Follow Me

Close
By

Soms, heel soms, zakt de moed me in de schoenen. Dan ontdek ik dat vrijwilligerswerk meer kapot maakt dan ons lief is; dat toeristen nog stééds massaal ritjes maken op olifanten. En dat het afvalprobleem zich in Nepal heeft ontwikkeld tot lawines van plastic flesjes in de bergen. Ik probeer mijn steentje bij te dragen door te laten zien dat het ook anders kan. Op dat soort momenten vraag ik me wel eens af of het nog wel zin heeft. Gaan we echt iets veranderen? En als ik het dan even niet meer zie zitten komt er net dat ene, te gek gave en inspirerende initiatief op mijn pad en krijg ik weer de energie om te blijven vechten tegen de ellende die we de wereld aandoen. Super-Local is precies zo’n initiatief. Een jong designbedrijf dat de wereld op een eigenzinnige en originele manier een klein beetje mooier maakt. Wil je net zo geïnspireerd raken als ik? Lees dan snel verder.

Racefiets aan de muur

Super-Local is de designstudio van Luc van Hoekel en Pim van Baarsen. In hun werk zoeken ze naar creatieve oplossingen voor sociale en culturele problemen wereldwijd, maar voornamelijk in niet-westerse landen. Denk aan slim vormgegeven ziekenhuisbedden in Malawi, strakke designlampen van wijnflessen in Tanzania en een onconventionele oplossing voor het afvalprobleem in Nepal.

Pim is net terug uit Kathmandu, waar hij samen met zijn partner in crime Luc een heel tof project gaat doen. Daarover later meer. Ik ben heel benieuwd naar het verhaal achter Super-Local en spreek met Pim via Skype. Een jonge gast met een petje en een grote koptelefoon verschijnt op mijn beeldscherm. Aan de zeegroene muur achter hem hangt een racefiets. Hij begroet me met een grote glimlach en begint vol energie te vertellen over het ontstaan van zijn jonge bedrijf.
 
Super Local

Problemen creëren en oplossen

“Tijdens mijn studie aan de Design Academy in Eindhoven begon er iets te kriebelen. Ik merkte dat ik onbewust problemen aan het creëren was, zodat ik die vervolgens met design weer kon oplossen. Dat klopte niet.” Tijdens zijn studie heeft Pim grote ambities: “Ik wilde ster-ontwerper worden. Beroemd zijn door de dingen die ik maak. Maar gaandeweg ontdekte ik dat al die complexe producten die ik bedacht onbetaalbaar waren.” Pim merkt dat hij diep van binnen zijn creativiteit veel liever wil inzetten om de wereld een beetje beter te maken. “Ik realiseerde me dat wij als designers allemaal fantastische producten maken voor maar 10% van de wereldbevolking. Dat vond ik een raar verhaal. In ontwikkelingslanden is toch ook behoefte aan goed vormgegeven spullen? Er is alleen geen geld voor wat wij maken.”

Speeltuinartikelen in Malawi

Pim weet zeker dat het anders kan en vertrekt samen met zijn vriend en studiegenoot Luc naar Malawi. “We liepen stage bij een productiebedrijf waar we speeltuinartikelen voor een ziekenhuis gingen ontwikkelen. Ja, ook in een arm land als Malawi is daar gewoon behoefte aan. Het enige probleem was dat er geen materiaal en grondstoffen beschikbaar zijn. Malawi heeft amper een eigen industrie. En spullen importeren was veel te duur.” Daar is dan eindelijk het echte probleem waar Pim zo op zit te wachten. “We moesten werken met heel beperkte middelen en op een manier dat onze collega’s na onze stage gewoon door konden produceren.” Het speeltuinartikelen-project wordt een succes en Pim en Luc hebben de smaak te pakken. “We dachten: dit willen we vaker doen!”

In deze video zie je hoe de rolstoel toegankelijke speeltuin gemaakt is.
 

Super-Local en spierballen

De mannen richten hun eigen designbureau op: Super-Local is een feit. Hun grote inspiratiebron is Mister Chocho. Een Malawiaanse bodybuilder en de trotse eigenaar van de titel ‘Mr. Malawi’. Mister Chocho runt zijn eigen sportschool op een sloperij. Nou ja, sportschool is een groot woord. Het is eerder een zeiltje op vier palen. “Mister Chocho is de sterkste man van Malawi en heeft zijn gigantische spierballen gekweekt met halters die hij maakt van oude auto-onderdelen. Hij laat zich door geen enkele beperking tegenhouden. Dat is toch geweldig!” Na hun ontmoeting met de bodybuilder besluiten Pim en Luc dat ze voortaan zoveel mogelijk gebruik maken van gerecycled materiaal en uitsluitend lokale onderdelen gebruiken in hun ontwerpen.
 
Mister Malawi

Samen meer kennis

Wat me opvalt aan de projecten van Super-Local is dat het altijd een samenwerking is met de lokale ambachtslieden. Pim en Luc zijn niet het zoveelste stelletje westerlingen die de arme Afrikanen komen redden van hun eeuwige ellende. Integendeel. “Ik moet er niet aan denken dat ik als witte boy even kom vertellen hoe het moet. We werken altijd op basis van een gelijkwaardige relatie. Wij hebben bepaalde kennis en zij ook. Samen hebben we 2 keer zoveel kennis. We zien onze klanten niet als zielige mensen die hulp nodig hebben. Het is gewoon een commerciële uitwisseling van kennis en kunde.” Een belangrijk streven van Super-Local is dat ze zichzelf overbodig maken. “We kiezen er heel bewust voor om alleen te werken met lokale middelen en om de producten die we ontwerpen betaalbaar te houden. Als ons werk erop zit, kan de productie gewoon doorgaan. Dan hebben we ons doel bereikt.”

Afval in Nepal

Maar wat deden de heren nou precies in Nepal? “We zijn naar het bekende bergdorpje Namché Bazar gegaan, waar we onderzoek deden voor een kunstproject met afval.” Hey! Dat klinkt me bekend in de oren. Tijdens onze trekking naar Mount Everest Base Camp passeren wij een informatiebord dat meteen mijn aandacht trekt. ‘From mountain waste to art and design’ staat er op de aankondiging. Op 4.000 meter hoogte wordt een bezoekerscentrum gebouwd waar in de toekomst voorlichting wordt gegeven aan toeristen én locals over het afvalprobleem in de bergen van Nepal. Veel leuker nog; er komt een werkplaats waar kunstenaars met afval aan de slag gaan. En de mannen van Super-Local? “Wij gaan souvenirs ontwerpen die gemaakt zijn van het afval in de Himalaya. Zo nemen de toeristen hun eigen afval weer mee naar beneden.” Ha! Geweldig.

Ik ben razend enthousiast over de projecten waar Pim en Luc aan werken en neem me ter plekke voor dat ik echt nog eens terug moet naar Namche voor een designsouvenir.

Meer weten?

Word je ook zo enthousiast van het verhaal van Pim en Luc? Neem vooral even een kijkje op de website van Super-Local. Daar vind je nog veel meer inspirerende projecten waar de mannen de afgelopen jaren aan gewerkt hebben. Wat dacht je bijvoorbeeld van strak vormgegeven designlampen, gemaakt van gebruikte flessen op Zanzibar. Nog zo’n leuk voorbeeld waarbij toeristen hun eigen afval mee naar huis nemen. Daar word ik nou blij van!

By

We zijn nu ruim 5 maanden op wereldreis. We komen veel bijzondere en gekke plaatsen, mensen, gebruiken en situaties tegen. Soms schrijf ik daar een blog over. Maar steeds vaker vinden mijn observaties ook hun weg naar de sociale media. Ik heb vooral veel plezier in het posten van foto’s en korte video’s via de Instagram Stories. En dat is veel meer dan alleen videovermaak. Het is een uitlaatklep voor creativiteit, taalkundige toverkunst en af en toe een kinderachtig grapje! Met als onregelmatig hoogtepunt: de #wereldreisquiz! Wil je ook meedoen aan Patrick’s Wereldreisquiz 2018? Lees dan snel verder.

Zo is het begonnen

De wereldreisquiz kent zijn oorsprong in het Topkapi Paleis in Istanbul, waar ik een vraag stelde over lilliputters die in een ver verleden voor de voormalige sultan moesten dansen in bootjes. Mijn volgers moesten toen nog een persoonlijk bericht sturen om antwoord te geven. Tegenwoordig kan je in Instagram Stories een ‘poll’ aanmaken, waardoor het antwoorden een stuk makkelijker en leuker is geworden. Iedereen die het goede antwoord geeft krijgt een punt. De punten houd ik sinds een aantal weken keurig bij. Hierdoor is een bloedfanatieke competitie onder mijn volgers ontstaan.
 
Topkapi Palace Istanbul

De #wereldreisquiz

Inmiddels is Instagrammer @whoissjoerdl uitgeroepen tot winnaar van de #wereldreisquiz 2017. Leuk detail: hij is de enige die alle vragen heeft beantwoord. Vaak meedoen loont dus! Omdat we in 2018 ook weer een winnaar nodig hebben, heeft de jury (ik) ervoor gekozen om op 1 januari 2018 om 00:00 uur op de resetknop te drukken. Daardoor staat iedere deelnemer weer op nul. Om de kwaliteit en de eerlijkheid van de quiz te waarborgen heeft de jury in samenwerking met de notaris (ik) sluitende reglementen opgesteld. Elke huidige deelnemer heeft het reglement ontvangen. Om te er zeker van te zijn dat iedereen de regels kent wordt het volledige reglement ook onderaan dit blog geplaatst.

Ook meedoen?

Tot nu toe heeft de #wereldreisquiz meer dan 100 deelnemers die ten minste één keer antwoord hebben gegeven op een vraag. Zoveel mogelijk punten scoren is natuurlijk het doel van de quiz. De organisatie hoopt vooral dat de quiz af en toe zorgt voor een glimlach of een aha-momentje!

Wil jij ook onderdeel zijn van hét Instagram evenement van 2018? Zorg er dan voor dat je mij volgt op Instagram door hier te klikken of te zoeken naar @patrickboone87. Houd vervolgens mijn Instastories in de gaten en beantwoord de wereldreisquiz-vragen. Wie weet word jij de winnaar van #dewereldreisquiz2018!

Wereldreisquiz

De #wereldreisquiz2018 wetten, regelgeving en algemene voorwaarden:

  1. De jury heeft altijd gelijk.
  2. Je vindt de quiz onder de volgende hashtag: #wereldreisquiz2018
  3. Iedereen die ooit een vraag heeft beantwoord doet automatisch mee met de quiz. Iedere nieuwe deelnemer doet automatisch mee wanneer die een vraag beantwoordt. Aanmelders via het antwoordformulier zijn op een andere manier op de hoogte gebracht.
  4. De jury tracht altijd iedereen een persoonlijk bericht te sturen na het beantwoorden van een vraag. Om mee te kunnen doen is het essentieel om mij te volgen, anders is het schrijven van een persoonlijk bericht niet mogelijk en daarmee deelname aan de quiz uitgesloten.
  5. De jury behoudt het recht ten alle tijden af te wijken van de persoonlijke aanpak wanneer de tijd ontbreekt om iedereen te benaderen. Het antwoord zal dan worden gecommuniceerd via Instastories.
  6. Er bestaan 6 categorieën voor de vragen. Abnormaal (3 punten), muzikaal (2 punten), wereldtaal (ook 2 punten), saai (1 punt), overig (wisselend aantal punten) en de eenmalige bonuscategorie Wibi Soerjadi (5 punten). De vragen worden op onregelmatige basis via Instastories gesteld.
  7. Uiteindelijk zijn er 3 winnaars. A – De ultieme winnaar: degene met de meeste punten. B – De wiskundekoning: gemiddeld het hoogste aantal punten. Het aantal punten wordt gedeeld door het aantal beantwoorde vragen. Hieruit komt een gemiddelde. (Een deelnamescore van 75% is een vereiste). C – De lieveling van de jury: gebaseerd op reacties, schattigheid, profielfoto en doorzettingsvermogen.
  8. De prijzenpot zal, net als bij de eerste quiz, gedurende de quizperiode groeien. Al naar gelang de quiz voortduurt, worden de prijzen bekend gemaakt.
  9. Mogelijke storingen door WiFi problematiek kunnen ervoor zorgen dat vragen niet meer meetellen, ondanks dat je ze hebt beantwoord. Hierover kan niet worden gediscussieerd.
  10. Elke vorm van negativiteit over de quiz ofwel jegens de jury kan zorgen voor levenslange diskwalificatie. Daarbij: klagen doe je maar als je later groot bent.
  11. De #wereldreisquiz2018 en zijn regels en wetten zijn vanaf 1 januari 2018 van kracht en de quiz loopt voor onbepaalde tijd. De jury verplicht zich om minimaal 1 maand van tevoren het einde van de quiz aan te kondigen.
  12. De reglementen worden Trumpiaans ingericht en benaderd. Ze zijn dus ten alle tijden aan te passen aan de wensen van de jury en de lezing is subjectief.
  13. Voor klachten of opmerkingen kunt u terecht bij Patrick via berichten op Instagram of via [email protected] Daarnaast wijzen wij u nog wel graag op regel 1.: de Jury bestaat uit Patrick, die tegelijkertijd ook de notaris.

 
Wil je de bovenstaande regels in een gepersonaliseerde PDF ontvangen om ze uit te printen en thuis of op kantoor op te hangen? Stuur dan een mail naar [email protected] met als onderwerp “Ik neem de quiz bloedserieus!” en je ontvangt zo snel mogelijk een PDF. Veel plezier en succes!

Hoogachtend,
Jurylid en notaris Patrick B. Boone

P.s. Wens je niet langer deel te nemen? Stuur dan een bericht met de tekst “Ga toch fietsen met je flutquiz” via Instagram naar patrickboone87 en je wordt met onmiddellijke ingang gediskwalificeerd.

  • 4 January 2018
By

Het is de laatste dag van het jaar. En wat is er veel gebeurd in 2017! Ik kijk terug op een bijzonder jaar, waarin ik heel veel media-aandacht kreeg voor de verschillende dingen die ik doe. Ik maakte prachtige (pers)reizen, bracht mijn tweede boek uit en beklom het basiskamp van de hoogste berg ter wereld. Oh, en Patrick en ik verkochten dit jaar al onze spullen en begonnen onze wereldreis. Dit is een overzicht van de hoogtepunten en successen van 2017.

Tweede kookboek

In februari is het eindelijk zover: mijn tweede kookboek tegen voedselverspilling is van de drukker. Lekker Koken met Restjes is een prachtig en compleet boek geworden waar ik nog steeds met veel trots doorheen blader. Er is na verschijning ongelooflijk veel aandacht voor mijn boek: VIVA, Flair, Grazia, FLOW, VROUW, AD Magazine, De Nieuwsbode Zeist, Bedrock en ShePostsOnline delen recepten, interviews en tips. Kookboekenrecensent Sam de Voogt van de NRC kookt een week lang met restjes en schrijft een mooie recensie over mijn boek. Ken je Lekker Koken met Restjes nog niet? Hier bekijk je de trailer.
 

Live op televisie

Het hoogtepunt van alle aandacht rondom mijn boek is mijn verschijning op televisie bij RTL Live. Ik schuif aan bij Quinty Trustfull en auteur Kluun om te vertellen over mijn passie om voedselverspilling tegen te gaan. Reuze spannend, live op televisie. Natuurlijk heb ik ook wat lekkers meegenomen: een taart van oud brood. Kluun vindt ‘m heerlijk! Hier kijk je het hele fragment terug.

Een paar weken later ben ik te zien in de uitzending van KASSA. Ik laat zien hoe je de oud-brood quiche maakt en deel tips om voedselverspilling te voorkomen. Ook dat fragment kun je terugkijken.

Reizen en klussen

In maart mag ik mee met een Djoser-groepsreis om een video te maken van de rondreis door het noorden van India. Het resultaat van deze te gekke klus zie je hier. Kort daarna word ik uitgenodigd om mee te gaan op persreis naar Jamaica. Yo mon, dat is het eiland van levensgenieters en muziekliefhebbers. Ik maakte deze video van de reis.
 

Het gaat de eerste helft van het jaar zelfs zo goed met de klussen dat ik een aantal uitnodigingen voor persreizen moet afwijzen: Turkije, Jordanië, Portugal, België en Slovenië lukken helaas niet. Volgende keer beter!

Media-aandacht voluntourism

En toen publiceerde ik het artikel waarin ik vertel dat ik spijt heb van mijn vrijwilligerswerk in India. Het internet barst los en ik word overspoeld met honderden reacties, positief en negatief. Mijn telefoon staat roodgloeiend van de journalisten die een quote willen voor hun artikel over het onderwerp dat ik plotseling op de kaart heb gezet: voluntourism. Vrijwilligersvakanties die meer kwaad doen dan goed. Ruim een half jaar later word ik nog steeds benaderd voor interviews en vragen over het onderwerp. En dat is mooi, want dit onderwerp verdient onze aandacht. Ik ben er trots op dat ik zo een steentje heb bijgedragen aan het veranderen van deze twijfelachtige industrie. In dit artikel van de Volkskrant is te lezen dat er onlangs een goed begin is gemaakt met die verandering.

Op wereldreis

In januari van dit jaar vertellen Patrick en ik onze ouders over ons absurde plan om alles te verkopen en op wereldreis te gaan. Zeven maanden later is het zover. Begin augustus leveren wij de sleutels van ons lege appartement in en vertrekken we met enkel onze backpacks, laptops en een camera op het grote avontuur. We proberen tijdens onze reis zo min mogelijk te vliegen. Liftend doorkruisen we Europa richting Turkije. We bezoeken Iran, Sri Lanka en reizen wekenlang door India. De jaarwisseling vieren we in het feestelijke stadje Pokhara, midden in de bergen van Nepal. En volgend jaar zien we wel weer waar het schip (lees: de trein) strandt.
 

Weer genomineerd

Een paar weken geleden krijg ik bijzonder nieuws uit Nederland. Ik ben dit jaar wéér genomineerd voor de Aad Struijs Persprijs voor de reisjournalistiek in de categorie ‘digitaal’. Mijn artikel over de nomaden in Iran speciaal voor mij een kip slachten valt in de smaak bij de jury. Op 9 januari wordt de winnaar bekend gemaakt. Duim je met me mee?

Mount Everest Base Camp

Het laatste hoogtepunt van dit jaar is een letterlijke: de beklimming van de Mount Everest. Of nou ja, niet helemaal dan. We zijn in zo’n 15 dagen helemaal naar de Mount Everest Base Camp gelopen. Dat is waar de echte waaghalzen hun klim naar de hoogste berg van de wereld voorbereiden en starten. Het kamp op 5360 meter hoogte is in deze tijd van het jaar leeg. Maar desalniettemin is het een overwinning voor ons dat we deze bijzondere plek gezond en fit bereiken. Want dat is beslist geen makkie!

Mijn plannen en voornemens voor 2018

Het aankomend jaar ben ik vastberaden om nog meer fijne samenwerkingen aan te gaan en bijzondere projecten over de hele wereld te doen. Het eerste resultaat daarvan ga je in januari al zien.

Met positieve verhalen en inspirerende ontmoetingen wil ik het thema duurzaam reizen nog beter op de kaart zetten. Ik blijf natuurlijk onze avonturen, video’s en foto’s delen op mijn blog. En ik ga een begin maken aan mijn derde boek. Geen kookboek dit keer. Wat dan wel? Het antwoord op die vraag houd je nog even van me tegoed.

Patrick en ik zijn voorlopig nog niet uitgereisd. Na Nepal hopen we over land door te reizen via het oosten van India naar Bangladesh en Myanmar. Daarna staat de rest van zuidoost Azië op de planning. De droom is om via de Indonesische eilanden met de boot naar Australië te reizen en daarna door naar Nieuw Zeeland. En als we daarna nog geld en zin hebben willen we de oversteek naar Zuid-Amerika maken. Daar wil ik Spaans leren! Om met de woorden van Walt Disney af te sluiten:

“If you can dream it, you can do it!”

 

By

Eerder publiceerde ik de 10 best gelezen blogs van 2017. Maar elke toplijstje heeft ook een onderkant. En die onderkant verdient ook aandacht, vind ik. Daarom deel ik vandaag de 5 slechtst gelezen blogs van het afgelopen jaar. Geef je ze nog eens kans?

1. 15 interessante feiten over de Kilimanjaro

De Kilimanjaro fascineert me al jaren. Het is een droom om de Afrikaanse vulkaan te beklimmen. Ik heb er zo’n Leeuwenkoning-gevoel bij. Is dat gek? Al dagdromend verdiepte ik me in de feiten over de Kilimanjaro. Ik kwam zoveel interessante weetjes tegen, dat ik besloot ze op een rijtje te zetten. Echt wel leuk!

Hier lees het hele verhaal.

2. Chocolate Company in Amersfoort

Patrick en ik hingen weer eens de toerist uit in eigen land. Tijdens ons dagje Amersfoort stapten we binnen bij de nieuwe Chocolate Company in de drukke Arnhemsestraat. Het is een doodgewone doordeweekse dag en het voelt extra chique om te genieten van de heerlijke high tea met heel veel chocola!

Hier lees het hele verhaal.
 
Chocolate Company - All Day Every Daisy

3. Waarom jouw volgende vakantie naar Jamaica gaat

Jamaica is calling! Begin dit jaar werd ik uitgenodigd om dit waanzinnige eiland te ontdekken. Ik schreef er meerdere artikelen over. Maar dit verhaal is niet blijven hangen. Jammer, want na het lezen van dit artikel heb je een nieuwe bestemming op je bucketlist. En die video bij het artikel is ook heel mooi, al zeg ik zelf.

Hier lees het hele verhaal.
 
Local street life jamaica

4. Beste vegetarische restaurants in Iran

Een paar maanden geleden reisden we door Iran. Het is me vooral bijgebleven dat alles anders is dan we van te voren van het land hadden verwacht. Het is niet gevaarlijk, de mensen zijn super vriendelijk en blij met onze komst en Iran is veel meer ontwikkeld dan ik had gedacht. Maar één ding viel vies tegen: het eten! Ik houd ontzettend van de Oosterse keuken. Tajines, couscous, heerlijk platbrood, de beste hummus en falafel en heel veel vruchten en noten. Maar in Iran vond ik niks van dat alles. Daar eten ze het liefst elke dag rijst met kebab. En dat is een probleem voor vegetariërs. Daarom was het mijn missie om zonder vlees toch lekker te eten en de beste restaurants voor andere vegetarische reizigers op een rijtje te zetten.

Hier lees het hele verhaal.
 
Vegetarian in Iran

5. Paella met sprinkhanen is zo gek nog niet

Tsja, dit was misschien net een stapje te ver voor jullie? Paella met sprinkhanen in plaats van garnalen is even wennen. Dat vind ik ook. Maar het is wel een stuk beter voor het milieu. Dit recept is eigenlijk een kijkje in de toekomst. Want in het tempo dat we nu vis en schelpdieren eten raken de oceanen leeg en hebben we straks geen keuze meer. Dus je kunt maar beter vast gaan wennen aan insecten in je dagelijkse maaltijd. Zou jij deze sprinkhanen paella durven te eten.

Hier lees het hele verhaal.
 
Sprinkhaan paella

By

Het jaar is bijna voorbij en dat betekent dat de jaaroverzichten je om de oren vliegen. Van de mooiste liedjes en de meest spraakmakende nieuwsverhalen tot de gekste tv-momenten. Ik kan natuurlijk niet achterblijven en begin met mijn 10 best gelezen blogs van 2017. Het afgelopen jaar deden de verhalen over India het opvallend goed. Maar jullie wilden ook weten hoe je geld kunt besparen door minder te verspillen, hoe je duurzamer kunt reizen en wat de grootste geheimen van Utrecht zijn.

Welke vond jij het leukst om te lezen?

1. Waarom ik spijt heb van mijn vrijwilligerswerk in India

Begin dit jaar besloot ik eindelijk het verhaal te vertellen over mijn ervaring als vrijwilliger op een basisschool in India. Ik had nooit kunnen voorspellen dat mijn artikel zoveel teweeg zou brengen. Binnen enkele dagen werd mijn verhaal door meer dan 180.000 mensen gelezen. De reacties waren overweldigend. Van opbeurende en lieve woorden, tot felle kritiek en ronduit lelijke opmerkingen. Ik werd overspoeld met interviewverzoeken en uitnodigingen om in televisieprogramma’s te komen praten over mijn ervaring.

Dat mijn verhaal impact heeft gehad is nu wel duidelijk. Een paar weken geleden nog verscheen er een hoopgevend artikel in de Volkskrant, waarin bekend wordt gemaakt dat het weeshuistoerisme aan banden gelegd wordt na alle kritiek van de afgelopen tijd. En mijn artikel wordt zomaar genoemd als voorbeeld van de kritiek. Wow!

Hier lees je het hele artikel.

2. 7 bijzondere geheimen van Utrecht die bijna niemand kent

Vlak voor we vertrokken op onze wereldreis deelde ik de leukste geheimen van Utrecht. Geen tips voor koffietentjes en toeristische attracties. Nee, dit zijn échte geheimen. Wist je bijvoorbeeld dat er door de hele stad fietsbellen in de grond zitten? Ik ben er zo door geobsedeerd dat ik er foto’s van maakte. Maar ook het eindeloze gedicht, de stoomgeulen en het verhaal achter het ontbreken van spoor 6 komen aan bod.

Hier lees je het hele artikel.
 
Oudegracht-fietsbel

3. Nieuwe hotspot in Utrecht: restaurant The 5th op de Neude

In het voorjaar nam ik mijn moeder mee uit eten in het pas geopende The 5th op de Neude. Het restaurant kijkt mooi uit over het bekende plein. Leroy bedient ons die avond en zorgt dat we het goed naar onze zin hebben. En tussen de proeverijen door kan ik lekker bijkletsen met mijn moeder. Ben jij er al geweest?

Hier lees je het hele artikel.
 
5th Neude Utrecht - All Day Every Daisy

4. 6 duurzame goodies die elke reiziger moet hebben

Duurzamer reizen wordt steeds leuker. En dat vinden jullie blijkbaar ook. Want dit blog is onwijs goed gelezen. Op onze wereldreis proberen we ook zo groen mogelijk te reizen. Dat doen we bijvoorbeeld door niet te vliegen. Maar we gebruiken ook alle artikelen die ik noem in dit artikel.

Hier lees je het hele artikel.

5. Spiritueel India: tussen leven en dood in Varanasi

“De doordringende ammoniakgeur van urine op straat, vermengd met uitlaatgassen en oud frituurvet.” Dat is de eerste zin van dit artikel. En blijkbaar spreekt het aan. Want jullie hebben massaal genoten van de gekte van de intense stad Varanasi.

Hier lees je het hele artikel.
 

6. 10 tips om geld te besparen door minder te verspillen

Wie wil er nou geen geld besparen? Het mooie van dit artikel is dat ik laat zien dat je heel makkelijk geld kunt besparen door minder eten te verspillen. Dat is niet alleen goed voor je portemonnee, maar ook nog eens beter voor het milieu! En dat geld kun je mooi weer besteden aan een volgende reis.

Hier lees je het hele artikel.

7. Een kinderdroom komt uit: we gaan op wereldreis

En toen kwam daar het moment dat we ons grote avontuur wereldkundig maakten. In dit artikel vertel ik over mijn grote droom om één keer in mijn leven alles achter me te laten en de wijde wereld in te trekken. Inmiddels zijn we al bijna 5 maanden onderweg. Ongelooflijk!

Hier lees je het hele artikel.
 

8. 7 vragen en opmerkingen die ik als reiziger niet meer wil horen

‘Heb je al vooruitzicht op een baan?’ en ‘wordt het niet eens tijd om te gaan settelen?’ Dat zijn nou typisch van die vragen waar ik de kriebels van krijg. Dus ik deelde in één keer alle antwoorden op de vragen die ik als professioneel reiziger niet meer wil horen.

Hier lees je het hele artikel.

9. Lekker koken met restjes is van de drukker

Ik zou het bijna vergeten, maar dit jaar heb ik ook nog mijn tweede kookboek tegen voedselverspilling gepubliceerd. Toen mijn boek eindelijk van de drukker was kon ik niet wachten het grote nieuws met jullie te delen. Die eerste keer dat je door je eigen boek bladert is wel echt heel bijzonder. En wat is -ie mooi geworden!

Hier lees je het hele artikel.
 

10. Op en top India: dit is er te doen in de roze stad Jaipur

De laatste blog in dit rijtje gaat weer over India. Dit keer vertel ik over de roze stad Jaipur. De flamboyante stad met chaotische straten en sierlijke bouwwerken is volgens mij alles wat je van India verwacht. Misschien dat het daarom wel zo goed gelezen is.

Hier lees je het hele artikel.

By

We beginnen onze wereldreis op avontuurlijke wijze: met de duim omhoog en een kartonnen bordje met de bestemming erop liften wij ons een weg richting Italië. Mijn ouders zetten ons af op een parkeerplaats bij Bunnik.

We verwachten dat we wel een lift gaan krijgen en gaan er vanuit dat het veilig is. Maar je weet natuurlijk nooit door wie je wordt meegenomen. Wat als het 2 uur lang ongemakkelijk stil blijft? Of de bestuurder blijkt een rotzak? We vertrouwen ons instinct en stappen in meer dan 10 auto’s op weg van Nederland naar Italië. Dit zijn de leukste verhalen van onze lift door Europa.

Snelheidsduivel Lucas

We staan nog geen minuut op de parkeerplaats bij Keulen als Lucas op ons af komt lopen. ‘Willen jullie met mij mee?’, vraagt hij. We zijn verbaasd over de snelheid waarmee we worden opgepikt. Maar als we eenmaal in zijn gepimpte BMW op de snelweg zitten wordt duidelijk waarom: Lucas is een snelheidsduivel. Lucas komt uit een klein plaatsje in de buurt van Darmstadt. Hij doet een traineeship in Düsseldorf en heeft net z’n eerste volle week erop zitten. ‘Ik kon wel wat gezelschap gebruiken’, zegt hij lachend. Hij vertelt over zijn kleine appartement in Dusseldorf en over de beperkte vergoeding die hij krijgt voor zijn werk. Intussen trapt Lucas flink door op de Duitse autobahn. Lucas is nog maar een week van huis en mist zijn ouders en vrienden nu al. De teller stijgt richting de 200 kilometer per uur. Patrick houdt zich stevig vast. Het is eigenlijk te duur om zo hard te rijden, maar voor ons slooft hij zich graag even uit. Op weg naar zijn ouderlijk huis maakt Lucas graag een ommetje en zet ons pal voor de deur van ons hotel af.
 

Angel en zijn moeder

We staan al zeker een half uur te wachten op een ongure parkeerplaats langs de snelweg tussen Frankfurt en Stuttgart. De enkele gezinsauto die stopt zit tot het dak vol met kinderen en vakantiespullen. Ik geef de moed bijna op als er een vaal, rode Volkswagenbusje de parkeerplaats op bromt. Een Nederlands kenteken! Patrick vraagt door het open gerolde raampje of we misschien mee mogen rijden. Nog voor de bestuurder kan antwoorden, roept de 5-jarige bijrijder volmondig “ja!”. Angel is op vakantie met zijn moeder en ze hebben ruimte genoeg in hun bus. “Maar ik moet wel eerst even mijn onderbroek goed doen, want die plakt zo.” Angel is blij met zijn nieuwe reisgezelschap. Zodra we de snelweg op draaien krijgen we een snelwegbingo in onze handen gedrukt. “Wie het eerste alles ziet, wint.” Angel begint driftig te strepen. “Een caravan! Een vogel! Een P-bordje!” Dat kunnen wij nooit winnen.

Met gestrekte benen zitten we comfortabel op de bedbank van de Westfalia camper. Langs het raam wappert nat wasgoed. De keukenkastjes hangen scheef. Het oude busje heeft moeite met het extra gewicht. Op iedere heuvel begint de motor te brullen. Ik kijk Patrick aan: “Ik wil later ook zo’n busje.”
 

Tegenpolen Claudia en Daniel

Claudia is lerares en Daniel werkt in de IT. Zij reist graag, hij niet. Claudia heeft haar felgekleurde harembroek uit Thailand nog aan. Het was haar idee om ons vanaf Stuttgart mee te nemen richting Oostenrijk. Vol interesse luistert Claudia naar onze jaloersmakende plannen. “Ik wou dat ik Daniel zo ver kon krijgen om ook op reis te gaan.” Daniel vindt dat reizen maar te duur. Hij geeft zijn geld liever uit aan een andere hobby. Zijn Toyota MR2 Turbo uit 1994 waar hij al 3 jaar lang aan sleutelt en waar hij gedetailleerd en vol passie over vertelt. Claudia besteedt al haar vakantiedagen aan verre reizen, terwijl Daniel zeldzame auto-onderdelen uit diezelfde verre landen laat invliegen. Claudia hoopt dat er een dag komt dat Daniel met haar mee gaat. Als het aan Daniel ligt maken ze dan een rondreis in zijn blinkende Toyota. “Als ik ‘m ooit weer aan de praat krijg!”
 

De jager en z’n beste vriend

‘Hallo!’, roepen twee mannen, heftig zwaaiend van een afstandje. Ze willen ons wel naar Innsbruck brengen. We gooien de tassen achterin de bestelbus die vol ligt met kampeerspullen en vreemde, zwarte tassen. We wisselen een snelle blik uit. Voelt dit goed? We geven de mannen het voordeel van de twijfel.

Hanno en Bastian komen uit een slaapstadje in het zuiden van Duitsland. “Er gebeurt nooit iets, iedereen kent elkaar en ze weten alles van je.” Bastian trekt een halve liter bier open. Bestuurder Hanno zet een fles cola aan zijn mond. Uit de speakers klinkt een weemoedig schlagerlied.

Al vijfentwintig jaar lang trekken de vrienden er één keer per jaar op uit om te gaan wandelen in de bergen van Oostenrijk. Wat een geluk dat wij ze nu treffen. Bastian is fervent jager. “Het zorgt voor een beetje actie in het saaie dorpse leven. Als jullie naar India gaan mag je mijn AK-47 wel lenen.” Zegt hij lachend. We kijken elkaar aan. Heeft hij wapens in de achterbak liggen? Dan vertelt hij over de rest van zijn leven. Hij is architect en geniet enorm van de natuur. Hij heeft in Innsbruck gestudeerd. Als we de stad inrijden voelt het voor hem als thuiskomen. Hij zegt dat we toch zeker een paar dagen in Innsbruck moeten blijven. Maar wij houden vast aan ons plan. Zonder klagen zet hij ons af aan de rand van de stad. “Hier komen veel Italianen langs”, verzekert hij ons.
 

Fabian en zijn familia

Bij liften gaat het om twee dingen: geduld en doorzettingsvermogen. We worden rond zeven uur ’s avonds in Innsbruck afgezet. We zijn heel dicht bij onze eindbestemming Trento. Het is doorgaan of stoppen. Dan begint het ook nog te regenen. Ik zoek alvast naar een hotel in de buurt. Patrick steekt onvermoeid zijn duim op naar elke auto die passeert. Als ook hij de handdoek in de ring gooit rijdt er een witte, Italiaanse gezinsauto de parkeerplaats op. Er wordt uitbundig gezwaaid. Is dat voor ons? De 24-jarige Fabian stapt uit en zegt dat hij vlakbij Trento moet zijn. “Er is nog wel plaats achterin.”

Patrick neemt plaats naast de broer van Fabian en zijn vriendin. Moeders zit achter het stuur. In de achterbak wordt een stoeltje omhoog geklapt, net genoeg voor mijn korte benen. De Italiaanse Fabian spreekt vloeiend Duits. Net als zijn moeder en broer. Ze komen uit het autonome Süd-Tirol in het noorden van Italië. Een Oostenrijkse regio die na de Eerste Wereldoorlog Italiaans werd. De regio is verdeeld. Tot op de dag van vandaag zijn er protesten van inwoners die terug zouden willen naar Oostenrijk. Zijn Oostenrijkse moeder verloor al het contact met haar familie doordat zij trouwde met een Italiaan. Fabian ziet dat anders. Volgens hem is Süd-Tirol het beste van twee werelden. “De rijkdom en stabiliteit van Oostenrijk en de mediterrane levensstijl van Italië.”

By

Ik keek wel even vreemd op toen ik het bekende Gangnam Style uit het carillon van de Domtoren hoorde klinken. Wist jij dat er wel vaker moderne hitjes gespeeld worden in de Dom? En vraag jij je wel eens af waarom er op sommige plekken stoom uit de grond komt? Ik ben gek op dit soort merkwaardige details en zocht uit hoe het precies zit met deze en meer bijzondere geheimen van Utrecht die bijna niemand kent.

1. Fietsbellen in de straat

Verklaar me voor gek, maar ik ben geobsedeerd door fietsbellen tussen de klinkers en in de straten van Utrecht. Overal zie ik vastgedrukte, glimmende bollen uit de straten steken. Let er maar eens op en je ziet ze overal! Ik heb wel eens gedacht dat het een kunstproject was. Maar jaren later zie ik nog steeds bellen verdwijnen en verschijnen in de stad. Volgens mij trillen de bellen gewoon van het stuur en belanden ze tussen de stenen of in het zomers zacht geworden asfalt. Er hoeven maar een paar auto’s overheen te rijden en bellen zitten voorgoed vast. Heb jij er wel eens eentje gezien?
 
Fietsbel-Neude-Utrecht

Fietsbel-Utrecht

2. Eindeloos gedicht

Langs de Oudegracht ligt een eindeloos gedicht in de straat. De letters van het gedicht zijn gehakt in de oude klinkers. Elke zaterdagmiddag om 13.00 uur komt er een nieuwe letter bij, zodat het gedicht voor altijd blijft groeien. In maanden ontstaan er woorden, die door de jaren heen zinnen worden. Het gedicht begint op de hoek bij de Smeebrug bij ’t Oude Pothuys. Wie wil kan een steentje bijdragen. Een steen met letter kost € 100,-. Het geld gaat onder andere naar de dichters, steenhouwers en goede doelen.
 
Letters-van-Utrecht

3. Stoom uit de grond

Heb je je ooit wel eens afgevraagd waarom er op sommige plekken in de stad stoom uit de grond komt? Rondom de Dom liggen stalen platen waaruit nevel en gekleurd licht op gezette tijden naar boven komt. De platen markeren de plek waar 2000 jaar geleden de muur rondom de Romeinse legerbasis stond. Gaaf om te weten; restanten van die muur liggen nog steeds diep onder de grond. Wie meer wil weten over de Romeinse tijd en de roemrijke middeleeuwen in Utrecht moet echt eens naar DOMunder gaan.
 
Stadsmuur-Utrecht

4. Hitjes uit de Domtoren

Elk kwartier komen er automatisch klassieke klanken uit de oude Domtoren van Utrecht. De oplettende luisteraar hoort dat het repertoire vier keer per jaar verandert. Dat is niet niks. Met het opzetten van de nieuwe melodieën zijn vijf mensen een hele dag bezig. Best bijzonder, al is dat niet waarom de Domtoren ook in dit rijtje staat. Wist je dat het carillon van de Domtoren elke vrijdag en zaterdag live bespeeld wordt door de beroemde stadsbeiaardier Malgosia Fiebig. Nog veel gaver zijn de zomerbeiaardconcerten die in juli en augustus elke maandagavond om 20.00 uur gegeven worden. Beiaardiers vanuit de hele wereld komen naar Utrecht om hun mooiste klanken te laten horen. Wie wil kan gratis komen luisteren in de prachtige binnentuin van de Dom. Maar de klanken zijn natuurlijk in de hele binnenstad te horen.

Als afsluiter van de zomerconcerten wordt er elk jaar een groot slotconcert gegeven met een modern tintje. Na de hits van Queen, ABBA en The Beatles staat het concert dit jaar in het teken van de muziek van Radiohead. Hoe cool is dat?
 

5. Verloren sporen

Is het je wel eens opgevallen dat er op Utrecht Centraal een paar perrons missen? Zo ontbreken de nummers 6, 10, 13, 16 en 17. Voor perron 10, 13, 16 en 17 is een logische verklaring: er zijn wel sporen met de nummers 10, 13, 16 en 17, maar die grenzen simpelweg niet aan een perron.

Spoor 6 is een stuk mysterieuzer. Die zou volgens deze theorie tussen sporen 5 en 7 moeten lopen, maar dat is dus niet het geval. Vroeger was het wel gewoon een spoor dat grensde aan een perron. Dat spoort liep dwars door wat we nu kennen als perron 5 en 7. Spoor 6 was een doodlopend spoor en werd steeds minder gebruikt. Na een verbouwing is spoor 6 dichtgegooid en dus verdwenen. Vandaar dat het perron tussen spoor 5 en 7 zo breed is.

6. Homoverkeerslichten

Utrecht had al een tijdje stoplichten met plaatjes van Nijntje erin. Maar wist je dat er ook homoverkeerslichten zijn? Op het verkeerslicht bij de Daalsesingel zijn twee poppetjes van hetzelfde geslacht te zien die elkaars handen vasthouden. Lief! Er zit overigens ook een gedachte achter; de gemeente wil laten zien dat Utrecht gelijke rechten voor LHBT’s steunt.

7. Putdeksels

Heb je wel eens goed gekeken naar de putdeksels in de binnenstad van Utrecht? Sommigen zijn wel heel bijzonder. Er staat een gestileerde afbeelding van de Domtoren op. Mooi!
 
Putdeksel-Utrecht

Heb jij nog een opvallend weetje over Utrecht? Laat het me weten in de comments.

By

In juni ga ik op (een pijnlijk) avontuur met Wie is de Wolf, deel ik mijn kennis over reisvideo’s maken voor het goede doel én bereik ik een absoluut record aan unieke bezoekers op mijn website. Hier werd ik blij van in juni.

Wie is de Wolf 2017

Op 8 juni melden wij ons op Schiphol voor het bloedstollende spel Wie is de Wolf. Dat is onze eigen variant op het televisiespel Wie is de Mol. Dit jaar is het zonnige Kroatië de locatie van het liegen en bedriegen. Onwetend en razend fanatiek speel ik de eerste spellen. Natuurlijk heb ik een verbond met mijn vriend Patrick. We beloven elkaar eerlijkheid en zeggen dat we er alles aan doen om elkaar zo lang mogelijk in het spel te houden. In de zinderende hitte ren ik met een portofoon door Dubrovnik. Ik beklim de Europese Chinese Muur, zoek naar munten op een verlaten strand en verdwaal in een leegstaand Sovjethotel. Alles om geld in de pot te brengen en de Wolf te ontmaskeren.
 

 
Als ik toch eens wist wat ik nu weet… Bam! Een rood scherm in de eerste ronde. Well done Patrick. Jij bent de Wolf en hebt mij er als eerste uitgewerkt. Tsja, niets is wat het lijkt.
Wanneer gaan we weer?

Swan Market

De grote wereldreis komt steeds dichterbij en de voorbereidingen zijn volop in gang. Niet alleen ons hele interieur staat op Marktplaats, ook mijn garderobe moet eraan geloven. Vriendin Femmie nodigt mij uit om samen met haar op de Swan Market in Utrecht te staan. Zij met haar Femvintage collectie, ik met de inhoud van mijn kledingkast. Met pijn in mijn hart verzamel ik vrolijke jurkjes en kleurrijke shirtjes. Bij de realisatie dat ik de meeste van die kledingstukken al zeker een jaar niet gedragen heb, doet het al wat minder pijn. En als ik daarna naar huis ga met € 250,- extra voor onze reis, ben ik helemaal genezen.
 

1000 volgers

Ik heb eindelijk de 1.000 volgers op Facebook gehaald! Dat voelt toch een beetje als een mijlpaal. Nu op naar de 2.000! Heb jij mijn Facebookpagina al geliked?

160 duizend unieke bezoekers

In mei vertelde ik waarom ik spijt heb van mijn vrijwilligerswerk in India. Ik gaf toen al aan dat die blog viral is gegaan. In juni wordt mijn verhaal nog steeds volop gelezen. Zelfs Lindanieuws deelt mijn artikel met haar lezers. Op het hoogtepunt bereik ik deze maand meer dan 160 duizend unieke bezoekers op mijn website. Ongelooflijk!

Reviewathon

Eind juni organiseert Getaway Travel de grote Reviewathon. Een hele middag reviews schrijven voor het goede doel. Ik ben er natuurlijk bij en trap de dag af met een uitgebreide workshop ‘reisvideo’s maken met je smartphone’. De mannen van Beemflights demonstreren hun drones en Jorrit Bolhuis geeft een lesje portretfotografie. Verder zijn er hapjes, drankjes en muziek en wordt er natuurlijk volop gereviewd! Want daar gaat het uiteindelijk om; hoe meer reviews, hoe meer donaties aan JustDiggit. Wat een mooie dag!
 

Bootje varen

Het is bloedheet in juni! Fijn, dan kunnen we vast wennen aan de temperaturen die we tijdens onze reis waarschijnlijk veel gaan ervaren. Met zo’n stralend zonnetje is het heerlijk om op de Utrechtse grachten te dobberen. Dan doen we dan ook om de verjaardag van mijn lieve vriend Gerben te vieren.

Minder leuke dingen

Het aftellen naar de wereldreis is begonnen. Dat is op zich goed nieuws. Maar dat betekent ook dat we steeds minder tijd hebben om alles te regelen voor vertrek. Om die reden heb ik inmiddels vier uitnodigingen voor persreizen in juni en juli geannuleerd of afgewezen. Het is een luxeprobleem, dat weet ik. Maar toch vind ik het lastig om mensen teleur te stellen. En in sommige gevallen was dat merkbaar het geval. Gelukkig weet ik dat er een heleboel andere bloggers en journalisten zijn die graag mijn plaats opvullen.

Ons huis is ook allang niet leuk meer. De boekenkast is half leeg, de bank is weg en de planten zijn opgehaald. Binnenkort worden de tafel, drie kasten en een lamp meegenomen. Dat wordt kamperen in ons eigen huis. Ach, ik weet waar we het voor doen. Maar echt gezellig is het niet!
 

Dit ga ik in juli doen

Juli wordt de maand van de laatste voorbereidingen, het opruimen en leeghalen van ons huis én afscheid nemen. Oei! Dat laatste vind ik lastig. Ik heb veel afgesproken met vrienden en familie en hoop dat ik iedereen nog even kan zien voor we echt vertrekken. Sommige mensen heb ik zelfs al gedag gezegd. Ja, nu wordt het echt! Intussen probeer ik ook nog wat opdrachten af te ronden en nieuwe klussen te regelen voor onderweg. Een drukke maand voor de boeg dus! Oja, Patrick en ik zijn ook nog jarig.

Dit zijn de drie beste gelezen blogs in juni

Op nummer 1:
Waarom ik spijt heb van mijn vrijwilligerswerk in India. Nog steeds veruit het best gelezen artikel op mijn website.

Op nummer 2:
Een kinderdroom komt uit: wij gaan op wereldreis! Ik vertel voor het eerst over onze gave plannen.

Op nummer 3:
Eten en naar de film met heel veel korting. Gewoon een slimme tip voor een goedkoop avondje uit.

By

Ik ben een jaar of zeven als ik vol verwachting de oudste kinderen van onze school opwacht in de aula. Op de Vrije School komen de examenkandidaten de basisschoolkinderen vertellen over hun toekomstplannen. De één wil arts worden, omdat zijn vader dat ook is. De ander wordt juf, want ze is gek op kinderen. Als klein meisje kijk ik ontzettend op tegen die grote mensen met al hun grote plannen. Maar één verhaal maakt echt indruk op mij. “Ik ga op wereldreis” vertelt een slungelige jongen met lang haar. Wauw. Hij gaat op reis naar de hele wereld!

Op dat moment neem ik een beslissing die mij tot op de dag van vandaag helder bijstaat: als ik later groot ben ga ik ook op wereldreis. Nu, vijfentwintig jaar later, is het zover. Ik ga mijn kinderdroom waarmaken.

Knoop doorhakken

Ik ben altijd reislustig geweest. Dat is niets nieuws. Maar voor mijn vriend Patrick is een wereldreis maken niet zo vanzelfsprekend. Dus toen hij twee jaar geleden grapte dat hij liever vandaag nog dan morgen alles achter zich wil laten om met mij de wereld rond te reizen, werd ik boos. Daar mag je geen grappen over maken. En wat bleek? Dat deed hij helemaal niet. Op 1 januari 2016 hebben we de knoop doorgehakt. Patrick en ik hebben elkaar beloofd dat we uiterlijk in augustus 2017 die langverwachte reis gaan maken. En nu is het bijna zover.
 Wereldreis

Alles opgeven

Nu we gaan wil ik het ook goed doen. Dus geen gedoetjes met onderverhuren en spullen opslaan – want je weet maar nooit hoe lang we het volhouden. Wij willen geen enkele materiële verbinding meer hebben met Nederland. Niet dat ik het hier zat ben. Maar ik wil anderen niet opzadelen met spullen die ik na onze reis misschien niet eens meer leuk vind. Bovendien zijn spullen maar spullen en dus vervangbaar. En weet je wat? Elke keer als er weer een meubelstuk de deur uit gaat voelt het alsof er iets van mijn schouders valt. Wat een bevrijding! Inmiddels is de huur opgezegd en staat ons hele interieur op Marktplaats. En dat voelt me een partij goed.

Zonder te vliegen

Ik ben nogal van het last minute regelen, dus het zal je niks verbazen dat we nog niet bijster veel hebben voorbereid. Inmiddels zijn de inentingen gehaald, de paspoorten verlengd en is onze inboedel in de uitverkoop. Veel meer dan dat heb ik nog niet geregeld. Maar dat is helemaal niet erg. We hebben namelijk besloten dat we ons niet te veel willen vastleggen. We willen in een rustig tempo reizen en ruimte houden voor spontane ontmoetingen en – als dat zo uitkomt – totaal van koers kunnen veranderen. We boeken geen vliegticket, want we willen proberen zo min mogelijk te vliegen. Beter voor het milieu, maar ook veel leuker. Dan ervaar je pas echt hoe groot een land is.
 Wereldreis

Vrijheid blijheid

Vrijheid blijheid. Dat betekent ook dat we niet kunnen zeggen hoe lang we precies wegblijven. Het is helemaal afhankelijk van ons budget en onze zin. Als het geld op is en er valt niks meer te verdienen, dan komen we terug. Maar als we het eerder zat zijn ook. Het kan dus zomaar gebeuren dat we na zes maanden alweer thuis zijn. Maar voor hetzelfde geld blijven we twee jaar weg. Who knows?

Werken en reizen

Onze wereldreis wordt geen onbeperkte vakantie. Patrick en ik willen allebei blijven werken. Wel in een ander tempo dan nu. Dat is zo mooi aan het werk dat ik doe. Het maakt niet uit waar ik ben. Het is voor sommige organisaties zelfs alleen maar handig als ik al op locatie ben. En natuurlijk blijf ik gewoon bloggen en video’s maken, zodat jullie ons avontuur kunnen volgen. En Patrick? Geen zorgen. Die heeft ook al een paar leuke projecten in de pijplijn zitten. En (primeurtje!) hij gaat ook bloggen! Hoe leuk is dat?

De route

Omdat we ergens moeten beginnen, hebben we wel een aardig idee van de eerste maanden van onze reis. Het plan is om liftend of met de trein van Utrecht naar Istanbul te reizen. Misschien maken we zelfs een tussenstop bij een vriendin in Italië. Vervolgens treinen we van Istanbul naar Teheran (dat schijnt een waanzinnig mooie reis te zijn) om vervolgens een paar weken in Iran te blijven. Van daar vliegen we naar Sri Lanka. De conflicten in het Midden-Oosten laten ons geen andere keus. En omreizen via Kazachstan en door China zien we gezien de tijd en het seizoen niet zitten. In Sri Lanka ontmoeten we vriendin Gonnie en haar vriend, die er een B&B runnen. De volgende stop is India, Nepal en de rest van zuidoost Azië. En dan? Dat zien we dan wel weer.
 Wereldreis

What else

Er is nog zoveel te vertellen en je zal misschien wel heel veel vragen hebben na dit blog. De aankomende weken ga ik nog veel meer artikelen delen over onze plannen, het budget, de route, onze angsten en uitdagingen en alles wat er komt kijken bij het organiseren van een wereldreis. Wil je op de hoogte blijven van ons avontuur? Geef me een like op Facebook en mijn nieuwste verhalen verschijnen vanzelf in jouw tijdlijn. Foto’s van onze reis deel ik op Instagram.

Oke, kom maar op met die comments! Ik ben heel benieuwd wat je vindt van onze plannen!

By

Het is jullie vast niet ontgaan; in mei ging ik naar Jamaica! Het was een prachtige reis met een klein beetje pech. Verder stond ik met mijn kookboek in twee damesbladen, presenteerde ik het Lentefestival en ging mijn blog over mijn vrijwilligerswerk in India viral. Ja echt! Lees snel verder.

Lentefestival presenteren

Zoals sommigen inmiddels wel weten, runnen mijn ouders het Slottuintheater in Zeist. Zij openden op 7 mei het theaterseizoen met een groot Lentefestival en ik mocht presenteren. Dit jaar stond niemand minder dan Niels Harder (Britain got talent) in ons theater. Blijkt dat toch een sympathieke gast te zijn! Zijn show? Tsja, daar moet je van houden. Maar achter de coulissen bleek hij nóg leuker dan op het podium.
 

Ya’mon Jamaica

Halverwege de maand vloog ik naar de zonnige Caraïben. In Nederland kwam de lente maar niet van de grond, dus ik was blij dat ik mijn grauwe, regenachtige thuis even achter me kon laten. Hoe kon ik weten wat me op Jamaica te wachten stond? Vier dagen non-stop hoosbuien. En intussen krijg ik appjes van het thuisfront dat ze te maken hebben met een uitzonderlijke hittegolf.
Maar dat mocht de pret niet drukken. Het was nog altijd boven de 25 graden en we waren tenslotte op het eiland van no worries. Die instelling heb ik me daarom maar aangemeten en er het beste van gemaakt. De activiteiten die wel doorgingen waren fantastisch. En voor de rest moet ik nog maar eens terugkomen. Aan de video is het in elk geval niet zien.
 

Workshop reisbloggen

Na maanden van afwezigheid was het eindelijk weer tijd voor de workshop reisbloggen aan de Getaway Academy. Ik heb weer tien enthousiaste reisbloggers in spe mogen inspireren om ook hun dromen na te jagen. Ik vind het echt reuzeleuk om mijn kennis en ideeën te delen en krijg veel energie van de feedback van de kandidaten. Volgende maand weer!

In de Grazia en de Flow

Intussen blijft de aandacht voor mijn kookboek ‘Lekker koken met restjes’ gewoon doorsudderen. Afgelopen maand stond ik in de Grazia én in de Flow! “Daisy zie producten nooit als leftover”. En zo is het maar net!

Grappig genoeg had ik dus geen idee wanneer deze artikelen geplaatst zouden worden. In beide gevallen kreeg ik een appje van vrienden die me erop wezen. “Ik zit in een wachtkamer en kijk.. Het eerste het beste blad dat ik opensla!”
 

Heb jij mijn boek wel eens ergens voorbij zien komen?

Klussen en reizen

Het blijft maar druk met leuke klussen en reizen. Niks te klagen hier! Deze maand moest ik voor het eerste zelfs meerdere persreizen en uitnodigingen afslaan. Twee persreizen naar Portugal, één naar Turkije, een weekendje Zeeland én een paar dagen Wallonië pasten allemaal niet meer in mijn agenda. Balen!

Ik ga viral

Ik liep al tijden met dit verhaal in mijn hoofd en heb eindelijk de moed gehad om het te schrijven en te publiceren: Waarom ik spijt heb van mijn vrijwilligerswerk in India. Wat er daarna gebeurde had ik nooit kunnen voorspellen. Mijn blog ging viral. Echt! In no time werd mijn blog tientallen keren gedeeld, kreeg ik honderden likes en stroomde mijn inbox vol met reacties. Diezelfde middag nog werd ik gebeld door One World én VROUW voor een interview. Het verhaal is zo vaak gedeeld dat ik in drie dagen van 5.000 unieke bezoekers per maand naar meer dan 100.000 unieke bezoekers ben gegaan. Say what?

Ik ben ontzettend dankbaar en helemaal ondersteboven van alle lieve, positieve, maar ook kritische reacties die ik heb gekregen op mijn verhaal. Ik heb nog geen tijd gehad om op iedereen te reageren. Maar daar wordt aan gewerkt! Beloofd.
 India - All Day Every Daisy

Minder leuke dingen

Naast alle te gekke reacties, zijn er natuurlijk altijd een paar die niet zo leuk zijn. Mensen mogen kritisch zijn. Graag zelfs! Daar kan ik alleen maar van leren. Maar de berichten waarin willekeurig gestrooid wordt met woorden als naïef en dom, ongekend arrogant en geschift raken mij meer dan ik zou willen. We weten allemaal hoe lelijk het internet kan zijn, maar ik kan het maar niet onthouden…

Dit ga ik in juni doen

Juni wordt weer een mooie maand! Ik begin met de workshop ‘Digital Nomad’ van Esther Jacobs. Ik vind haar dus echt cool! Op 8 juni vertrek ik naar bestemming onbekend voor het jaarlijkse Wie is de Wolf spektakel. (Wij spelen onze eigen versie van het bloedstollende Wie is de Mol.) Dat betekent ook vijf dagen geen telefoon. Heerlijk!

Dit zijn de drie best gelezen blogs in mei

Op nummer 1:
Waarom ik spijt heb van mijn vrijwilligerswerk in India. Dat lijkt me geen verrassing.

Op nummer 2:
Oerol voor beginners: 20 tips voor de beste festivalervaring. De kaartverkoop is begonnen!

Op nummer 3:
6 duurzame goodies die elke reiziger moet hebben. Handige, verrassende en no guilt reisspulletjes!