwerkende Peruaanse horecaondernemer heeft er helemaal niks aan wanneer jij naar de McDonalds gaat voor het avondeten of je koffie drinkt bij de Starbucks. Sterker nog, de hele bevolking heeft daar weinig aan, aangezien dit soort internationale ketens zelden belasting betalen in het land waar ze opereren. Vraag je dus bij elke aankoop af wie er profiteert van jouw uitgaven. Koop souvenirs van lokale ambachtslieden, in plaats van de made-in-China-massaproducenten. Doe excursies met lokale ondernemers, in plaats van met westerse bureaus. Verblijf in kleinschalige hotels in plaats van grote ketens. Wanneer je investeert in de lokale bevolking krijg je er veel mooiere spullen en ervaringen terug.
 
Chandalao Garh India Rajasthan

6. Voorkom dierenleed

Als veganist is dit een makkie voor mij. Maar ik kan me voorstellen dat een avontuurlijke reiziger wel benieuwd is hoe die beroemde haaienvinnensoep eigenlijk smaakt. Als je leert hoe die vinnen verkregen worden, vergaat de honger je meteen. Eet dus nooit dieren die met uitsterven worden bedreigd of op gruwelijke wijze worden geslacht. Hetzelfde geldt voor het kopen van producten die van zeldzame dieren worden gemaakt of op onmenselijke manier worden verkregen. Denk bijvoorbeeld aan producten van angorawol, slangenleer en ivoor.

Hier zet ik op een rij hoe je dierenleed op reis het beste kunt voorkomen.

7. Respecteer normen en waarden

Wij hebben in Nederland wel eens de neiging om te roepen dat mensen die naar ons land komen zich moeten aanpassen aan onze normen en waarden. Maar tot mijn schrik zie ik regelmatig Hollanders op vakantie de lokale normen en waarden totaal negeren. In korte rokjes door India, stampei maken over de verplichte hoofddoek in een Turkse moskee, uitgebreid kletsen waar om stilte gevraagd wordt, selfies voor een heilige Buddha… ik heb het allemaal gezien! En het is ronduit respectloos. Veel erger nog; door dit soort gedrag krijgen toeristen in het algemeen een slechte reputatie. Verpest het dus niet voor de reizigers die na jou komen en respecteer de lokale normen en waarden.

8. Eerst vragen, dan klikken

Geloof het of niet, maar ik heb eens gereisd met een Nederlander die eindeloos foto’s maakte van alle lokale bewoners die ook maar een beetje in de richting van zijn camera keken. Tientallen kiekjes later maakte een goedbedoelde voorbijganger een foto van hem. De beste man schoot uit zijn slof, schreeuwde dat de fotograaf het eerst wel even had mogen vragen en eiste dat hij de bewuste foto verwijderde. Grappig genoeg vinden wij het in Nederland helemaal niet zo normaal als er ongevraagd foto’s van ons worden gemaakt. Maar als we in het buitenland zijn doen we dat zelf wel bij de lokale bewoners. Het kan maar zo dat zij het ook niet leuk vinden om steeds maar een lens op zich gericht te krijgen. Daarom heb ik voor mijzelf de regel: eerst vragen, dan klikken.

Meer weten over fotografie-etiquette op reis? Ik schreef een blog met tips om geweldige foto’s te maken, zonder dat andere mensen daar last van hebben.
 
China - All Day Every Daisy

9. Openbaar vervoer

Vliegen heeft de grootste negatieve impact op je reis. Het is begrijpelijk dat je moet vliegen om in een ver land te komen. Maar probeer binnenlandse vluchten zoveel mogelijk te vermijden. Dat is niet alleen beter voor het milieu, het is ook nog eens veel leuker. De lokale bewoners reizen niet met het vliegtuig. Die ontmoet je in trein of bus.

Tijdens onze wereldreis kiezen wij ervoor zo min mogelijk te vliegen. Hier lees je waarom dat eigenlijk veel leuker is.

10. Vrijwilligerswerk in weeshuizen

Als bewuste reiziger wil je graag iets terugdoen voor de mensen in het land wat je bezoekt. Te gek! Maar denk 2 keer na voor je zomaar als vrijwilliger aan de slag gaat in een ontwikkelingsland. Landen als Cambodja, Nepal en Kenia zijn zo populair onder westerse vrijwilligers dat er een hele industrie is ontstaan van nepweeshuizen waar goed geld verdiend wordt. Naar schatting is bij 80% van de wezen in deze landen één of beide ouders nog in leven. De kinderen worden onder valse beloftes bij hun ouders weggehaald en ingezet om de weeshuizen voor de vrijwilligers te vullen. Dit soort weeshuizen organiseren vaak ook bezoeken voor toeristen. Ze laten de kinderen dansjes doen en liedjes zingen in de hoop dat ze extra donaties ontvangen. Op de website van Stop Weeshuis Toerisme lees je waarom je beter helemaal geen vrijwilligerswerk in weeshuizen kunt doen.

Wil je weten waarom ik spijt heb van mijn vrijwilligerswerk in India? Hier lees je mijn persoonlijk verhaal.
 
Majuli Mishing people

Genoten van dit artikel? Dan vind je dit ook leuk

1. We zitten vast! Hoe we zonder te vliegen niet verder komen
2. Moderne slavernij in India: deze meiden maken onze kleding.
3. Zo voorkom je voedselverspilling op reis.
4. 6 duurzame goodies die elke reiziger moet hebben.
5. Bedelend reizen? No way! Zo kun je wel goedkoop op reis.

By

Ben je net lekker inspiratie aan het opdoen voor je volgende reis, kom je dit artikel tegen. “Vliegen is slecht voor het milieu…” We weten het wel, maar willen het liever niet horen. Fijn dat je toch hebt doorgeklikt. Want we moeten het er echt over hebben. Aan vliegen hangt namelijk een flinke prijskaart. Alleen wordt die niet door de reiziger betaald. Het milieu betaalt de echte prijs voor onze vliegreizen. Ben jij bereid meer te betalen voor je vliegticket?

Duurzaam en vliegen

Daar zit ik dan, vanachter mijn bureau in een appartement in Kathmandu dit artikel te tikken. Ik ben hier natuurlijk ook naartoe gereisd. Maar niet door te vliegen. Mijn vriend en ik zijn voor onbepaalde tijd op wereldreis en proberen daarbij het vliegtuig zoveel mogelijk te vermijden. Dat heeft niks met vliegangst te maken. We vinden vliegen stiekem heel erg leuk. Ik kan het niet verkopen aan mezelf dat ik aan de ene kant schrijf over duurzaam reizen en aan de andere kant de wereld per vliegtuig verken. Daar komt bij dat de leukste ontmoetingen met locals meestal plaatsvinden in het openbaar vervoer.

In dit blog vertel ik je uitgebreid waarom we liever niet vliegen tijdens onze wereldreis.

Niet vliegen kost tijd

Ik heb het geluk dat ik door mijn werk als reisjournalist fulltime kan reizen en dus alle tijd heb om me tussen landen te verplaatsen. Maar met 25 vakantiedagen per jaar is het niet te doen om met de trein naar Myanmar op vakantie te gaan. Dat je dus in het vliegtuig stapt voor een verre reis snap ik ook wel. Dat zou ik ook doen. Maar dat een vliegticket naar Rome goedkoper is dan een treinkaartje naar Groningen vind ik onbegrijpelijk.
 
vliegveld

Vliegen is veel te goedkoop

Je voelt dat er iets niet klopt als je een retourtje Parijs voor € 20,- voorbij ziet komen. En dat is ook zo. De goedkope vliegtickets zijn mogelijk doordat vliegtuigmaatschappijen geen belasting over kerosine betalen en er geen BTW wordt berekend over vliegtickets. Gek eigenlijk. In Nederland vinden we het namelijk heel normaal om belasting te heffen over autorijden, roken en alcohol drinken. En dat doet de overheid niet voor niets. Die accijnzen ontmoedigen het gebruik. Maar dat geldt vreemd genoeg niet voor ons vlieggedrag. Blijkbaar is het belangrijker dat we goedkoop op vakantie kunnen, dan dat we de prijs van de milieuschade doorberekenen in de tickets.

We moeten zelf actie ondernemen

Zolang de overheid geen vliegtaks invoert, zullen we als bewuste reizigers zelf actie moeten ondernemen. Ik vraag je niet om nooit meer te vliegen. Dat zou catastrofaal zijn voor de miljoenen mensen die afhankelijk zijn van toerisme. Bovendien worden de meeste natuurgebieden wereldwijd beschermd door organisaties die hun inkomsten uit het toerisme halen. Ik vraag je alleen om je te verdiepen in de gevolgen van vliegen en deze tips ter harte te nemen.

Wat kun je zelf doen?

  • Vluchten compenseren: er zijn allerlei initiatieven waarbij je de milieuschade van jouw vliegreis kunt compenseren. Maar je kunt nog een stapje verder gaan. Reisorganisatie Better Places kiest er bijvoorbeeld voor om niet alleen de vliegtickets te compenseren, maar het hele reispakket. Daar betaal je niks extra’s voor. Hier lees je wat die compensatie inhoudt.
  • Binnenlandse vluchten zoveel mogelijk vermijden: het is verleidelijk om grote afstanden tijdens je korte rondreis met het vliegtuig te overbruggen. Maar het is natuurlijk beter voor het milieu om binnenlandse vluchten zoveel mogelijk te vermijden. Uit ervaring weet ik dat reizen met de trein of bus in een ver land een avontuur op zich is. Bovendien is het vaak een stuk goedkoper.
  • Minder vaak, maar langer op reis: met een beperkt aantal vakantiedagen moet je keuzes maken. Reis je graag naar verre oorden? Probeer dan je vakantiedagen op te sparen voor één langere reis, in plaats van meerdere korte vakanties. Dan heb je ook meer tijd om ter plekke met het openbaar vervoer te reizen.
  • Kies voor de minst vervuilende maatschappij: er zijn grote verschillen tussen de luchtvaartmaatschappijen als het om CO2 uitstoot gaat. Kies daarom voor de maatschappij die het minst vervuilt. De zoekmachine van Glooby vergelijkt niet alleen de prijzen, maar ook de CO2-uitstoot van de airlines.
  • Kies voor non-stop vluchten: een non-stop vlucht levert veel minder milieubelasting op, dan meerdere vluchten. En het scheelt ook nog eens een hoop tijd en gedoe.

 
Station-Turkije

Ben jij bereid meer te betalen?

Het compenseren van een vlucht via programma’s als GreenSeat is een druppel op de gloeiende plaat. Je betaalt een paar euro extra en kan dan zonder schuldgevoel op reis. Maar de uitstoot van CO2 wordt er niet minder door. En vliegtuigmaatschappijen hebben nog steeds geen prikkel om te investeren in duurzame(re) toestellen. Terwijl dát juist zo hard nodig is. Zoals met elke verandering in de commerciële industrie moet de vraag vanuit de klant komen. Zolang wij als klanten niet bereid zijn meer te betalen voor vliegtickets, zullen vliegtuigmaatschappijen en reisorganisaties zich blijven verzetten tegen een vliegtaks.

De verwachting is dat vliegtickets met een vliegtaks binnen de EU gemiddeld 7 euro duurder worden. Tickets naar de rest van Europa en het Midden-Oosten worden zo’n 22 euro duurder en intercontinentale vluchten rond de 40 euro. De vraag is of jij bereid bent dat te betalen?

Laat het me weten

Denk jij wel eens na over je vlieggedrag en de gevolgen voor het milieu? Compenseer je jouw vluchten met een programma als GreenSeat? En ben je bereid de vliegtaks bovenop je ticket te betalen? Ik ben heel benieuwd naar jouw mening. Laat het me weten in de comments.

Genoten van dit artikel? Dan vind je dit ook leuk!

1. 7 simpele tips om minder (wegwerp) plastic te gebruiken op reis
2. 6x veel zien en meemaken op vakantie in Europa, maar dan zonder te vliegen
3. We zitten vast! Hoe we zonder te vliegen niet verder komen
4. Inspirerend hotel: op schattenjacht in Inle Lake bij A Little Eco Lodge
5. Een avontuurlijke wereldreis: waarom we liever niet vliegen

By

Het leek zo’n leuk idee: zonder te vliegen de wereld rond. We zitten nu in Sikkim, India. Met beperkt internet Googelen Patrick en ik ons een slag in de rondte op zoek naar een mogelijkheid om door te reizen naar Myanmar en de rest van zuid-oost Azië. Inmiddels hebben we zeker 2 volle werkdagen besteed aan rondvragen, zoeken en bestuderen van mogelijke routes. Ik wil het eigenlijk niet toegeven, maar het lijkt erop dat we niet verder komen. In dit blog vertel ik je welke routes we hebben overwogen en waarom ze onmogelijk zijn. Wie weet heb jij na het lezen een geweldig idee waar wij zelf nog niet aan hebben gedacht. En anders… tja, dan zit er niks anders op dan vliegen.

Van India naar Myanmar zonder te vliegen

Het leek zo makkelijk: we reizen gewoon naar de meest oostelijke grens van India en gaan daar de grens over naar Myanmar. We hebben blogs en fora gelezen waar reizigers de gang van zaken bij de grensplaats bespreken. Het is een bureaucratisch gedoe en kan vervelend lang duren. Ach, dat zijn we inmiddels wel gewend. Vol goede moed kloppen we aan bij de ambassade van Myanmar in Kathmandu voor ons visum. De jongeman achter het raampje vraagt in gebroken Engels naar onze ‘official letter of invitation’, een uitgestippelde route en de boekingen van alle hotels tijdens onze rondreis. Dat lijkt ons wat vreemd, want als je een e-visum aanvraagt is dat papierwerk niet nodig. Bovendien stond daar niks over vermeld op de officiële website van de Birmese overheid. Hij houdt voet bij stuk. Zonder de benodigde documenten kan hij ons niet verder helpen en gaat het raampje weer dicht.
 
Myanmar

Dure vergunning

We duiken meteen achter onze computers op zoek naar een manier om aan een officiële uitnodiging voor een bezoek aan Myanmar te komen. De uitnodiging moet van een lokale, geregistreerde reisorganisatie komen. Al Googelend ontdek ik dat de regels voor de grensovergang tussen India en Myanmar onlangs zijn aangescherpt. Wie de betreffende grens passeert heeft niet alleen een uitnodiging nodig, maar ook een vergunning. Die koop je aan de grens voor $ 80,- per persoon. Maar – en nu komt het – als je via India Myanmar in reist móét je via dezelfde grens het land weer verlaten. Dus ben je verplicht om ook gelijk een vergunning voor de terugweg aan te schaffen. En ja, dan zitten we vervolgens weer in India met hetzelfde probleem: dan kunnen we weer niet verder.

Eigen vervoermiddel

Dat is nog niet alles. Ik kom in contact met meerdere Birmezen die allemaal bevestigen dat je de grens niet over mag zonder eigen vervoermiddel. Auto, camper, motor of zelfs een fiets zijn allemaal toegestaan. Maar lopen (of openbaar vervoer) is streng verboden. Zelfs als we een eigen vervoermiddel kunnen regelen moeten we in een konvooi van Birmese ambtenaren de grens over en mogen we vervolgens niet meer vrij rondreizen in Myanmar. We moeten dan gedurende de hele reis een ambtenaar van het Ministerie van Toerisme met ons meenemen. Ik heb maar niet gevraagd wat dat moet kosten. Het is duidelijk; we moeten op zoek naar een andere route.
 
Anuradhapura Sri Lanka

Via Bangladesh naar Myanmar

Over een week of 2 verwachten we aan te komen in Bangladesh. De grensovergang tussen Bangladesh en Myanmar hoeven we niet eens te overwegen. Door het geweld tegen de Birmese Royingha en de grote stroom vluchtelingen naar Bangladesh is het gebied rood gemarkeerd door het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Dat betekent dat het onveilig is om daar te reizen. Bovendien zijn we niet verzekerd als er in een ‘rood gebied’ iets met ons gebeurt. Zelfs al zouden we zo gek om de oversteek toch te maken, dan zouden we tegen gesloten grensposten aanlopen.

Via China naar Laos

Het meest logische alternatief is reizen via China. Dat betekent dat we eerst Tibet in moeten. Op zich geen probleem, ik wil er graag eens naartoe. Als je via Tibet China in reist krijg je een visum van maximaal 15 dagen. Dat betekent dat we als een malle door moeten reizen naar de eerste de beste grensovergang waar we zonder problemen doorheen mogen. Dat wordt Laos. Leuk is anders, maar het is haalbaar. Maar een visum voor China waarmee je over land in én uit mag reizen kun je alleen in je geboorteland aanvragen. Dat is wat uit de richting. Met een e-visum mag je wel over land China in, maar moet je vliegend het land weer verlaten. Dan kunnen we net zo goed meteen naar Myanmar vliegen. Oh enneh… klein detail: een vergunning om naar Tibet te reizen moet je minimaal 200 dagen van te voren aanvragen. Geen optie dus.

Via de Andamaneilanden naar Thailand

Reisfotograaf Jorrit Bolhuis (check zijn website voor prachtige foto’s) gaf als tip om via de Andamaneilanden naar zuid-oost Azië te reizen. Een korte blik op Google en ik ben verkocht: de Indiase Andamaneilanden zijn een waar tropisch paradijs. En ze liggen heel dichtbij Thailand en Indonesië. Dat moet toch lukken? In Calcutta vertrekt 3 keer per maand een boot naar de eilanden. Die doet er 3 tot 5 dagen over. Dat lijkt me wel een mooi avontuur. Maar eenmaal op het eiland dient zich het eerste probleem aan. Er gaan geen boten van de Andamaneilanden naar een ander land dan India zelf. Het is namelijk verboden om India over zee in te komen en te verlaten. Dat ontdekten we al eens eerder, toen we van Sri Lanka naar India wilden varen.

Aan boord van een privéjacht dan maar? Ik lees dat het sporadisch voorkomt dat luxe jachten toestemming krijgen om van de Andamaneilanden naar Thailand te varen. De kans dat wij uitgerekend dat ene schip vinden en ook nog eens mee mogen is zo klein, dat het de wekenlange omweg niet waard is.

En nu?

Gelukkig staan we niet helemaal stil. Voorlopig is er nog genoeg te ontdekken voor ons. Na Sikkim reizen we door naar de Indiase deelstaat Assam. Daarna gaan we naar Bangladesh, waar we zeker 2 á 3 weken willen rondreizen. En ja, dan komt de grote vraag: en nu? Als we voor die tijd geen mogelijkheid hebben gevonden om over land door te reizen, boeken we een vlucht van Dhaka naar Yangun in Myanmar. Dat is de kortste vlucht zonder overstap die we kunnen maken.

Heb jij na het lezen van dit blog een fantastisch idee voor het vervolg van onze reis zonder dat we hoeven te vliegen? Laat het me weten in de comments op Facebook of onder dit blog.

Genoten van dit artikel? Dan vind je dit ook leuk!

1. 7 simpele tips om minder (wegwerp) plastic te gebruiken op reis
2. Naar Bangladesh zonder te vliegen: zo vraag je een visum aan
3. Het best bewaarde geheim van Kerala: Marari Secret Beach
4. 21 verrassende dingen die je nog niet weet over Bangladesh als vakantieland
5. Nepal: wandelen met neushoorns, fietsen met locals en dromen met Dhurba

By

We spreken af bij een chique hotel net buiten de stad. Thorthey komt uit de bosjes gesneld op een gammele mountainbike. Daar scoort hij meteen zijn eerste punten mee. Hij bindt zijn fiets aan een paal en wandelt met ons richting de bushalte. Nou ja, de plek waar we de bus het makkelijkst staande kunnen houden. Echte haltes kom je hier weinig tegen. De bus brengt ons voor omgerekend 10 eurocent naar de rand van de Nilgiri hoogvlaktes waar Thorthey en zijn Toda familie al generaties lang wonen. Er staat ons een bijzondere trektocht door een adembenemend natuurgebied te wachten.

Inkomsten voor zijn stam

Het natuurgebied is verboden terrein. Alleen met toestemming en onder begeleiding van een dorpsbewoner mag je in het gebied wandelen. Dat is maar goed ook, want je kunt er gemakkelijk verdwalen.

Thorthey is onze gids. Hij kent het gebied als geen ander. Als lid van de lokale Toda stam groeide hij op in de Nilgiri hoogvlaktes, vlakbij het toeristische Ooty. De Toda’s verbouwen geen eten en hebben daardoor geen constante inkomstenbron. Nu de kinderen naar school gaan en er steeds meer behoefte is aan moderne spullen is er geld nodig. Door zijn werk als gids verdient Thorthey een inkomen voor zijn gemeenschap en hoopt hij tegelijkertijd de natuur en zijn culturele erfgoed te behouden.
 
Toda Tribe Nilgiri Mountains

De Toda stam

De Toda is een kleine, eeuwenoude stam die alleen in de Nilgiri bergen leeft. Niemand weet precies waar hun oorsprong ligt. Vroeger leefden de Toda’s als nomaden en volgden ze hun kudde buffalo’s. In de afgelopen eeuw hebben de Toda’s zich gesetteld in de heuvels van Nilgiri, waar ze nog steeds afgezonderd van de buitenwereld leven. Ze aanbidden de natuur en hun buffalo’s. Hoe meer buffalo’s je hebt, hoe rijker je bent.

Oranje bos

De geluiden van het moderne leven verdwijnen in de verte. We wandelen door prikkende bosjes, over smalle paden richting een dichtbegroeid bos. Er is iets vreemds aan de hand met de bomen die we passeren. Ze zijn oranje.

Het ziet er mooi uit, maar Thorthey is alles behalve enthousiast. “Felle kleuren in de natuur zijn altijd gevaarlijk,” waarschuwt hij ons. “Deze acaciabomen zijn door de Britten geplant vanwege hun natuurlijke kleurstoffen. Die werden gebruikt in de kledingindustrie. Nu zijn er chemische oplossingen en zijn de acaciabomen waardeloos. De bomen komen oorspronkelijk uit Afrika en groeien hier als onkruid. Maar ze kunnen niet goed tegen ons klimaat. De oranje kleur die je ziet is schimmel. Al deze bomen zijn ziek.” Thorthey legt uit dat hij de bomen het liefst zou kappen: “We houden geen grasland meer over. Maar de overheid heeft bepaald dat de bewoners de natuur met rust moeten laten. Ook al is dat in dit geval niet de beste voor het landschap.”
 
Toda Tribe Nilgiri Mountains

Moderne leven

Het oranje bos maakt plaats voor uitgestrekte, groene heuvels zo ver als het oog reikt; de Nilgiri hoogvlaktes. We zien een kudde schapen dichterbij komen. Een oude vrouw in traditionele kleding neemt even rust van een lange wandeling. Tot mijn verbazing haalt ze een mobiele telefoon tevoorschijn en begint een luid gesprek, terwijl haar schapen rustig verder grazen. Het moderne leven is ook tot deze zeldzame stam doorgedrongen. Verandering is onvermijdelijk. Of dat goed is of niet, dat weet ik niet. De tijd zal het leren…
 
Toda Tribe Nilgiri Mountains

Toda Tribe Nilgiri Mountains

Geneeskrachtige natuur

De Toda’s aanbidden de natuur en geloven in de geneeskrachtige werking van planten. Thorthey legt uit dat ze liever niet naar de dokter gaan, maar hun eigen middelen gebruiken als iemand ziek of gewond is. “Voor het stelpen van bloedingen gebruiken wij bladeren, voor een verkoudheid plukken we kruiden en voor elke ontsteking is er weer andere plant.” Onderweg duikt Thorthey geregeld de bosjes in om terug te komen met een blaadje waar we echt eens aan moeten ruiken. Of een takje dat we moeten breken, want het sap is zo gezond. “Dit is beter dan elke antibiotica!”

Trouwen en vrouwen

Ik luister vol bewondering naar de verhalen van Thorthey. Zijn volk is zo verbonden met de natuur. Daar kunnen wij nog wat van leren. Maar er is één onderwerp waarin we elkaar niet kunnen vinden: vrouwen. Thorthey vertelt over het traditionele huwelijk, waarbij de ouders een huwelijkspartner voor de man zoeken. De Toda’s trouwen nooit buiten hun stam en vrouwen zijn ondergeschikt aan de man. Hij legt uit dat de belangrijkste taak van een vrouw is om kinderen te krijgen en voor het huishouden te zorgen. Als ik hem vraag of hij verwacht dat dat zal veranderen is hij heel stellig: “Dat zal nooit gebeuren. De hersenen van vrouwen zijn nou eenmaal minder ontwikkeld dan die van mannen.” Voor ik wil reageren, haal ik even diep adem en slik mijn woorden verstandig in.
 
Toda Tribe Nilgiri Mountains

Thee en buffalomest

Al met al wandelen we zo’n 15 kilometer door de heuvels van Nilgiri. Onderweg maken we een korte stop bij zijn familiehuis. We krijgen een kop thee van zijn tante en giechelen met de kleintjes. Patrick krijgt een traditioneel kleed omgeslagen. “Nu ben je een echte Toda!” Van een afstandje en op blote voeten mogen we de heilige tempel bewonderen. De halve koepel is gemaakt van buffalo mest en heeft een ingang waar je alleen kruipend doorheen kan. Wij mogen er niet in. Die eer is alleen weggelegd voor Toda mannen.

Aan het eind van de middag bereiken we de top van één van de hogere bergen in het gebied. We kijken uit over het gigantische meer dat tussen de bergen door kronkelt. De perfecte plek voor de bescheiden lunch die we mee hebben genomen. Dit is echt genieten.
 
Toda Tribe Nilgiri Mountains

Toda Tribe Nilgiri Mountains

Toda Tribe Nilgiri Mountains

Ook doen wat wij deden?

  • De Toda graslanden bevinden zich in een beschermd natuurgebied en zijn verboden toegang zonder gids.
  • Thorthey is een veelgeprezen gids met jaren ervaring. Hij biedt op maat gemaakte wandeltochten voor kleine gezelschappen. Hij heeft geen website, maar je kunt hem bellen of mailen en vragen naar de mogelijkheden. Mobiel: 0091 9751155691 of email: thortheyooty1980@gmail.com.
  • Wij betaalden omgerekend € 13,- per persoon voor een volle dag wandelen met gids.
  • Goede schoenen en een lange broek zijn aan te raden. Af en toe wandel je door bosjes met scherpe stekels. Dan is het toch wel fijn als je enkels beschermd zijn.
  • Neem je eigen eten en drinken mee, want onderweg kom je geen enkele winkel of restaurant tegen.
  • Wij sliepen in Ooty bij Zostel Ooty, een klein hostel net buiten de stad. Ze bieden zowel privekamers als dorms.

 
Toda Tribe Nilgiri Mountains

Toda Tribe Nilgiri Mountains

Toda Tribe Nilgiri Mountains

Toda Tribe Nilgiri Mountains

Toda Tribe Nilgiri Mountains

Toda Tribe Nilgiri Mountains

Genoten van dit artikel? Dan vind je dit ook leuk!

1. 7 simpele tips om minder (wegwerp) plastic te gebruiken op reis
2. 7 hoogtepunten om te doen in Kochi, India
3. Het best bewaarde geheim van Kerala: Marari Secret Beach
4. Inspirerend hotel: op schattenjacht in Inle Lake bij A Little Eco Lodge
5. Nepal: wandelen met neushoorns, fietsen met locals en dromen met Dhurba

  • 13 November 2017
By

Een frisse bries blaast de verkoelende zeewind in mijn gezicht. De palmbomen aan de kade wuiven kalm op het ritme van de golven. De boeg snijdt door het stille water. Ik hoor het klappen van de vleugels van vogels die rakelings langs de boot scheren. Geloof me of niet, maar dit tafereel speelt zich af in hysterisch India. Vandaag neem ik je mee op een boottocht door de backwaters van Kerala. Een activiteit die elke dag honderden toeristen trekt. Het is een ware tourist trap. Maar wij trappen er mooi niet in en doen het net even anders dan de rest. Lees snel verder sen ontdek hoe je de mensenmassa vermijdt én tegelijkertijd je impact op het milieu zo klein mogelijk houdt.

Klein paradijs

Al tientallen jaren komen toeristen vanuit de hele wereld naar het zuiden van India om het oneindige netwerk van kanalen en rivieren in Kerala te bewonderen. Ooit waren de waterwegen een slimme manier om goederen van zee naar het binnenland te vervoeren en andersom. Nu de waterwegen zijn vervangen door asfaltwegen en boten plaats hebben gemaakt voor vrachtwagens zijn toeristen het enige wat hier nog wordt vervoerd. Geef ze eens ongelijk. De kokospalmen, de tropische kustlijn, de glinsterende rijstvelden en het doolhof van rivieren maken het een klein paradijs. Kerala wordt niet voor niets ‘God’s Own Country’ genoemd.
 
Backwater Houseboat tour Kerala

Teveel keuze

Natuurlijk willen wij al dat natuurschoon ook van dichtbij zien. Dus gaan we op zoek naar een traditionele houseboat voor een rondvaart door de backwaters. Want zo bezoek je nou eenmaal het land van God. Google ‘houseboat, backwaters’ en je wordt overspoeld met aanbieders. Van een middag dobberen tot een hele week op het water, privé of met een groep; er is keuze zat. Het begint me al snel te dagen dat er misschien een beetje teveel opties zijn. Dus ik vraag andere reizigers en de lokale bewoners om advies. Wat blijkt? Als je niet oppast sta je al snel in een file van boten om het water op te komen en word je vervolgens de rest van de dag omringd door ratelende motoren. Niet echt ons idee van een ontspannen rondvaart. Op zoek dus naar een aanbieder die het anders doet.

2000 boten

In mijn zoektocht ontdek ik al snel dat de houseboat-rondvaarten een gigantische industrie is. Niet zo gek ook; toeristen betalen goud geld voor een nachtje in een traditionele boot. Wie daar niet op inspringt is gek. De afgelopen tien jaar is het toerisme in de regio door het dak gegaan. Om aan de vraag te voldoen zijn honderden originele transportboten uitgerust met één of meerdere slaapkamers, een toilet en keuken en een motor om de boot met zo min mogelijk personeel in beweging te houden. Het gevolg? Dag in dag uit lozen zo’n 2000 boten hun toiletwater in de meren. De lucht en het water zijn zwaar vervuild door de uitlaatgassen van al die dieselmotors. En alsof dat nog niet erg genoeg is kiept het overgrote deel van de uitbaters hun afval (lees plastic flessen) overboord.
 
Backwater Houseboat tour Kerala

Een boot zonder motor

Mijn eis voor onze houseboattocht is simpel: ik wil een boot zonder motor, waarbij het afval mee terug aan land gaat en het toiletwater wordt opgevangen. Een handjevol aanbieders belooft het vuilnis netjes op te ruimen. Dat is een goed begin. Maar een boot zonder motor vinden valt nog niet mee. Tientallen mailtjes en telefoontjes later kom ik in contact met Aby, de eigenaar van Backwater Farmhouse. Naar eigen zeggen is hij de enige die rondvaarten zonder motor aanbiedt.

Houseboat, maar dan anders

Aby is geboren en getogen langs de backwaters van Kerala. Hij houdt van zijn land en het doet hem pijn om te zien wat voor effect het toerisme heeft op de natuur. “Dagelijks belanden meer dan 10.000 plastic flessen in het water. We zien de vispopulatie al jaren ernstig teruglopen. Als we zo doorgaan hebben we over 10 jaar geen vissen meer, is de natuur bedorven en blijven de toeristen voorgoed weg. Dan hebben we niks meer.” Ondanks zijn sombere woorden is Aby toch optimistisch: “Ik merk dat er steeds meer vraag is naar duurzame rondvaarten. Als dat doorzet moeten de andere aanbieders wel mee.” Aby geeft alvast het goede voorbeeld met zijn eco-tours. Aan boord van zijn houseboat vind je bijvoorbeeld helemaal geen plastic flessen meer. “Het water wordt gefilterd, zodat het veilig is om te drinken. We maken gebruik van zonnepanelen. Het toiletwater vangen we op in een biotank en onze boten varen enkel en alleen op mankracht.”
 
Backwater Houseboat tour Kerala

Vaar zonder schuldgevoel door de backwaters

Patrick en ik nemen plaats op de luie stoelen op het voordek van de traditionele houseboat. Met een lange stok zet onze ‘boatman’ Jos de boot af van de kade. Terwijl wij het onszelf gemakkelijk maken, werkt Jos zich in het zweet om de boot in beweging te krijgen. We hoeven ons niet schuldig te voelen, verzekert hij ons. “Het was altijd mijn werk om boten vol rijst te vervoeren. Toen de snelwegen kwamen verloor ik mijn baan. Sinds een paar jaar kan ik het werk weer doen waar ik zoveel van houd. En het houdt met fit. Dat is belangrijk voor zo’n oude man als ik,” grapt Joss, terwijl hij de stok weer uit het water trekt.
 
Backwater Houseboat tour Kerala

Kokosbier

We zijn amper een kwartier op het water, of we leggen alweer aan. “Wil je ons lokale kokosbier eens proeven?” Jos neemt ons mee naar een blok beton dat dienst doet als kroeg. Het is nog vroeg, maar dat maakt blijkbaar niet uit. De kroeg zit vol. Geen vrouw te bekennen. Enkel mannen die nippen aan een glas met een wit goedje. “Try some!” Zegt Jos, waarna hij zijn eigen glas in drie teugen leegdrinkt. Ik neem een klein nipje. Mijn gezicht vertrekt en ik hoest het uit. Ik houd meteen het glas zo ver mogelijk van mijn gezicht om het kokhalzen te stoppen. De mannen in de kroeg vinden het maar wat grappig, die witte dame die niet tegen een stootje kan. “Dat smaakt naar verrotte kokosmelk met veel te veel alcohol,” waarschuw ik Patrick met een vies gezicht. Hij aarzelt even, maar laat zich niet kennen tegenover ons publiek. Patrick neemt een slok en houdt zich groot. “Best te doen,” zegt hij stoer. Maar na de tweede slok geeft hij het glas toch maar aan Jos. Welja, die gooit ook nummer 2 in één teug achterover. Goedemorgen!
 
Backwater Houseboat tour Kerala

Backwater Houseboat tour Kerala

Zeldzame stilte

Het kokosbier heeft onze bootman moed gegeven. Langzaam maar zeker varen we door de stille kanalen richting een open meer. Onderweg vertelt Jos over de vogels die we zien. Hij legt uit dat de boten vroeger geen huisjes hadden, maar meters hoog met rijst gevuld waren. En dat de kanalen door mensenhanden zijn aangelegd. Jos vertelt trots over zijn kinderen en het leven in zijn kleine dorp. Dat het soms moeilijk rondkomen is, nu zijn dochter studeert. Als de stroming te sterk wordt stap hij uit en trekt hij samen met zijn collega de boot door het kanaal. En wij? Wij luisteren en stellen vragen. We genieten van de prachtige omgeving en de zeldzame stilte in India. Maar nog het meest verbazen we ons over het feit dat we nog niet één andere houseboat zijn tegengekomen.
 
Backwater Houseboat tour Kerala

Backwater Houseboat tour Kerala

Backwater Houseboat tour Kerala

Ook doen wat wij deden?

Wat het voordeel is van een rondvaart in een boot zonder motor is nu wel duidelijk. Het grote nadeel echter is dat je veel minder ver komt in dezelfde tijd. Je bent nou eenmaal langzamer. Maar, los van de milieu-effecten, kun je je afvragen of je de hele dag het gezoem van de motor wilt horen. Het is juist zo bijzonder dat je op een plek bent in India waar het eens écht stil is. Heb ik je na dit blog overtuigd en wil je ook doen wat wij deden. Dit zijn mijn tips!

  • Wij boekten een dagtour inclusief lunch voor € 40,- voor twee personen. De concurrenten vragen vergelijkbare prijzen voor een volle dag met lunch.
  • Je kunt in overleg ook op de houseboat overnachten. Het is slim om dat van te voren even te bespreken met Aby.
  • Backwater Farmhouse ligt ver verwijderd van de drukte en is daarom iets lastiger te bereiken. Geen probleem; je kunt ook gewoon een nacht of twee verblijven in de bijbehorende accommodatie.
  • Aan boord kregen wij een heerlijke en uitgebreide maaltijd geserveerd. Vegetariërs opgelet: wij hebben meerdere keren duidelijk aangegeven dat we geen vlees en vis eten. Aby bleef erop aandringen dat we toch echt de lokale vis en garnalen moesten proeven. Zelfs nadat ik dat had afgewezen kregen we toch vis voorgeschoteld. Benadruk het daarom extra als je ook geen zeedieren eet.
  • Neem zonnebrand en muggenspray mee.

 
 
Een boottocht door de backwaters van Kerala, maar dan anders
 
 
Backwater Houseboat tour Kerala

Backwater Houseboat tour Kerala

Backwater Houseboat tour Kerala

Backwater Houseboat tour Kerala

Backwater Houseboat tour Kerala

Genoten van dit artikel? Dan vind je dit ook leuk!

1. 7 simpele tips om minder (wegwerp) plastic te gebruiken op reis
2. 7 hoogtepunten om te doen in Kochi, India
3. Het best bewaarde geheim van Kerala: Marari Secret Beach
4. Inspirerend hotel: op schattenjacht in Inle Lake bij A Little Eco Lodge
5. Nepal: wandelen met neushoorns, fietsen met locals en dromen met Dhurba
 

By

Als vegetariër kreeg ik een speciaal voor mij geslachte kip voorgeschoteld. Ik heb stad en land afgezocht naar tandpasta zonder microplastics. En met de boot in plaats van het vliegveld van Sri Lanka naar India is hartstikke illegaal. Het is niet altijd makkelijk om op reis net zo duurzaam bezig te zijn als thuis. Maar als het op voedselverspilling aankomt zijn er gelukkig heel veel dingen die ik kan doen om ook op reis een Kliekjeskoningin te zijn. Omdat het vandaag Wereldvoedseldag is deel ik een paar slimme tips om onderweg niets meer te verspillen.

Wereldvoedseldag

Wij vragen ons elke dag af wat we vanavond zullen eten. Maar er zijn bijna 900 miljoen mensen in de wereld die zich elke dag afvragen of ze vanavond überhaupt te eten hebben. Dat we tegelijkertijd in Nederland ruim eenderde van ons eten weggooien is niet te rijmen. Vandaag is het Wereldvoedseldag. Dat is een dag waarop aandacht wordt gevraagd voor voedselzekerheid in de wereld.

Lekker Koken met Restjes

Ik schreef twee kookboeken boordevol tips om voedselverspilling te voorkomen. In ‘Lekker koken met restjes’ deel ik tientallen tips en verrassende recepten (oud-brood quiche), zodat je nooit meer een reden hebt om goed eten weg te gooien. En na het lezen van dit artikel hoef je ook op vakantie niets meer te verspillen!

Voor je vertrekt

Minder verspillen op reis begint als je nog thuis bent. Een paar dagen voor vertrek kun je er al rekening mee houden dat je straks een tijdje weg bent. Ik probeer de avonden van te voren zoveel mogelijk te koken met de producten die niet zo lang houdbaar zijn. Als het niet lukt om alles op te maken voor ik mijn koffers pak, dan geef ik het aan de buren, vrienden of mijn ouders.

Is er niemand in de buurt die zit te wachten op jouw restjes? Zet ze dan op Facebook. Er zijn tientallen plaatselijke weggeefgroepen waar altijd wel iemand tussen zit die jouw overgebleven boodschappen graag ophaalt.

Onderweg

Het ligt er een beetje aan hoe je op reis gaat, maar een koelbox kan heel handig zijn om bederfelijke producten langer goed te houden. Een paar jaar geleden reisde ik met een vriendin door zuidelijk Afrika in een kleine, witte Citi Golf. Elke avond uit eten konden we ons niet veroorloven met ons studentenbudget. Maar elke dag nieuwe boodschappen doen zou ook duur zijn. Dus kochten we een grote koelbox die we standaard in de achterbak hadden staan. Daar bewaarden we boter, kaas en andere verse producten die we niet in één keer opmaakten, maar wel veel gebruikten.

Er zijn ook kleine koeltasjes die perfect in je backpack passen. Dus ook te voet kun je verse producten meenemen naar je volgende bestemming.

Het probleem van het buffet

Veel hotels serveren hun ontbijt (en soms het diner) in de vorm van een buffet. Het is heerlijk om je te verlekkeren aan die overvloed aan eten. Maar er zijn twee problemen met buffetten:

  1. Je gaat er veel te veel van eten.
  2. Het buffet is tot de laatste minuut goed gevuld. Wat er aan het eind van het buffet nog op tafel staat gaat – je raadt het al – de prullenbak in.

 
Het beste wat je kunt doen is bewust kiezen voor een hotel zonder buffet. Maar slaap je toch in een hotel met een buffet, probeer dan zoveel mogelijk te doen om nog meer verspilling te voorkomen. Bij het ontbijtbuffet eet ik bijvoorbeeld alleen de kapjes van het brood, want die blijven vaak liggen. En zeg nou zelf, de kapjes zijn eigenlijk het lekkerst!
 
buffet food waste travel

Schep niet meer op dan je op kunt. De schalen op het buffet worden constant aangevuld. Als iedereen teveel opschept, gaan de schalen sneller leeg en wordt er dus meer geserveerd dan nodig is. Het eten wat op jouw bord blijft liggen eindigt sowieso in de prullenbak.

Als het buffet bijna is afgelopen en ik zie dat de mand met broodjes of cakejes nog niet leeg is, trek ik de stoute schoenen aan en vraag of ik er een paar mee mag nemen. Een beetje cheeky, maar ik heb alvast een broodje voor de lunch en het personeel hoeft het niet weg te gooien.

Te grote porties

Soms zijn de porties in restaurants zo groot dat je het met z’n tweeën amper op kan. Dan ben ik allang blij dat ik geen voorgerecht heb besteld. Voor ik een keuze maak kijk ik altijd even om me heen om te zien hoe groot de porties zijn. Dan kan ik beter inschatten of ik wel of geen voorgerecht wil. Als het echt mega-gerechten zijn, deel ik het hoofdgerecht met mijn tafelgenoot. Als het toch te weinig is kan ik altijd nog een toetje nemen.

Halve porties

Sommige restaurant serveren kleinere porties als je daar om vraagt. Het kan zijn dat ze de prijs verlagen, maar dat gebeurt niet altijd. Dan moet je maar zo denken: je betaalt hetzelfde, maar het eten wordt nu in elk geval niet weggegooid.

Vraag om een doggybag

In Nederland zijn we niet zo gewend om te vragen om een doggybag. Maar in de meeste andere landen is dat gelukkig doodnormaal. Gewoon doen dus! Probeer het eten wel koel te bewaren. Zeker als het om vlees of vis gaat. Dat kan bijvoorbeeld in de minibar. Is er geen minibar, maar ben je wel een echte kliekjeskoning(in)? Vraag de barman om wat ijs en bewaar je doggybar in een plastic zak in de wastafel met ijs. Dan heb je de volgende dag een lekker goedkope lunch.

Verblijf met een keuken

Een handige manier om minder te verspillen op reis is door op plekken te verblijven met een eigen keuken. Appartementen via Airbnb en veel hostels bieden die mogelijkheid. Als je je eigen keuken hebt hoef je niet voor elke maaltijd uit eten. Dat is goedkoper én gezonder. Maar het zorgt er ook voor dat je zelf in de hand hebt hoeveel eten je krijgt. Bovendien kun je in een eigen keuken veel makkelijker restjes bewaren voor de volgende dag.
 
cooking traveling asian

Geld besparen voor leuke dingen

Uit eten gaan is één van de grootste kostenposten op reis. Ga je drie keer per dag uit eten, dan kan het hard oplopen. Elke keer dat je zelf kookt of luncht met restjes, bespaar je geld. En dat kun je dan weer mooi gebruiken om leuke dingen te doen op vakantie.

Kookboek tegen verspilling

Wil je voordat je op reis gaat alvast beginnen met zo min mogelijk verspillen? Of ben je gewoon op zoek naar inspiratie om lekker te koken met wat je nog in huis hebt? Gebruik dat onderstaande button en bestel ‘Lekker koken met restjes vandaag nog’.
 

Genoten van dit artikel? Dan vind je dit ook leuk!

1. 15 producten die je absoluut niet in de koelkast mag stoppen
2. Zo maak je pesto van wortelloof!
3. 7 simpele tips om minder (wegwerp) plastic te gebruiken op reis
4. No waste recept: Pannenkoeken van oud brood