By 

Hoe ik ‘ja’ zei tegen Daisy’s droom en nu op wereldreis ben


In juni 2012 werd ik gebeld of ik mee wilde doen aan een spel genaamd Wie is de Wolf. Als ik ‘nee’ had gezegd, dan had ik Daisy nooit leren kennen. Ik kan met zekerheid zeggen dat we dan geen restjes hadden opgehaald bij thuiskok Erika op onze eerste date. Misschien was ik ook niet naar Utrecht verhuisd. En de kans dat ik zou stoppen met elke avond vlees eten was minimaal. Maar wat ik echt nooit zou hebben gedaan, was het in m’n hoofd halen om op wereldreis te gaan. En toch zit ik hier, in een 2de klas coupe van een Sri Lankaanse trein, met nog zeker tien maanden voor de boeg. Ik zei ‘ja’ tegen Daisy’s droom en ben nu dus op wereldreis.
 
Patrick op wereldreis

Toen kwamen de vragen

Daisy heeft al een blog geschreven waarin ze beschrijft dat ze al van jongs af aan droomt van een wereldreis en hoe ze mij mee kreeg in haar grote avontuur. Na het verlossende woord wilde ik niet meer terug. Beloofd is beloofd. Maar ik wilde ook mezelf niet teleurstellen. Iedereen prees het avontuur en stelde direct vragen alsof we al op het punt stonden om te vertrekken. “Waar gaan jullie heen? Gaan jullie je huis onderverhuren? Denk je dat dit voor jullie de ultieme relatietest is?” Wist ik veel! Ook dat zorgde voor de nodige druk om niet meer terug te krabbelen.

Ik had geen idee wat ik moest antwoorden. En die laatste vraag is nog steeds niet te beantwoorden. Maar de andere antwoorden kwamen als vanzelf. We prikten een datum. We kochten een wereldkaart. Bekeken verschillende routes. Maakten een spaarplan en lijstjes van alles wat we nog nodig hadden. En we praatten over onze toekomstige belevenissen. Pas in de laatste weken voor vertrek kwamen mijn eigen vragen. Wat als ik het na 2 maanden zat ben? Hoe gaan we ermee om als er iets ergs gebeurt in een ver land? Is onze relatie bestand tegen alles wat we mee gaan maken?

We zijn nu 2 maanden weg en ik ben het nog steeds niet zat. Er is (gelukkig) niks erg gebeurd. En we zijn nog bij elkaar. Dat is alvast een uitstekend begin. De rest van de reis benader ik zoals de voorbereiding: Head first het diepe in.
 
Patrick op wereldreis

Ik ben gesloopt

Voor deze onderneming was mijn reiservaring beperkt tot het Europese continent, drie weken China en negen dagen New York City. Inmiddels zijn we twee maanden onderweg. Na een snelle tocht door Europa en Turkije, volgden drie weken Iran. Nu zijn we ruim twee weken in Sri Lanka. Dames en heren, ik kan jullie vertellen; ik ben gesloopt. Het reizen is vermoeiender dan ik dacht. Ik ben lek geprikt door een mug die onze in onze klamboe zat opgesloten. Ik heb op sommige dagen meer tijd dan gemiddeld op de WC doorgebracht. En ik heb door de zengende hitte last van uitslag op zowel mijn kuiten als op mijn armen. (Dat laatste kan ook komen omdat we onverwachts langer deden over het wassen van onze kleren, waardoor ik 6 dagen lang hetzelfde shirt aan had.) Zo, dat is eruit.

Ik had niks willen missen

Toch had ik geen moment van de afgelopen 2 maanden willen missen. Als ik vermoeid op een vreemd bed neerplof, denk ik vol verwachting aan de volgende dag. Na de vele waarschuwingen begin ik eindelijk consequent muggenspray te gebruiken. De dagen op de WC verdwijnen langzaam uit mijn herinnering. En gisterenmiddag heb ik een zalfje gekocht tegen de uitslag.
 
Patrick op wereldreis

Dit is veel beter

Tussen de ongenoegens door heb ik in Iran mensen leren kennen die veel meer krediet verdienen dan wij ze geven. Ik heb geleerd dat vrijheid niet vanzelfsprekend is en ook bestaat als het beperkt wordt. Ik heb in Sri Lanka in een helderblauwe zee gezwommen en voor het eerst een wilde olifant gezien. Ik heb tientallen eeuwenoude monumenten bezocht, beschermd door Unesco en in ere gehouden door de lokale bevolking. Ik heb heerlijke curry’s gekookt én gegeten. We hebben gelachen met locals en vrienden die ons keer op keer gastvrij ontvangen, in hun huis of in de auto. Ik heb Italiaans ijs gegeten in vijf verschillende landen. Ik heb geslapen in de open lucht, in een oude trein en aan de rand van een meer waar krokodillen leven. En dat allemaal terwijl mijn uitzicht drie maanden geleden bestond uit een grote parkeerplaats vol leaseauto’s en een uitgestrekt industriegebied. Dit is toch veel beter?
 
Patrick op wereldreis

Daisy’s droom

Langzaam maar zeker begin ik een klein beetje te houden van de grootste droom die Daisy al haar hele leven heeft. Met hulp van alles wat er gebeurt, begint het op mijn tempo een klein beetje mijn eigen droom te worden. Ik geniet met volle teugen en zonder twijfel durf ik te zeggen dat ik best goed ben in reizen. Zover als je dat kan zijn. En het wordt ongetwijfeld een ervaring die ik nooit meer zal vergeten.

Reisvirus

Toch ben ik niet de reiziger die denkt dat hij voor altijd veranderd is als hij terug komt. Daar ben ik te nuchter voor. Ik weet niet eens zeker of ik gegrepen zal worden door het vaak genoemde “reisvirus”. Een virus waar Daisy al lang geleden mee besmet is geraakt. Een virus dat haar groter heeft laten dromen dan ik ooit heb gedaan. Een virus dat er voor zorgt dat ík hier zit, in een 2de klas coupe in Sri Lanka. Omdat Daisy groot droomt en daar anderen in meeneemt. Mij in het bijzonder. En dus beste lezer, wat er tijdens deze reis ook gebeurt, één ding is zeker: de kans dat ik over een jaar of 15 in een raket naar Mars zit om een nieuwe kolonie voor de mensheid te stichten, is – sinds ik ja heb gezegd tegen Wie is de Wolf – een stuk groter geworden.
 
Patrick op wereldreis

Patrick op wereldreis

Patrick
Over Daisy

<p>Daisy & Patrick reizen rond de wereld. Door zo veel mogelijk over land te reizen en mensen te ontmoeten, hopen ze mooie verhalen te verzamelen. Op All Day Every Daisy delen zij hun inspiratie voor duurzaam reizen en vertellen zij over inspirerende mensen, positieve ervaringen en mooie avonturen.</p>

DEZE BLOGS AL GELEZEN?

Proud to be a local
Waarom ik een wandeling maak door de grootste sloppenwijk van India
November 21, 2017
India Mumbai Bazaar
Help! Ik word reisblogger! (En dat komt door India)
November 18, 2017
Toda Tribe Nilgiri Mountains
Wandelen door de Nilgiri hoogvlaktes en op bezoek bij de Toda stam
November 13, 2017
Marari secret beach homestay India Kerala
Het best bewaarde geheim van Kerala: Marari Secret Beach Homestay
November 11, 2017
Jaffna-en-Delft-Island
Van de gebaande paden in Jaffna en Delft Island
October 28, 2017
India
India here we come! Of toch niet? We mogen niet mee
October 25, 2017
Anuradhapura Sri Lanka
Fietsen tussen de ruïnes in Anuradhapura. Zo pak je dat aan
October 20, 2017
fresh-vegetables
Zo voorkom je voedselverspilling op reis
October 13, 2017
Mirissa Whale Watching Sri Lanka
Zeeziek van het walvissen kijken in Mirissa
October 09, 2017

4 Reacties

Kirsten | Travelaar.nl
Reply 17 oktober 2017

Wat super leuk om een stuk van Patrick te lezen. Heel leuk gedaan! Meteen aan Erick voorgelezen want die zit eigenlijk in "hetzelfde schuitje" haha. Fijn dat je zo geniet! Of beter, dat jullie samen zo genieten! Een man i n Maleisië zei eens tegen ons "Als jullie deze reis overleven als stel, dan overleven jullie alles samen!" Heel veel plezier nog!

    Patrick
    Reply 20 oktober 2017

    Hoi Kirsten. Leuk dat je genoten hebt van mijn blog. En goed om te lezen dat Erick er misschien iets aan heeft. Als hij ooit iemand nodig heeft om even mee te kletsen (mannen onder elkaar) kan hij gewoon even bellen. Hoeft niemand te weten ;). Groeten uit India!

Sabine
Reply 29 oktober 2017

Leuk blog, wat een leuke schrijfstijl heb je! De verdeling is bij ons ongeveer gelijk: ik ben een grote dromer, mijn vriend laat zich (vrijwillig) mee slepen in mijn avonturen.

    Patrick
    Reply 6 november 2017

    Hoi Sabine. Wat een leuk compliment. Ja, herkenbaar. Hoewel de avonturen die voortkomen uit de dromen van een ander misschien nog wel leuker zijn. Dan blijft alles een verrassing tot het laatste moment. Hebben jullie al een nieuw avontuur op de planning staan?

Reageer op deze blog

Your email address will not be published. Required fields are marked *