Follow Me

Close
By

In de Iraanse keuken vind je tientallen soorten kebab, stoofschotels, kip in zoete sauzen en nog meer kebab. Iran is geen gemakkelijk land voor vegetariërs. Veganisten hebben het al helemaal moeilijk. Zelfs de witte rijst wordt op smaak gebracht met een flinke schep geitenboter. Als vegetariër ga ik de uitdaging aan om tijdens onze reis door Iran zonder vis en vlees toch lekker te eten. En dat blijkt een stuk moeilijker dan ik dacht.

Vleesloze bestaan

Het fenomeen vegetariër is nog niet doorgedrongen tot Iran. Op een groot eetplein in het centrum van Teheran staan tientallen kraampjes met kebabs en burgers. De enige tent die de woorden ‘healthy’ en ‘vegetable’ boven de stand heeft staan is failliet. Zelfs na een uitgebreid vragenuurtje over het hoe en waarom van mijn vleesloze bestaan, serveert de familie waar wij verblijven steevast kip en lam. En dus eet ik witte rijst met yoghurt. Tijdens de twee dagen met een nomadenfamilie wordt er zelfs speciaal voor mij een kip geslacht. Hoe dat afloopt lees je hier.

Gerookte aubergine

Op mijn derde dag in Iran ontdek ik een gerecht wat ik daarna nog vaak zal eten: gerookte aubergine. Oftewel ‘mirza ghasemi’ in het Farsi. De gerookte aubergine wordt samen met tomaten en flink veel knoflook gepureerd. Op het laatst, als de puree nog heet is, wordt er een eitje door de mix geroerd. Heerlijk! Deze redder van vegetariërs in nood vind je op de meeste menukaarten als voorgerecht. Met wat brood en rijst erbij is het meer dan voldoende voor een avondmaaltijd.
Lekker of niet, ik zag het niet zitten om drie weken lang geroosterde aubergine te eten. Dus ging ik op zoek naar de verborgen pareltjes die wel een vleesloze maaltijden serveren. Ik zet ze voor je op een rij.
 
Vegetarian in Iran

Esfahan

Na dagen van witte rijst en gerookte aubergine voel ik me de koning te rijk als ik de menukaart in Grandma’s Table opensla. Tien gerechten waarvan maar liefst vijf vegetarisch. Ik kan geen keuze maken. Na lang wikken en wegen kies ik voor de Sabzijat: een goed gekruide groentestoof. Als extraatje nemen we ook de huisgemaakte dolma’s met rozijnen. Yummie! En we krijgen een toetje van het huis in ruil voor een foto op Instragam. Deal! Kan Grandma misschien met ons meereizen?

Vegetarian in Iran

Grandma’s Table vind je op de Hakim Street

Shiraz

De Roodaki Street is zonder twijfel één van de hipste straten in Iran. We vinden er koffiebars met barista’s met gekrulde snorren, prachtig ingerichte barretjes en het beste restaurant van Shiraz: Quvam Café Restaurant. Al snel blijkt dat we niet de enige toeristen zijn, op zoek naar een menukaart zonder het woord ‘kebab’. Er geen is local te bekennen hier. Ach, we zijn de hele dag al onder de lokale mensen. En voor een lekkere vegetarische maaltijd wil ik wel even tussen de toeristen zitten. Ik neem de Kookoo Sabzi, een soort omelet gevuld met spinazie en walnoten.

Zit je toch liever tussen de locals, dan is restaurant Soofi 1 de beste plek om te gaan eten. Het traditionele restaurant gaat al tientallen jaren mee en is een begrip onder de lokale bevolking. Hier komen de Iraanse gezinnen die iets te vieren hebben. Met elke avond live muziek wordt er dan ook heerlijk geklapt en gezongen tijdens het eten. Voor de vegetariërs staat er niks op het menu. Maar er is wel een uitgebreide salad bar, waar je voor een paar euro onbeperkt van mag opscheppen.

Een tikkeltje buiten ons budget – maar voor deze ene keer mag het – nemen we plaats op één van de chique bedbanken in restaurant Haft Khan. Het gigantische complex telt vier restaurants op vier verdiepingen. Wij kiezen voor a la carte, want daar hebben ze een speciale menukaart voor vegetariërs. De vegetable sizzler met soja is een feestje. Goed om te weten; één portie is groot genoeg voor twee personen.

Vegetarian in Iran

Quvam Café Restaurant vind je op de Roodaki Street
Soofi 1 vind je op de Sattar Khan St.
Haft Khan vind je in de 17th Alley, Quran Jadid Blvd

Yazd

In Yazd is het een stuk makkelijker om als vegetariër lekker te kunnen eten. De stad is erg toeristisch en dat betekent ook dat er meer restaurants zijn die het menu aanpassen naar de smaak van de toeristen. De eerste avond zoeken wij een plekje op het sfeervolle dakterras van het Orient Hotel. We merken al snel dat dit hotel favoriet is bij Nederlandse reisorganisaties, aangezien elke zitplaats bezet is door groepen Nederlanders. Wij zitten in een achteraf hoekje, waar we heerlijk uitkijken over de daken van het oude centrum. Hier bestel ik de vegetarische versie van het traditionele gerecht fesenjan. De heerlijke stoofschotel is gemaakt met aubergine en courgette in plaats van kip.

De straat recht achter het Amar Chaqmag Complex wordt ook wel de ‘Arabische straat’ genoemd. Daar zitten alle falafelshops. De beste falafel volgens de locals vind je bij Karbala Falafel, links aan het begin van de straat. Karbala Falafel wordt gerund door Irakezen die als geen ander weten hoe je een lekkere falafel bereidt. Voor nog geen euro mag ik mijn broodje zelf beleggen met zes verse stukken falafel en al het lekkers wat er verder nog in past. Daar lust ik er morgen nog wel één van.

Café Honar wordt voor toeristen aangegeven als het Yazd Art House Café. Dit knusse restaurant is zowaar helemaal vegetarisch. Halleluja! Er is weliswaar niet zo heel veel keus, maar wat ze serveren is super lekker. De linzensoep is door ons uitgeroepen tot het lekkerste gerecht in heel Iran. We zijn niet voor niets nog een tweede keer terugkomen naar dit restaurant.

Orient Hotel vind je op de Masjed-e-Jaameeh Mosque Street, 6th Alley
Karbala Falafel vind je op de Salman-e Farsi
Café Honar vind je aan de Sahra

Kashan

In Kashan eten we in ons eigen hotel; Eshan Historical Guesthouse. We kunnen kiezen uit twee vegetarische gerechten en dat is mooi, want we blijven hier twee nachten slapen.

Nog een aanrader is een klein tentje, verborgen in de drukke bazaar van de stad. Het is even zoeken naar “the man with the lentil soup” Zijn restaurant heeft geen naam en maar één tafel met een houten bankje. Hij serveert alleen een stevige linzensoep, maar die is wel lekker!

Vegetarian in Iran


Eshan Historical Guesthouse vind je tegenover de bekende Agh Bozorg Moskee
De linzensoepman vind je in de bazaar, dichtbij de school en moskee van de Imam. Durf te vragen..

Teheran

In Teheran eten wij vooral bij mensen thuis, dus heb ik helaas niet zoveel goede tips. Aan de andere kant, de stad is groot en hip genoeg om zonder problemen een leuk vegetarisch restaurant te vinden. Één middag schuiven wij aan op het terras van Artist Forum Vegetarian Restaurant in het Honarmandan Park. Het blijkt een stille oase in de drukte van de stad. De menukaart is zo uitgebreid dat ik amper kan kiezen. Van vegetarische burgers en pizza’s, tot traditionele soepen en bladerdeeghapjes en versgeperste sappen.

Artist Forum Vegetarian Restaurant vind je in het Honarmandan Park

By

Het aftellen naar onze wereldreis is nu echt begonnen. En dus maak ik deze maand extra veel tijd vrij voor mijn vrienden en familie. Die ga ik tenslotte een lange tijd niet zien. Maar we willen niet nu al onze gespaarde reiscenten uitgeven aan al die leuke uitjes. Dus gaan we eropuit voor de helft van de prijs met een Social Deal kortingsbon. We kiezen vanavond voor restaurant Speys en een film in de nieuwe Kinepolis bioscoop in Utrecht.

Wat? Restaurant Speys
Waar? Veemarktstraat 50 in Utrecht
Wanneer? Elke dag geopend van 09:00 uur tot 22:00 uur
Prijs? Een burger met rustieke frieten, pizza of pasta kost rond de € 10,-. Een driegangenmenu kost € 24,99. Met de Social Deal voucher betaal je € 12,50.

660 stoelen

Ken je Speys al? Het restaurant onder de megabioscoop Kinepolis opende begin dit jaar haar deuren. Door de draaideuren naar binnen wandelen we een grote, open ruimte in. Links, rechts, voor en achter; overal staan tafels en stoelen. Er kunnen wel 660 mensen tegelijk eten in het nieuwe restaurant. Een jongedame in witte blouse met bretels verwelkomt ons. Ze heeft een walkietalkie aan haar riem en een microfoon op haar borst geklemd. Dat is makkelijker praten met haar collega’s als het restaurant vol zit.
 
Speys restaurant Utrecht - All Day Every Daisy

Speys restaurant Utrecht - All Day Every Daisy

Amerikaans nisje

We zijn met z’n vieren en worden naar onze gereserveerde tafel gebracht. Het is een nisje, zoals je in een typisch Amerikaanse diner kunt verwachten. Zo voelt het toch een beetje knus in het gigantische restaurant. De film begint pas over drie uur. Alle tijd dus om even rond te kijken.

Naast de nisjes staan ronde tafels. Een gezin met drie kinderen delen pizza’s, hamburgers en patat. De 3D-brillen liggen op tafel. Ze komen vast net uit een film. Links van ons, aan de hoge tafels, drinkt een stelletje speciaalbier en delen een plankje met kaas en worst. Verder is het nog rustig in het restaurant.

Eetstations

In Speys komen gasten met verschillende wensen. Bioscoopbezoekers voor een gezellig avondje uit. Dat zijn wij. Maar ook beursbezoekers voor een snelle hap. Kantoormedewerkers tijdens hun pauze of voor een lunchoverleg. En wat dacht je van de vrij-mi-borrelaars en dagjesmensen die nog even wat willen eten voor ze de trein weer pakken. Met iedereen is rekening gehouden. Zo zijn er diverse eetstations waar je verschillende gerechten kunt krijgen.

Koffie & Graan is een goede start van de dag met verse koffie, smoothies en broodjes. Bij Rund eet je hamburgers van de grill. Basilicum serveert pasta’s en pizza’s. En het nieuwste Olie & Azijn heeft binnenkort een wisselend menu.
 
Speys restaurant Utrecht - All Day Every Daisy

Terug in de tijd

Na de eerste wereldoorlog ging het slecht met de internationale handel in Nederland. Dus moesten meer producten in eigen land geproduceerd worden. In 1916 werd de Jaarbeurs in Utrecht opgericht. De beurs in het midden van het land werd dé plek waar handelaren één keer per jaar samenkwamen en deals sloten. Aan de muur van Speys hangen oude posters die de jaarlijkse beurzen bekendmaakten.

Nog een leuk detail; de eetstations in restaurant Speys danken hun naam aan de grondstoffen die tijdens de Jaarbeurzen verhandeld werden. Koffie & Graan, Hop, Rund, Basilicum en Olie & Azijn.

Borrelplank en proeverij

Daar is de serveerster met de eerste gang. We genieten van een volle borrelplank met brood, dipjes, olijven, worst en kaas. Voor de vegetariër (c’est moi) heeft de kok tomaatjes en mozzarella aan een stokje geregen.
Langzaam vult de ruimte zich met vriendengroepen en stelletjes die nog snel wat komen eten voor de film. De serveersters zijn er maar druk mee. Het duurt even voor ze onze lege plankjes weghalen om ruimte te maken voor de volgende gang. De film wacht niet, dus vragen we ongeduldig om het hoofdgerecht. Het lijkt de serveerster niet te deren. Ze lacht en belooft dat het er snel aankomt.
 
Speys restaurant Utrecht - All Day Every Daisy
 
Niet veel later staan er twee flinke planken vol lekkernijen op tafel. Een halve burger per persoon (waarvan één vegetarisch), twaalf pizzapunten, vier bakjes friet en koolsla. Typisch filmvoer voor op de zaterdagavond. Ik herinner me mijn basisschoolvriendje Willem, die pizza met patat als lievelingseten in mijn vriendschapsboekje schreef. Dit zou voor hem een feestje zijn.

De maaltijd is goed genoeg. Geen culinaire hoogstandjes, maar functioneel en vooral gezellig. Het toetje is een bakje vanille-ijs met chocoladesaus. Ik neem liever een kopje koffie.

Met korting naar de film

Als we toch op de kortingstour zijn, kan de film er ook nog wel bij. Bij het reserveren van de Social Deal kun je een bioscoopkaartje voor € 8,50 reserveren. Dat is nog eens € 6,- korting erbij. Van restaurant Speys lopen we zo de splinternieuwe bioscoop in. Even inchecken met de digitale barcode. De gastvrouw wijst ons de weg. Dat is maar goed ook; Kinepolis telt 14 zalen met 3200 stoelen. De film? Wonder Woman in – schrik niet – 3D ultra laser. Een te gekke film als afsluiting van een geweldige avond.
 
Speys restaurant Utrecht - All Day Every Daisy

By

Op weg naar de gezellige pleinen in Amersfoort ben ik er al een paar keer langs gefietst: restaurant Nul33 op de Langestraat, richting de Hof. “Dat ziet er tof uit!” en “daar moeten we echt eens gaan eten” zeiden Patrick en ik al eens tegen elkaar. Nu staat er een coupon van Social Deal online en hebben we geen enkele reden meer om het nog langer uit te stellen.

Wat? Restaurant Nul33
Waar? Langestraat 76 in Amersfoort.
Wanneer? Ontbijten en lunchen kan elke dag vanaf 10:00 uur en op vrijdag en zaterdag vanaf 09:00 uur. Dineren kan alleen op donderdag, vrijdag en zaterdag.
Prijs? Een tosti heb je al vanaf € 4,25. Een broodje gerookte ossenworst met Amersfoorts zuur kost € 8,-. Een voorgerecht is rond de € 10,-; een hoofdgerecht tussen de € 15,- en € 20,-. Met de Social Deal krijg je een driegangendiner voor maar € 14,-.

Aandacht voor elkaar

Met een graadje of 25 is het uitstekend terrasweer. En wat doe je met terrasweer in Amersfoort? Juist; dan zoek je een plekje tussen de vele tafeltjes en stoeltjes op één van de prachtige pleinen in de keistad. Wij niet. Wij bekijken het centrum eens van een andere kant en zoeken een tafel langs de gevel van Nul33. Naast het terras staan vier grote glasbakken met fietsen en brommers ertussen geparkeerd. Het is zeker niet de mooiste plek om te zitten. Maar who cares, vanavond hebben we vooral even aandacht voor elkaar. Er is een wereldreis te bespreken.
 

Dromen waarmaken

In de schaduw van de winkels is het goed toeven. Het witte biertje van de tap smaakt naar de zomer en het verse brood met olijfolie is een smaakvolle binnenkomer. Eigenares Marissa staat vanavond ook in de bediening. Ze komt graag een praatje maken.

Samen met haar man Ton heeft het stel in januari 2017 eindelijk hun droom waar gemaakt. De dj en de journaliste wandelden in 2014 door de winkelstraat en vielen als een blok voor het leegstaande pand. “We hebben de koppen bij elkaar gestoken en alles op alles gezet om dit pand te bemachtigen.” Twee jaar heeft het geduurd voordat alle partijen het eens waren en de verbouwing kon beginnen.

Aangename verrassing

Ton en Marissa zijn aangenaam verrast als ze de voorzetwanden en systeemplafonds van de voormalige schoenenwinkel verwijderen. Er blijkt een jugendstilmeesterwerk verborgen te zitten in het historische pand. Op de plafondbalk staat in sierlijke letter ‘Vaste prijzen verkoop á contant’ te lezen. Een overblijfsel uit 1903, toen de V&D zich hier vestigde. Het plafond is versierd met de gracieuze motieven die zo kenmerkend zijn voor de jugendstil. En de ramen op de bovenverdieping zijn sierlijk gebogen. Ga maar eens aan de overkant staan en kijk naar boven.
 

Carpaccio, maar dan anders

Daar is het voorgerecht. Patrick krijgt de carpaccio. Hij twijfelde even. Carpaccio is zo gewoontjes. Maar hij is blij met de originele invulling die de chef van Nul33 aan het gerecht heeft gegeven. Het flinterdunne vlees is niet op smaak gebracht met balsamico, maar met ketjap. Geen pijnboompitten, maar gedroogde uitjes en koekjes van sesam in plaats van Parmezaans kaas. “Echt fantastisch” vindt Patrick.

Voor mij de pittige pompoensoep met koolraap, pastinaak en rode biet. Ik schrik even als ik een diep bord met alleen een paar stukken groenten geserveerd krijg. Zijn ze de soep vergeten? Gelukkig is daar de serveerster met een kommetje soep die ze over de groenten schenkt. Leuk gedaan! Hoewel het de naam pittig niet verdient, is de soep goed op smaak.
 

Certified Hunk

Terwijl we op het hoofdgerecht wachten schuift een groep vriendinnen aan. Één van de dames gaat gekleed in een knalgroen zusteroutfit. Dat heeft ze vast niet zelf uitgekozen. Een vrijgezellenfeestje, zo lijkt het. Langs de tafels komen twee stoere tieners gelopen. Het haar strak in model. ‘Certified Hunk’ lees ik op één van de shirts. Het ronkende geluid van een rollende motor verstoort even ons gesprek. “Wat rijden er veel scooters door de winkelstraat”, merkt Patrick op.

Bietenrisotto

De hoofdgerechten! Een rode bietenrisotto met koolraap, pastinaak en schuim van knoflook. Patrick is blij met de geroosterde zeebaars met venkel en zoetzure tomaat. Als extra hebben we een salade en verse frietjes besteld. Die zagen er bij de tafel naast ons zo lekker uit.
Ik ben blij met mijn bescheiden portie risotto. Het lijkt weinig, maar het vult goed en zo houd ik genoeg ruimte over voor iets zoets toe.

Patrick kijkt uit naar het dessert: koffie met lekkers uit eigen keuken. “Eindelijk eens gewoon een goeie bak koffie als toetje. Dat mogen ze van mij wel vaker doen.” Ik ben vooral blij met de boterkoek die werkelijk smelt op mijn tong. Ja, ik heb even mijn ogen gesloten om extra te genieten van de smaak.
 

Hier word ik blij van

Nul33 is het netnummer van Amersfoort. Die naam is slim gekozen. Het zegt alles over de herkomst van het eten en het interieur. Ton en Marissa houden van hun stad en werken het liefst samen met lokale ondernemers. Zo komt het brood van de bakkerij even verderop. De koffie wordt gebrand in Amersfoort. Het vlees is van een scharrelslagerij uit de buurt en de taarten komen van de Amersfoortse Joey Mercuur. Waar ik pas echt blij van word is het interieur. De tafels zijn gemaakt van oude wagononderdelen door de leerlingen van het MBO Hout- en Metaalbewerking. De stoelen komen van Spoor 38, een loods vol bijzondere, industriële woonspullen. Zelfs het krijtbord is beschreven door bewoonster en artiest Laurie Drieënhuizen.

Met de Social Deal is het extra genieten in Nul33. Voor de helft van de prijs kun je net zo lekker eten als wij!
 

By

De zon schijnt, de terrassen zitten vol en kano’s en trapbootjes dobberen door de grachten. Het is zomer in Utrecht en daar kan ik maar beter goed van genieten. Dus neem ik, na een lange werkdag, vriendlief mee uit eten in de gezelligste straat van de stad: de Drieharingstraat. We hebben een late tafel gereserveerd bij restaurant RAAK! Eerst maar een biertje in de zon op de Neude, voor we aanschuiven in het sfeervolle restaurant.

Wat? Restaurant RAAK!
Waar? Drieharingstraat 9 in Utrecht.
Wanneer? Elke dag geopend van 12:00 uur tot 22:00 uur. Behalve op maandag, dan opent RAAK! om 17:00 uur haar deuren.
Prijs? Een lunchbroodje kost rond de € 7,50. Het diner kunt je zo gek maken als je zelf wilt. Voor € 12,50 heb je een hamburger met friet. Maar je kunt ook voor € 19,75 een tournedos bestellen. Voorgerecht en toetjes zijn tussen € 6,- en € 10,-. Met de Social Deal dinerbon krijg je een driegangendiner voor € 12,75.

Culinaire hoofdstraat

Een uitgebreid avondje tapas prikken, een goeie burger of het beste van de Italiaanse keuken: in de smalle steeg tussen de Oudegracht en het Vredenburg komt iedere foodie aan zijn trekken! Halverwege de culinaire hoofdstraat van Utrecht ligt restaurant RAAK! Het is kwart voor negen; we zijn een kwartier te vroeg. “Dat geeft niet, we hebben plek zat”, verwelkomt bedrijfsleider Bert ons.

We krijgen de leukste tafel. Helemaal voorin, bij de openslaande deuren aan de bruisende steeg. Lekker mensen kijken. Toch zit ik liever aan de andere kant. Daar is het lichter, dat is fijner voor de foto’s. Bert kijkt niet eens vreemd op van mijn verzoek. Er komen hier vast vaker mensen die kiekjes maken van het eten.
 

Verrassend interieur

Het is koopavond, dus is het gezellig druk in de horecastraat. Maar van het dringen tussen de volle tafeltjes merk je niks meer als je eenmaal binnen bent. Achterin is het rustig en kijken we uit over een kleine binnentuin. Wist jij dat er groen verscholen ligt in dit stuk van de binnenstad?

Over het interieur is goed nagedacht. Dat zie je zo. De begane grond is industrieel en knus. Langs de lange, bakstenen muur staan tafeltjes voor twee. Verliefde stelletjes, goede vriendinnen die even willen bijkletsen. Dat kan hier uitstekend. De bovenverdieping is huiselijk en warm. Aan de muur hangen ornamenten uit grootmoeders tijd. Een hertenkop met kralenkettingen, ouderwetse borduurwerkjes, gouden lijsten en gekke beeldjes. Hier is meer ruimte voor gezinnen, vriendengroepen of collega’s die het weekend samen inluiden. Het souterrain is intiem en speels met hoge en lage tafeltjes en moderne afbeeldingen op de muur.
 

Speciaal menu

Twee biertjes en de kaart graag. Voor de Social Deal is een speciaal menu samengesteld. Keuze genoeg. Tournedos, saté van kip, gegrilde zalm en tagliatelle met groene asperges; met alle voorkeuren is rekening gehouden. Eerst wat brood met huisgemaakte kruidenboter. Lekker!

Daar is onze serveerster al met het voorgerecht. Dat is snel! Het kan dan wel druk zijn, lang wachten hoeft niet. Ik geniet van de gepofte bieten met geitenkaas en frambozendressing. Niet zo zoet als het klinkt en vol van smaak. Patrick is al net zo snel als de bediening en heeft zijn carpaccio in no-time op.

Selfie

Naast ons zit een stel verdiept in hun telefoons. Af en toe lachen voor de selfie. Het logo van RAAK! groot op de achtergrond. Ze schrikken op van de serveerster die ze wat te drinken brengt. Zij heeft al gehoord dat ze geen Nederlands spreken en biedt een Engels menu aan.

Op deze plek kan ik de bovenverdieping en het souterrain zien. Het restaurant wordt steeds rustiger. Het is tenslotte al laat om nog te gaan eten. Buiten koelt het langzaam af. We zitten prima, zo aan de rand van de tuin.
 

Flinke porties

De kok is niet zuinig geweest met het hoofdgerecht. Ik krijg een flink bord pasta met tomaten, asperges en Parmezaanse kaas. Patrick de gegrilde zalm. Thuis zou de vis voor twee personen zijn. Een bakje frieten met mayo en een flinke portie gegrilde groenten om te delen. De pasta is prima. Geen culinair hoogstandje. De gegrilde groenten schep ik er zelf doorheen. Dat is lekker. Patrick geniet van de goed gebakken zalm. Niet te droog, niet te rauw. Precies zoals het hoort. De zogenaamde Oosterse lak – aan de kleur te zien een sojadressing – smaakt er goed bij.

Ik zou wel willen, maar ik krijg het niet op. Er komt tenslotte nog een toetje aan. Een doggybag? Dat hoort ze niet vaak. “Dat wordt waarschijnlijk een zakje.” In stevig gesealde zakken krijg ik de pasta en groente mee naar huis. Mooi! Anders wordt het toch maar verspild.
 

Mandarijnijs

Ik twijfel een moment over het toetje. De brownie met mandarijnijs klinkt lekker, maar als het toetje net zo groot is als de rest, dan krijg ik het nooit op. Delen dan maar?

Het toetje is bescheiden. Zou de kok me doorhebben? Het frisse ijs combineert goed met de diepe smaak van de brownie. Het chocolaatje bovenop verrast: mint? Het lijkt wel zo’n After Eight, die mijn oma met de thee op tafel zette op hoogtijdagen.

Volgende keer weer? Wat mij betreft wel. Laten we het voortaan vaker zoeken in de Drieharingstraat. De eigenaar van RAAK! heeft nog vijf andere restaurants in de steeg. Die moeten toch minstens zo leuk zijn. Met de Social Deal is het in elk geval leuk proberen. Je betaalt tenslotte maar de helft van de prijs.

By

“Ah, de blogger!” Ze verwachten me al. Het was even zoeken. Een rondje door een keurige woonwijk. Toch maar even keren. In de bocht vinden we een oude boerderij. Bistro Bling staat er op een bordje. Gevonden! Ik neem mijn vriend Patrick mee voor een driegangendiner in de tuin van Bistro Bling, met een voucher van Social Deal.

Wat? Bistro Bling
Waar? Waarden 25B in Leusden
Wanneer? Zes dagen per week geopend van 17.00 uur tot 00:00 uur. Op maandag gesloten.
Prijs? Een voor- en hoofdgerecht zijn samen rond de € 35,-. Een toetje kost rond de € 7,-. Met een coupon van Social Deal betaal je maar € 18,50 per persoon voor een driegangendiner.

Pannenkoeken of a-la-carte

Bij de ingang van het restaurant kunnen we kiezen: links voor pannenkoeken, rechts a-la-carte. In de boerderij zitten twee eetgelegenheden. Pannenkoekenrestaurant de Hakhorst is een fenomeen in Leusden en omgeving. Patrick, opgegroeid in Amersfoort, kent het wel. Ze hebben er meer dan 200 verschillende pannenkoeken, weet hij me te vertellen. Niet voor ons. Wij gaan vanavond naar rechts, naar Bistro Bling.

Binnen is het leeg. Zijn wij de enige? Het is al 20.00 uur, misschien is iedereen al uitgegeten en naar huis? Achterin het grote restaurant valt het licht van buiten naar binnen. Ah, het terras zit zo goed als vol. Dat moet ook wel met dit mooie weer. Gezellig.
 
Bistro Bling

Chique stal

De vriendelijke ober neemt ons mee naar onze tafel. Even het interieur bekijken. De stevige bielzen die het plafond dragen verraden de oude functie van het gebouw. Dit moet een stal zijn geweest. Mijn stappen maken geen geluid op de houten vloer. Na twee keer kijken zie ik dat het vloerbedekking is met een print van een houten vloer. Origineel!

De kroonluchters en een gordijn van glimmende steentjes geven de grove ruimte een chique uitstraling. Het terras is een binnentuin omringd door oude stallen en hoge bamboestruiken. Het geruite raam hoort bij het woongedeelte van de boerderij; daar woont de eigenaar van de grond. Hij heeft een restaurant in zijn achtertuin. Bijzonder!
 
Bistro Bling

Waterput

We krijgen de tafel naast de oude waterput. Rechts zitten twee stelletjes bij elkaar aan tafel. De dames smoezen voorovergebogen. De mannen praten met grote gebaren. Voetbal?
Achterin een gezin. De tienerdochter heeft enkel aandacht voor haar telefoon. Totdat de serveerster het toetje serveert. Patrick neemt een biertje. Ik rijd, dus doe maar een tonic. Dit keer geen speciaal Social Deal menu; we mogen gewoon kiezen van de kaart.

Reis rond de wereld

Slakken, Pekingeend, Indiase pappadum, de voorgerechten zijn een reis rond de wereld. Patrick is blij als hij de sliptongetjes ziet staan. “Die heb ik lang niet gehad!” We nemen beiden een soepje vooraf. Patrick de uiensoep met gegratineerde kaas. Ik de kerriesoep met bosui en krokante uitjes.

De kaascrostini is zo groot als de kom en ligt als een deksel op de soep. Patrick is blij als een kind als hij met lange slierten gesmolten kaas de eerste happen neemt. Hij maakt graag zelf een lekker uiensoepje, “maar..” zegt hij, “zo lekker kan ik ‘m thuis niet maken.”
 
Bistro Bling

Uientaartje

Na de soep krijgt Patrick zijn sliptongetjes. Even kijken hoe het ook alweer moest. Met het speciale mesje snijdt hij gemakkelijk de graatjes los van de vis. “Het is hard werken, maar zo lekker” verzekert hij mij.

Voor mij het taartje van gekarameliseerde rode ui, tomaat, bietjes en geitenkaas. Het is het enige vegetarische hoofdgerecht op de kaart. De ervaring leert dat ‘geitenkaas’ als enige vega optie een slecht teken is. Meestal is het een bewijs van weinig creativiteit in de keuken. Vegetarisch? Doe maar iets met geitenkaas. Maar de koks van Bistro Bling weten mij te verrassen. Het is niet zomaar een suffe quiche. Ik krijg een prachtige tarte tartin met boterzachte uien, zoete bietjes en frisse courgetteslierten. En de geitenkaas? Die is verwerkt tot toefjes zijdezachte crème. Zo kan het dus ook!
 
Bistro Bling

Bistro Bling
 
Als garnituur krijgen we een bakje friet en een groene salade. “Geef even een seintje als jullie meer willen.” Zoveel aandacht als er besteed is aan het hoofdgerecht, zo weinig liefde lijkt er in de salade te zitten. Alsof het bakje groen alleen maar dient voor de kleur. Dat zie ik wel vaker. Het eitje komt uit een emmer voorgekookte eieren en staat in schril contrast met de frisse smaken van de rest van ons eten. Maar misschien ben ik wel verwend met de verse eieren van mijn moeders kippen.

Aandacht voor de gast

Terwijl we wachten op het dessert (we delen de brownie) komt eigenaar Bobby even checken of alles naar wens is. Hij runt de zaak pas sinds april dit jaar. Bobby is bepaald geen groentje. Hij stond de afgelopen twaalf jaar in de keuken van het pannenkoekenrestaurant en kent deze plek als geen ander. Hij is blij dat het personeel is gebleven. “Hier staat een fantastisch team. Zij hebben mij enorm geholpen de eerste weken.” Hij kijkt er naar uit om de aankomende tijd zijn eigen stempel te drukken op Bistro Bling. “We werken hard aan een nieuwe kaart en we kijken samen naar wat we nóg beter kunnen doen.”

Waarom hij meedoet aan Social Deal? “Op deze manier geef ik mensen die het niet zo breed hebben de kans om ook eens uitgebreid uit eten te gaan. Dat vind ik belangrijk. En het is gewoon heel leuk om nieuwe mensen te laten zien wat een mooi restaurant wij hier hebben.”
 
Bistro Bling

Brownie

Het lekkerst voor laatst! Patrick en ik delen de brownie met gezouten karamelsaus en wit chocolade-ijs. De brownie en de karamelsaus zijn een match made in heaven. Bobby legt uit dat ze alles op de kaart zelf maken. En dat is te proeven. Had ik maar meer ruimte gelaten voor het dessert.
 
Bistro Bling

By

Vandaag gaan we op chique. Voor de prijs van een 3-gangenmenu in een eetcafé neem ik mijn moeder mee voor een gastronomisch 5-gangen proeverijdiner bij Coco Pazzo, met voucher van Social Deal. We redden het niet op tijd. Houten heeft twee treinstations en ik stap uit op Station Houten terwijl mijn moeder met haar auto klaarstaat bij Station Castellum. Even bellen stelt ons helemaal gerust: doe maar rustig aan. Je bent vlakbij. Komt goed! Geen zorgen, maar laat je verrassen door de chef en geniet van gastronomische gerechtjes, bereid met biologische streekproducten.

Wat? Coco Pazzo
Waar? Plein 20 in Houten
Wanneer? Zes dagen per week tot 29 juli en ook geldig op vrijdag en zaterdag. Op zondag is Coco Pazzo gesloten.
Prijs? Een 5-gangen proeverijdiner kost € 57,- per persoon. Met een coupon van Social Deal betaal je maar € 29,- per persoon.

Gastvrije ontvangst

Vlakbij het Plein kun je gratis parkeren. Tot 18.00 uur heb je een blauwe schijf nodig. Van buiten zie je niet meteen hoe bijzonder Coco Pazzo eigenlijk is. Eenmaal binnen heet Lisa ons welkom, neemt de jassen aan en brengt ons naar de keurig gedekte tafel. Plat water of liever met bubbeltjes?
 
Coco Pazzo - All Day Every Daisy
 
Het is een doordeweekse woensdag, maar de zaak zit toch gezellig vol. We zakken weg in de comfortabele stoelen. De gastvrije ontvangst poetst al het ongemak weg. Iedereen komt weleens te laat. Hier geen harde muziek; je kunt een goed gesprek voeren als je dat zou willen. Maar je kunt natuurlijk ook gewoon genieten van alles wat je ziet, en vooral: van alles wat je proeft.

IJs van tomaat

Eigenaar Robert informeert naar onze wensen. Een vegetariër en een alleseter. Zitten jullie goed? Een mandje brood, een plankje vol voorgerechten. Door Robert voor onze ogen vers afgesneden flinterdunne ham. Een paar grote olijven. Een schaaltje humus, overgoten met de allerbeste olijfolie. Komt het nou doordat we best trek hebben, dat het brood zo heerlijk ruikt, of is het gewoon de kwaliteit van de vers afgesneden plakken wit en bruin, met knapperige korst?
Het voorgerecht ziet er zo mooi uit. Een klein glas met twee gekleurde lagen; een panna cotta van gele en van rode paprika, met een bolletje ijs van tomaat. Het contrast tussen de zachte zoetheid van de panna cotta en het frisse zuur van de tomaat is perfect.

Schilderijtje

Robert raadt me een Italiaanse witte wijn uit 2015 aan. Mijn moeder houdt het bij bubbelwater; ze moet nog sturen. Ik hoef me niet schuldig te voelen: zij geniet van een kalfstartaartje waar Robert truffel over raspt. ‘’Ook wel eens lekker.’’ Ik krijg een vegetarische mozzarella met artisjok en besluit meteen dat ik de mozzarella uit de supermarkt nooit meer zo mag noemen. Dit is beslist anders. Wow!
In de half open keuken is chef Roy er maar druk mee. Elk gerecht is een schilderijtje op zich. Lisa loopt onhoorbaar over het hoogpolige rode tapijt van tafel naar tafel en zorgt dat iedereen zich volledig thuis voelt.
De volgende gang: gegrilde groente met pecorino. De groene asperges zijn lekker knapperig, de kaas lekker pittig.
 
Coco Pazzo - All Day Every Daisy
 
Een glaasje rode wijn? Robert heeft wat anders in gedachten. Proberen? Een Chardonnay met een krachtige, volle smaak en de kleur van de zon. Zelf geïmporteerd, vertrouwt hij me toe.
De hoofdgerechten! Een risotto van asperges met paddenstoelensalade en verse erwtjes. Net zo mooi als de gerechten die er aan vooraf zijn gegaan. La Mama is gelukkig met haar gekonfijte eend met zoete aardappel en schuim van rabarber.

Tijdloos

Ongemerkt is het uren later dan toen we binnenkwamen. Even rondkijken? De vriendinnengroep aan het tafeltje achter ons zitten er ook nog. De dertigers iets verderop in de zaak, en de vader en zoon aan het tafeltje met uitzicht op het plein. Haast kennen ze hier niet. Ongemerkt glijd je mee in het tijdloze tempo van de betere keuken.
Het dessert. Friszure rabarberblokjes, zoete aardbeien, zachte hangop en huisgemaakt pistache-ijs. Ik wil dat het ijs niet ophoudt….
 
Coco Pazzo - All Day Every Daisy
 

Muntthee, koffie?

Muntthee, koffie? Langzaam maar zeker verlaten de gasten het restaurant. Eigenaar Robert Jeurissen wil wel toelichten waarom hij meedoet met Social Deal. “Omdat het zo leuk is om nieuwe gasten kennis te laten maken met onze culinaire verwennerij.”

Al pratend komen wij erachter dat we allebei zijn opgegroeid in Zeist! Robert stond tientallen jaren terug in my hometown Zeist in de keuken bij Figi en bij de Hermitage en bewaart mooie herinneringen aan die tijd. ‘’Op een gegeven moment wilde ik voor mezelf beginnen.’’
Coco Pazzo bestaat inmiddels 24 jaar onder zijn leiding, en is onlangs flink verbouwd. Meest opvallende verandering is dat het damast is vervangen door wat meer eigentijdse tafellopers. “Aan de kwaliteit tornen we niet”, aldus Jeurissen die een echte liefhebber is.
Ook Restaurant Zott staat onder zijn leiding – dat restaurant in het Nieuwegeinse Vreeswijk staat vermeld in de Michelin Bib Gourmand.
 
Coco Pazzo - All Day Every Daisy

Coco Pazzo - All Day Every Daisy

Coco Pazzo - All Day Every Daisy

Coco Pazzo - All Day Every Daisy

By

De Groenmarkt in Amersfoort is misschien wel het mooiste plein van de provincie Utrecht. Ik kom er graag. En vaak ook! Veel van mijn vrienden wonen in Amersfoort en als we onverwachts een hapje gaan eten eindigen we meestal in ’t Nonnetje voor de daghap van een tientje. En wat blijkt; aan datzelfde plein zit het prachtige grand café ’t Filmhuys en ik ben uitgenodigd om te komen eten.

Wat? Grand café ’t Filmhuys
Waar? Groenmarkt 8 in Amersfoort
Wanneer? Elke dag geopend van 12:00 uur tot 22:00 uur. Op donderdag en vrijdag tot 00:00 uur en op zaterdag tot 01:00 uur. Op vrijdag en zaterdag gaat ’t Filmhuys als om 10:00 uur open.
Prijs? Een kopje koffie is € 2,25. Een gebakje € 3,50. Voor een hoofdgerecht betaal je tussen de € 16,- en € 21,-. Een driegangenmenu kost € 24,50.

Gek dat ik ’t Filmhuys nog niet eerder heb ontdekt, want het restaurant zit er al zeker vier jaar. Met de kortingen van Social Deal wordt het tijd dat ik meer van Amersfoort ga proeven.
 

De Groenmarkt

Gisteren liep ik nog over de Groenmarkt. Toen was het stralend weer en zaten de terrassen aan de voet van de Sint Joriskerk bomvol. Het was Smartlappenfestival. Verspreid over de stad staan podia waar volkszangers hun levenslied laten klinken. Vandaag niet. Met de constante miezer en het half afgebroken podium ligt het plein er wat verloren bij. Snel naar binnen.

Door de klapdeuren stappen we het gezellige café in. Het is rustig, dat is niet zo gek op maandag. Links en rechts staan kleine tafeltjes bij het raam. Aan de hoge plafonds hangen kroonluchters. In het midden van de ruimte tel ik vier treden die me naar de verhoogde bar brengen. Ik stel me voor hoe hier gisteren honderden mensen met een pilsje in de hand stonden te kletsen. Naast de bar kronkelt een sierlijke wenteltrap naar de tweede verdieping. Die is vandaag gesloten.

Het oude filmhuis

Zoals de naam al doet vermoeden was ’t Filmhuys ooit echt een filmhuis. In de jaren ’70 werden hier de alternatieve films vertoond. De bioscoop is verplaatst naar het Lieve Vrouweplein en het oude theater werd een restaurant. Vier jaar geleden namen de huidige eigenaren het over en veranderden het in ’t Filmhuys waar wij vanavond gaan eten.

Aan de grove, stenen muur naast de bar hangen oude, zwart-wit foto’s van het Amersfoort uit vervlogen tijden. Op wat flitsende uithangborden na is de Groenmarkt niet veel veranderd.

Kaasfondue

Met de coupons krijgen we het menu van de chef. Dat is makkelijk kiezen: vis, vlees of vega. Ik ga voor het laatste, Patrick kiest vlees. Terwijl we met een wijntje wachten op de eerste gang krijgen we zonder het te vragen een karafje kraanwater op tafel. Dat zouden ze overal moeten doen.

Daar is de serveerster met de tarte tatin en gazpacho. Patrick en ik genieten van het frisse soepje met lekker veel knoflook. De tarte tatin proeft naar de zomer door de zoete tomaat en zachte mozzarella. Zou je die ook als hoofdgerecht kunnen krijgen?
 

Rustig aan komen er steeds meer dagjesmensen binnendruppelen. Het geroezemoes brengt nog meer sfeer in de tent. Patrick krijgt een lange spies met een dikke laag pindasaus. Voor mij een plankje met allerlei soorten rauwe groenten en een kommetje gesmolten kaas. Het schijnt dat ze bij het ’t Filmhuys gespecialiseerd zijn in fondue.

De kaasfondue is goed romig en smaakt verrassend lekker bij de verse ananas die ik erbij krijg. Patricks frietjes zijn stevig gekruid. Daar houd ik van. Gelukkig zijn het er genoeg, zodat ik er af en toe eentje kan pikken.
 

Vol = vol

Het toetje klinkt veelbelovend: pandancake (je weet wel, die groene, Indische cake) met witte chocola, ijs en verse aardbeien. We moeten er even over nadenken. Ik kan het niet meer op en weggooien is zonde. Even twijfelen we of we een toetje willen delen. Maar als de serveerster zegt dat we ook best een kopje koffie mogen in plaats van een toetje, is de keuze snel gemaakt. Voor de Indische cake moeten we dan nog maar eens terugkomen.
 

Met de Social Deal voucher krijg je dit uitgebreide driegangendiner voor maar € 14,- per persoon. Daar zit zelfs het brood vooraf bij. Als je twijfelt of je zoveel lekkers wel op kan, zou ik het broodmandje overslaan. Anders moet je net als ik ‘nee’ zeggen tegen een heerlijk toetje.

By

Vandaag staat een dagje Amersfoort op de planning. De keistad is inmiddels vertrouwd terrein. Mijn vriend Patrick komt ervandaan. Zoals dat gaat met bekende plekken, ben je geneigd om steeds naar hetzelfde restaurant en café te gaan. Dan weet je immers dat het goed zit. Met een coupon van Social Deal durf ik het risico van een nieuw avontuur wel aan. Dan betaal je namelijk maar de helft van de prijs. Dus in plaats van een koffie met een tosti in de Vyssotski gaan wij vandaag uitgebreid lunchen bij de spiksplinternieuwe Chocolate Company.

Wat? Chocolate Company
Waar? Arnhemsestraat20 in Amersfoort
Wanneer? Elke dag open van 09:00 uur tot 18:00 uur. Behalve op zondag en maandag. Dan gaat de Chocolate Company om 11:00 uur open.
Prijs? De uitgebreide high choc kost € 16,25 per persoon.

Zoals ik gek ben op koken met restjes, zijn ze bij de Chocolate Company gek op koken met – hoe kan het ook anders – chocola! Dat is althans wat ik in de lokale krant lees. Tijd om die chocoliciousness zelf te ontdekken.

Salted caramel

Het is maandagmiddag en lekker rustig in de stad. Het voelt extra chique om op een doodgewone werkdag voor een high tea te gaan. Of eigenlijk, een high choc. De Chocolate Company ligt midden in het stadshart aan de belangrijkste winkelstraat. Bij binnenkomst weet ik meteen dat ik goed zit: een megagroot chocolade-ei met een zoete lach kijkt vriendelijk naar iedereen die over de drempel stapt. Achter het etalagestuk staat een glazen vitrine vol gekleurde bonbons met namen als crispy almond, walnut brownie en salted caramel. Een chocoladeliefhebber als ik gaat er van watertanden. Dit kan nog wel eens een fijne middag worden.
 
Chocolate Company - All Day Every Daisy

How can I choc you?

Achterin staat een lange tafel met een grote bos bloemen. De kleuren en geuren helpen herinneren dat het lente is. Het hoekje is voor ons. Ik schud de regendruppels van mijn jas en plof neer in de wetenschap dat ik hier nog wel even blijf.

Het is rustig in het café. Op de lange bank langs de muur zit een groepje vriendinnen. Het ziet er gezellig uit. Bij het raam, voorin zitten twee scholieren. Die maken goed gebruik van hun tussenuur. Hier achterin merken we weinig van het gure lenteweer. De grote bar is niet alleen bestemd voor koffie, thee en chocolademelk. In de vitrine liggen taarten, koeken, en cakes. Ze hebben allemaal één ding gemeen: chocola.

How can i choc you? Staat er op de rug van de serveerster geschreven. Ze wil weten wat we willen: puur, melk of witte chocolademelk? Dat is een goed begin. Melk voor Patrick, ik heb liever puur.
 
Chocolate Company - All Day Every Daisy

High Choc

Terwijl de serveerster druk in de weer is met het voorbereiden van onze high choc blader ik wat door het menu. Ik zie een killer brownie met het bijschrift ‘if you dare’. Kom maar op! Een Schwarzwalder tower. Hoe hoog zou die zijn? Voor de liefhebber van hartig staan er ook zuurdesemtosti’s en luxe broodjes op de kaart. En als je tien keer chocoliciousness achter elkaar zegt krijg je een gratis bonbon.

Daar is onze serveerster weer. Patrick, zit je stil? Ze heeft een groot, houten blad bij zich met bakjes en glazen vol lekkers Twee wijnglazen met donkerrode aardbeien en blauwe bessen, marshmallows en suikerkoekjes. Chocolademousse in verschillende smaken, rolletjes witbrood met eiersalade en in het midden een kom chocoladefondue. Ik heb de eerste aardbei al in de chocolade gedipt als ze de laatste dingen op tafel zet. En dat zijn niet de minste; twee stukken cheesecake en – jawel – de Killer brownie. Hallelujah! De high choc is compleet met een kannetje thee, dat we onbeperkt mogen bijvullen.
 
Chocolate Company - All Day Every Daisy

Chocolate Company - All Day Every Daisy

Augustus Gloop

Als de vraatzuchtige Augustus Gloop in de chocoladefabriek van Willy Wonka snoep ik mij in een hoog tempo door de high choc heen. Een vreemde zou denken dat ik in geen maanden gegeten heb. Ik wíl wel rustig aan doen, maar het gaat niet. Dat krijg je als mij zoveel chocola geeft.

Patrick gooit de handdoek in de ring en kijkt vol bewondering hoe ik na de killer brownie (die is lekker!) mijn tanden in de cheesecake zet. Niet veel later geef ik het ook op. Ik leun propvol, maar voldaan achterover om de schade op te nemen. Drie bonbons, één stuk taart, een handje vol marshmallows en twee koekjes. “No worries” zegt onze serveerster. Die pak ik wel even voor jullie in.

De Chocolate Company belooft dat alle chocola (en dat is nogal wat) gemaakt is van grondstoffen die geteeld zijn en verkocht worden met respect voor zowel boeren als het milieu. Daar word ik blij van!
 
Chocolate Company - All Day Every Daisy

Chocolate Company - All Day Every Daisy

Chocolate Company - All Day Every Daisy
 
De high choc van de Chocolate Company is zo populair dat de Social Deal inmiddels is uitverkocht.

By

Soms gebeuren er dingen die je wereld veranderen. En dan moet je gewoon even bijpraten. Met je moeder bijvoorbeeld. Als je slim bent, neem je haar mee uit eten. Dan heb je alle aandacht voor elkaar. En als je dat doet met een coupon van Social Deal, kun je voor de helft van de prijs genieten van een goede maaltijd. Wij kiezen voor de nieuwe hotspot restaurant The 5th op de Neude. Gezellig uit eten in een ongedwongen sfeer.

Wat? 5th Neude
Waar? Aan de Neude 5 in hartje Utrecht. In het voormalige kantoor van ABN-Amro.
Wanneer? Zeven dagen per week van 7.30 tot middernacht. Ontbijten kan maandag tot en met vrijdag tot 10.30 uur. In het weekend tot 11.30 uur.
Prijs? Soep van de dag kost € 5,-. Voor de dagelijkse wisselende crewmaaltijd betaal je € 7,50. The Fifth Chocolate Surprise als nagerecht heb je voor € 5,-. Fris is € 2,25 en wijn € 3,75 per glas.

Jeugdherberg in de binnenstad

Het hele jaar door trekken toeristen van over de hele wereld naar de stad Utrecht. Sinds het najaar van 2016 kunnen zij slapen in een hostel in hartje stad. Het kantoor van ABN-Amro is omgetoverd in een jeugdherberg; de op twee na grootste Stayokay van het land. In dat pand op nummer 5 zit The 5th, een eigentijds restaurant dat zich nadrukkelijk ook richt op gasten die er niet boven slapen, zoals wij. Even opletten waar de ingang zit en dan met de glazen banklift of de trap naar de eerste verdieping. Je bent bij het restaurant als je de rode neonverlichting ziet: smile, there’s cake.

Op de gereserveerde tafel staat een leitje met een persoonlijk welkom in schoolbordkrijt. Het is nog vroeg en dat geeft ons alle gelegenheid om even goed rond te kijken. Een student met koptelefoon schuift zijn bord opzij om plaats te maken voor zijn laptop. De jonge gast op de loungebank heeft het gisteren kennelijk laat gemaakt. Ook na een paar koppen koffie kan hij zijn ogen amper open houden.
 
5th Neude Utrecht - All Day Every Daisy

Even rondkijken

De ober vraagt wat we willen drinken; bubbelwater voor mijn moeder en bokbier voor mij. Even rondkijken. Er is heel veel te zien en dat wat je ziet geeft je meteen zin om zelf aan de slag te gaan. Wat dacht je van de varentjes op tafel, die met pot en al in een grote, glazen pot staan. Een lont transporteert het water naar het plantje. Ideaal voor drukke kamerplantenliefhebbers zoals ik, dus. Alleen… Hoe zorgen ze ervoor dat het water in de pot zo helder blijft?

Het begrip ‘theetafel’ krijgt ook een nieuwe lading. Het was mijn oma’s meubelstuk naast het dressoir waar de kopjes, de melkkan en het lepelvaasje zijn gerangschikt rond de theemuts. Nu is het een plantenbak op pootjes met twee soorten munt, met brede rand waarop een schaar ligt. Hoe vers wil jij je thee vandaag?
Utrechtser dan de lampen hier vind je het niet: Nijntje hangt met haar complete familie aan het plafond.
 

5th Neude Utrecht - All Day Every Daisy

Soep en proeverij

Daar is Leroy, met de soep van de dag. Mijn moeder en ik genieten van de volle, friszure tomatensoep die goed combineert met het zoete vijgenbrood uit eigen keuken.
Regelmatig rijden toeristen hun rolkoffertjes naar vrije tafels. Langzaam maar zeker vult de grote zaal zich. De kok heeft zich uitgeleefd op het hoofdgerecht. Twee planken met een proeverij, samengesteld uit de hoofdgerechten op de kaart. Eentje vega en de andere vlees. Het ziet er vrolijk uit. De plank is versierd met knalrode stippen-saus. Leroy gaat terug naar de keuken om te vragen wat dat is en komt terug met een raadsel. Proef het maar. Niet de smaak, maar de kleur overtuigt mijn moeder. Het is precies de kleur van de bietensalade die haar moeder elk jaar maakte, op oudejaarsdag.
 
5th Neude Utrecht - All Day Every Daisy

Het bekende fritesmandje vol krokant gefrituurde aardappels. Een verse salade op een schelp van Indiaas brood. Saté in kip- of vegavariant met zoete ketjapsaus. Een mini-cheeseburger en een stukje van de pizza met heksenkaas. (Hé Leroy, we komen terug voor de volwassen variant!) Geen culinaire hoogstandjes, maar de maaltijd is goed genoeg, functioneel, smakelijk en het ziet er vrolijk uit. Hier hoef je geen fritessaus bij te bestellen. De flessen staan klaar in een taartvorm, met de ketchup en het peper en zout.

Chitchatter

Een klas vol Franstalige middelbare scholieren vult het middendeel van het restaurant. De docenten kiezen een tafel aan het raam. Zo zitten ze apart en kunnen ze hun kinderen wel in de gaten houden. De keuken kan snel schakelen. In hoog tempo hebben de hongerige jongeren hun voorgerechten voor zich staan en keert de rust weer. Hoe zei mijn moeder dat ook al weer? Als katten muizen, mauwen ze niet.

Een al even vriendelijke collega van onze professionele chitchatter (aldus de achterkant van Leroys sweater) informeert aan onze tafel of alles naar wens is. Dat is het zeker!
Het dessert is zo’n feestje dat elke vrouw (en man??) met enige regelmaat gewoon nodig heeft. Een nest van merengué, gevuld met mokka- en vanilleijs en omhuld met witte chocoladesnippers. De schoolklas verdwijnt in de glazen lift. Achter de tafel vol docenten schiet kleurrijke verlichting aan. Afgesproken werk, zou je denken als je niet begreep dat dit een gelegenheidstreffer is, en te danken aan het festival Tweetakt dat toevallig tegelijkertijd begint op de Neude.
 
5th Neude Utrecht - All Day Every Daisy

Koffie of thee?

Koffie, thee? Het knippen in de theetafel lonkt, maar we kiezen toch voor de koffie. Zou het nou zo zijn dat het Utrechtse gezicht van het bedrijf de doorslag heeft gegeven voor de koffie van DE? We weten het niet. De servetjes zijn in elk geval van 100% gerecycled papier, de zeep in het toilet (dat er overigens keurig bijstaat) is vrij van parabenen en alle houten attributen zijn van regionaal gewonnen hout, van Noesthout.nl.
De koffie is prima, de Jan Hagel past nog net, na het diner. Overigens ook een heel lokaal koekje: van de Koekfabriek om de hoek.
 
5th Neude Utrecht - All Day Every Daisy

5th Neude Utrecht - All Day Every Daisy

5th Neude Utrecht - All Day Every Daisy
 
Met de Social Deal dinerbon eet je voor de helft van de prijs bij restaurant The 5th. Koopje!

By

Het is een doodgewone doordeweekse dag. We hebben niks te vieren. En toch gaan we vanavond romantisch uit eten. Eigenlijk is ons excuus simpel; we hebben een coupon van Social Deal, waarmee we voor de helft van de prijs kunnen dineren op chique in Restaurant Zott. Dan heb je geen bijzondere gelegenheid nodig om lekker buiten te deur te gaan eten, toch?

Wat? Restaurant Zott
Waar? Aan de Dorpsstraat 49 in Nieuwegein
Wanneer? Van dinsdag t/m vrijdag van 12:00 uur tot 21:30 uur voor lunch en diner. Op zaterdag alleen open voor het diner van 17:00 uur tot 21:30 uur. Op zondag en maandag gesloten.
Prijs? Een driegangenmenu kost € 37,- per persoon. Met een coupon van Social Deal betaal je maar € 19,50 per persoon.

Idyllisch Vreeswijk

Als we Nieuwegein binnenrijden, wordt mijn beeld van de gemeente meteen bevestigd. Het is een aaneenschakeling van weinig inspirerende nieuwbouwhuizen. Zo’n plek waarvan ik altijd heb gezegd dat ik daar echt niet wil wonen. Restaurant Zott ligt in het voormalige Vreeswijk. Op 1 juli 1971 is besloten Vreeswijk en Jutphaas samen te voegen tot Nieuwegein. Nu is Vreeswijk een wijk.

Als we de nieuwbouw en industrie van Nieuwegein achter ons laten word ik verrast door het idyllisch dorpsgezicht van Vreeswijk. Op de dijk kijk je uit over de Lek. Het water van de brede rivier stroomt door een ouderwets sluizencomplex het centrum binnen. Over een karakteristieke ophaalbrug wandelen we naar Restaurant Zott.
 

Stickers op de ramen

Ik sta nog even op de brug te genieten van de weerspiegeling van het avondlicht in het stilstaande water. Mijn vriend Patrick is al doorgelopen naar Restaurant Zott. Als ik aan kom lopen zie ik hem vol bewondering het raam naast de ingang bestuderen. Even denk ik nog dat hij ongegeneerd naar binnen staat te staren. Maar als ik dichterbij kom zie ik de grote collectie stickers met onderscheidingen die Restaurant Zott door de jaren heen heeft verzameld. ‘Michelin’, ‘Lekker’, ‘Iens’, als ze niet oppassen is het raam straks dichtgeplakt.

De meest opvallende bekroning is de ‘Michelin Bib Gourmand 2017. Die is alleen weggelegd voor restaurants met een uitstekende keuken voor een prima prijs. Het is eigenlijk een halve Michelinster.

Meer dan een broodplankje

Binnen worden we vriendelijk ontvangen bij de deur. Ik hoef mijn jas niet eens zelf op te hangen. Links zie ik de grote open keuken met een stuk vlees aan het spit. Rechts het knusse restaurant. Ik tel twaalf tafeltjes, waarvan de meeste voor twee personen zijn gedekt. De wijnglazen staan al op tafel. De muziek op de achtergrond is subtiel en het geroezemoes van de andere tafeltjes maakt het nog gezelliger. Het huiskamergevoel in optima forma.
 

 
We beginnen de avond met een broodplankje en daarmee wordt de toon gezet. Het brood is kakelvers en nog warm van de oven. We krijgen er olijven, chorizo (voor Patrick) en mini madeleines bij. De olijfolie op tafel is zo smaakvol dat ik niet meer nodig heb om het brood in te dippen. Niets is zo teleurstellend als een taai pistoletje vooraf. En toch krijg je dat vaak geserveerd. Met dit broodplankje scoort Restaurant Zott nu al punten.

Gerechten met lef

Gedurende de avond wordt het alleen maar beter. Voor we het voorgerecht krijgen worden we eerst nog verrast met een kleine amuse: schuim van rucola met een marshmallow van mierikswortel en rode bietenkaviaar. Het is gewoon jammer dat het maar één hap is.

Patrick krijgt een bouillabaisse met een crostini met rivierkreeftjes vooraf. Die ruikt heerlijk. Maar ik ben niet jaloers, want mijn courgettesoep met gorgonzola is fantastisch. Kon ik ‘m thuis maar zo lekker maken.

Als hoofdgerecht krijgt Patrick een malse ‘beef Wellington’ met een huisgemaakte gnocchi, gegrilde groenten en paddenstoelen. De biefstuk is niet omwikkeld met bladerdeeg, zoals je van een beef Wellington zou verwachten. De chef van Zott heeft er zijn eigen interpretatie aan gegeven en serveert het bladerdeeg apart.
 

 
Mijn hoofdgerecht is een kleurrijke mengelmoes van al het lekkers uit de vegetarische keuken. Dungesneden en gegrilde knolselderij en daarbovenop warme geitenkaas, gemarineerde asperges, kropsla, gegrilde groente, avocado en een gepocheerd ei. Met zoveel lekkere dingen op één bord weet ik haast niet waar ik moet beginnen. Het enige minpuntje aan dit bijzondere smakenpalet is de warme avocado. Ik ben erachter gekomen dat ik dat echt niet lekker vind.

De chef heeft met deze gerechten laten zien dat hij niet bang is om zijn gasten bijzondere smaakcombinaties voor te schotelen. Maar bij het toetje toont hij pas echt lef met zijn mousse van gerookte chocola. Heb je daar ooit van gehoord? Ik niet in elk geval. En ik moet zeggen; dat is even wennen. Eerst proef ik de diep, bittere smaak van pure chocolademousse. Maar als ik mijn mond weer open voor de volgende hap komt de rokerige nasmaak boven. Patrick vindt het heerlijk. Ik niet. Hey, smaken verschillen. Het rozemarijnijs daarentegen is goddelijk.
 

Hier word ik blij van

Met alle onderscheidingen en de Michelin Bib Gourmand kun je wel stellen dat Restaurant Zott een chique restaurant is. Maar ondanks al die mooie bekroningen is het geen pafferige bedoening hier. Zelfs in mijn dagelijkse kloffie voel ik me hier op mijn plaats. En ook al staat er een fles wijn € 175,- euro op de kaart, ik word niet anders behandeld omdat ik een huiswijn en een karafje kraanwater bestel.

Met de Social Deal dinerbon eet je voor de helft van de prijs bij Restaurant Zott. Dat is nog eens een leuke manier om een keer chique uit te eten te gaan.