By 

Rajasthan: gastvrijheid, rust en een ijzersterk verhaal in Chandelao


We hebben een paar dagen doorgebracht in Jodphur. Een stad met een prachtig historisch fort en heel veel schattige blauwe huisjes, die voor de bijnaam ‘de blauwe stad’ zorgen. Het is hier typisch India, met veel mensen, dieren, afval en verkeer op straat. Ik heb me verwonderd en verbaasd, maar tot nu toe vooral genoten van de gekte. Toch heb ik in deze vieze, drukke stad voor het eerst moeite om te wennen. Op elke hoek zie ik mensen afvalemmers leeggooien. Overal klinkt getoeter. Dikke koeien staan midden op de weg te neuzen tussen de stinkende rotzooi. Ik begin me te ergeren aan de herrie, de rommel en de stank. Ik heb behoefte aan rust en slaak een diepe zucht. Daisy kijkt op en zegt: “Morgen gaan we naar Chandelao, daar is het vast en zeker rustiger.”

Chandelao Garh

De volgende ochtend vertrekken we op tijd. Onze taxichauffeur kijkt ons lachend aan: “Ik rijd niet zo vaak naar Chandelao.” Als dat maar goed gaat, denk ik bij mezelf. Na een rit van iets meer dan een uur, stuurt de chauffeur de taxi van de hoofdweg af. We rijden een zandweg in. Hij stopt bij een oud mannetje en draait het raampje open. In het Hindi vraagt hij de weg. “Nog een paar minuten”, zegt hij tegen ons terwijl hij zich lachend omdraait.

In de verte zien we een klein dorp opdoemen. In de laatste bocht waait veel stof op. Dan komt de auto tot stilstand. De chauffeur stapt uit en wij volgen zijn voorbeeld. Vanuit een oude poort komen twee mannen met gekleurde tulbanden aanrennen. “Welcome sir”, zegt de eerste tegen mij. De kofferbak gaat open en onze tassen worden door de twee mannen naar binnen gedragen. We lopen onder de poort door en de stof verdwijnt. Het geluid van buiten de muren verstomt. We zijn er: Chandelao Garh.
 
Chandalao Garh hosts

Chandalao Garh India Rajasthan

Praduman: man met een missie

Het voormalige fort waar we de aankomende twee nachten verblijven is een oase van rust. Een goed onderhouden grasveld met mooie bomen strekt zich voor ons uit. We worden naar onze kamer geleid en zien een zwembad. “Ooh! Daar ga ik sowieso in”, zegt Daisy lachend. Onze kamer is ruim, het bed groot en zacht en de badkamer modern en luxe. “De eigenaar wil straks graag kennis met jullie maken”, zegt de man met tulband en snor. Hij maakt een korte buiging en loopt dan terug richting de receptie. Het voelt gelijk als een bijzondere belevenis.
Op het terras bij de receptie zit een man met grote, roze-gele tulband op ons te wachten. Hij stelt zich voor als Praduman, de eigenaar van het hotel. Voordat we goed en wel zitten begint hij enthousiast te vertellen. “Het fort waar we nu zijn stamt uit 1744. Dat wat nu hotelkamers zijn, waren ooit de paardenstallen. Ik heb het allemaal verbouwd.”

Een bijzondere geschiedenis

Praduman groeit op in het fort. Zijn ouders wonen er tot het einde van de jaren ’80, maar de kosten voor het onderhoud van het monumentale gebouw zijn te hoog. Het fort raakt in verval. In 1996 besluit Praduman terug te keren naar Chandelao. Zijn plan: het opknappen en verbouwen van het fort tot hotel. De eerste jaren zijn moeilijk. Na anderhalf jaar raakt zijn geld op terwijl de verbouwing nog lang niet klaar is. Toch ontvangt hij in 1997 de eerste groepen toeristen. “Dat was niet genoeg om geld te verdienen én de verbouwing te financieren”, legt hij uit. “Maar ik gaf niet op!”

Praduman zet door en in 2002 neemt het lot van het fort een onverwachte wending. Een man uit Noorwegen leent geld aan Praduman voor de verbouwing. “Ik kon goed opschieten met de Noor en we zijn inmiddels goede vrienden. Het was een rentevrije lening en ik kon eindelijk het hotel afmaken.” Als de verbouwing af is, komt hij in contact met verschillende touroperators. Dat is het begin van het toerisme in Chandelao.
 
Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan

Oog voor de lokale gemeenschap

Tegenwoordig is Chandelao Garh meer dan een hotel. Het is een onderneming die midden in de lokale gemeenschap staat. Een aantal jaar geleden richt Praduman het Arts and Crafts Center op. Dertig vrouwen uit het dorp zijn daar dagelijks aan het werk om souvenirs te maken. “Normaal gesproken zijn het huisvrouwen zonder mogelijkheid om zich op te leiden of geld te verdienen. Op deze manier leren ze een vak en verdienen ze hun eigen geld.”

Mens en natuur

Naast het Arts and Crafts Center is inmiddels ook een computerschool geopend. Kinderen leren daar de basisvaardigheden op de computer. Daar hebben ze de rest van hun leven baat bij. “Dit is een goed voorbeeld van de lange termijn impact die we hier proberen te bereiken. Net als de zonnepanelen, het opvangen van regenwater en het feit dat alle bomen en planten in het fort van lokale afkomst zijn. We investeren in de mensen én in de natuur.”

Dineren onder de sterren

Het diner wordt ’s avonds geserveerd op het dak van het fort. De geur van heerlijke curry’s komt ons tegemoet als we de trap op lopen. We genieten onder de heldere sterrenhemel van het smaakvolle eten en praten na over wat we allemaal hebben gehoord en gezien. Dan komt Praduman aanlopen. “Willen jullie morgen mee op safari?”, vraagt hij. Verbaasd kijken Daisy en ik elkaar aan. Natuurlijk willen we dat! “Oké, willen jullie dan op vogelsafari of op dorpssafari?”
 
Chandalao Garh India Rajasthan

Op dorpssafari

De volgende ochtend melden we ons na het ontbijt bij de poort van het fort. Een jeep staat klaar om ons mee te nemen op safari door de omringende dorpen. Samen met twee Britse toeristen nemen we plaats op de achterbank. Praduman achter het stuur. Hobbelend rijden we de zandwegen over. Af en toe stopt Praduman om ons te wijzen op een mooie vogel of een bijzonder gebouw. Bij hem heeft alles een verhaal.

Na een half uur stopt Praduman de jeep bij een kleine boerderij. We lopen het terrein op waar een man in een helderwit gewaad op een kleed met een kop thee zit. De vrouwen kijken van een afstandje toe, terwijl wij ons bij de man voegen. “Opiumthee?”, vraagt Praduman lachend. Eerst lag ik vrolijk mee, tot ik besef dat hij het meent. Dat is toch heroïne?

Opiumthee

Hij legt uit dat het op het platteland in Rajasthan heel normaal is om opiumthee te drinken. Het is niet helemaal legaal, maar de meeste mannen drinken het. Ze worden er lekker rustig van en dat vinden de vrouwen stiekem ook wel fijn. Ik kijk Daisy aan. “Mij niet gezien”, zegt ze. Ik besluit om een slokje te proberen, uit beleefdheid. Het is gebruikelijk dat de gast de eerste slok opiumthee uit de hand van de gastheer drinkt. Het ultieme gebaar van gastvrijheid. Met die buitenlandse gasten is het wat ongemakkelijk. Ik krijg de thee gewoon in een kopje. Het smaakt bitter en is niet bepaald lekker. Angstig wacht ik af wat er met me gebeurt. Maar ik voel niks. “Misschien komt het straks nog, al is het maar een klein beetje. Dus misschien gebeurt er niks,” zegt Praduman, die zich ook aan een paar slokken waagt.
 
Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan
 
We vervolgen onze weg door het landschap. We bezoeken een pottenbakkerij, waar Daisy haar creatieve Vrije-School skills nog even aan de locals toont. Ondertussen blijft Praduman vertellen. Over zijn verleden in deze omgeving, over de vele toeristen die hij heeft mogen ontvangen en over de toekomst van zijn onderneming. Eentje die er zonnig uit ziet.

Toch niet gezwommen

De volgende ochtend sluiten we af met onze allereerste yoga-ervaring. De rustige omgeving en de natuurlijke geluiden passen precies bij dit extraatje. Na de workshop lopen we terug en pakken we onze tassen. Opgewekt en voldaan sluiten we onze kamerdeur. We kijken nog een keer naar het zwembad, waar we niet in hebben gezwommen. Twee dagen is veel te kort: we hadden er simpelweg geen tijd meer voor. Dan lopen we richting de receptie en de poort, waar een taxi staat te wachten. “Die neemt ons weer mee de drukte in he?”, verzucht ik tegen Daisy, die me troostend aankijkt.
 
Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan

Chandalao Garh India Rajasthan

Patrick
Over Daisy

Daisy & Patrick reizen rond de wereld. Door zo veel mogelijk over land te reizen en mensen te ontmoeten, hopen ze mooie verhalen te verzamelen. Op All Day Every Daisy delen zij hun inspiratie voor duurzaam reizen en vertellen zij over inspirerende mensen, positieve ervaringen en mooie avonturen.

DEZE BLOGS AL GELEZEN?

Afval op reis
7 simpele tips om minder (wegwerp) plastic te gebruiken op reis
June 09, 2018
I like local
Met I-Like Local kom je écht in contact met de lokale bewoners op reis
June 05, 2018
Vrijwilligerswerk weeshuis nepal
Waarom vrijwilligerswerk in een weeshuis echt niet meer kan
May 28, 2018
Kathmandu old city Nepal
De beste tips: wat je zeker moet zien en doen in Nepal
May 25, 2018
superlocal_holycrap_research09
Het afvalprobleem oplossen met design? Maak kennis met Super-Local
May 22, 2018
Bicycle tour Yangon
Myanmar: 12 hoogtepunten in Yangon die je absoluut niet mag missen
May 18, 2018
Vakantie van het reizen: waarom we 3 weken in Chiang Mai blijven
May 15, 2018
train bangladesh
Naar Bangladesh zonder te vliegen: zo vraag je een visum aan
May 12, 2018
Guide Mount Everest Base Camp
6 schokkende dingen die je nog niet weet over trektochten in Nepal
May 08, 2018

3 Reacties

Marita Vanlommel
Reply 8 januari 2018

Wij hebben dezelfde gastvrijheid meegemaakt in rajasthan toen we gingen fietsen op het platteland - overal riepen mensen vanuit de huizen om thee te komen drinken.... Uiteindelijk bij een grote familie terecht gekomen - heel gastvrij. Ik werd giechelend en met veel plezier aangekleed met kleding en juwelen van het huis door de 6 of 7 dochters, die met hun gezin op het erf woonden in mooie onderkomens. .. Heb nog altijd mailcontact met iemand v Bikaner, die nu in Malaysia Engels geeft op een school.

    Patrick
    Reply 9 januari 2018

    Dat klinkt als een hele leuke ervaring! Gingen jullie gewoon een dagje fietsen? Of waren jullie echt op fietsvakantie in India? Dat lijkt me namelijk best een spannend avontuur :) (En misschien een beetje stoffig op de zandwegen ;)). En het is altijd leuk om nog contact te houden met mensen die je ontmoet. Wij hebben dit verhaal natuurlijk ook even aan Praduman doorgestuurd.

Sabine
Reply 9 januari 2018

Klinkt als een verheerlijking, al die rust. De foto's zijn prachtig kleurrijk! Mocht ik ooit in de buurt zijn (klinkt niet echt realistisch, maar is een vrij realistisch scenario) dan zal ik zeker terugdenken aan dit mooie verhaal. Ik zet het hotel op mn lijstje ?

Reageer op deze blog

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. De velden met een * zijn verplicht.